Iran PBD

امکان ثبت نام در وبینار «باز خوانی ویرایش پنجم استاندارد ۲۸۰۰» برای همکاران سایر سازمان‌ها نیز وجود دارد و روند به صورت زیر است: مراحل ثبت نام اعضای مهمان ۱- ثبت درخواست مهمان در سامانه ims 2_ مشخص کردن نوع دوره- تخصصی حرفه ای با کد ۱۴۰۵۱۰۴ و عنوان دوره ۳- تایید کارشناس مبدا ۴- تایید کارشناس مقصد (تهران) ۵- تایید نهایی ۶- ثبت نام دوره در قسمت دوره های مهمان

‼️چرا آمار تلفات انسانی در زلزله‌های ایران بسیار زیاد است؟ مخاطبین ویژه این ویدئو کلیپ: - مدیران و مسئولان متولی تدوین استانداردها و آئین‌نامه‌های ساختمان - مهندسان و ناظران - پیمانکاران، سازندگان و مجریان - سرمایه‌گذاران و سازندگان خصوصی - مالکین و مستاجران

آینده‌ای که امروز می‌سازیم، می‌تواند آینده‌ای باشد که در آن، زلزله‌ها دیگر قربانیان بی‌شماری از ما نگیرند. بیایید با هم این مسیر را برای خودمان و نسل‌های آینده‌مان امن‌تر کنیم.

@Madya_ir

نه ممنوعیت مطلق، نه نمایش عملکردی و تاریخچه زمانی درس واقعی تجربه جهانی برای بلندمرتبه ‌سازی چیست؟ بخش دوم : در ایران، گاهی قاب‌های خمشی ویژه 15 یا 20 طبقه با عنوان طراحی عملکردی تحلیل می‌شوند و برای آن‌ها تحلیل تاریخچه زمانی غیرخطی انجام می‌شود. اما طراحی عملکردی، پیش از هر چیز، نیازمند فهم عمیق رفتار مصالح و اجزا، مکانیک جامدات، تفاوت ظاهری و رفتاری آرماتورهای طولی و عرضی و شناخت تجربه‌های بین‌المللی است. صرف اینکه نرم‌افزار پرفورم عدد تولید کند، مفصل پلاستیک نمایش دهد و یک گزارش فنی ارائه شود، به معنی صحت مسیر طراحی نیست. حساسیت موضوع وقتی روشن‌تر می‌شود که به مدل‌سازی غیرخطی ستون‌های بتن‌آرمه در چارچوب اسنادی مانند ASCE 41-23 و ACI 369.1-22 توجه شود. در این روابط، پارامتر ρt به نسبت آرماتور عرضی مربوط است. حرف t از واژه transverse گرفته شده و نمایانگر نسبت حجمی آرماتور عرضی یا آرماتورهای محصورکننده است. این پارامتر نه «ط» فارسی بوده و نه نسبت آرماتور طولی ستون است. اگر در یک ستون نسبت آرماتور طولی و عرضی در حدود 2% و 1% باشد و به ‌اشتباه در فایل اکسل نوشته شده به ‌جای نسبت آرماتور عرضی 1% مقدار آرماتور طولی 2% وارد شود، ظرفیت تغییرشکلی ستون به ‌صورت مصنوعی بزرگ‌تر دیده می‌شود. در چنین حالتی، ممکن است قاب خمشی بتن‌آرمه‌ای که از نظر سختی، دریفت و ظرفیت تغییرشکل محل تردید جدی است، در خروجی نرم‌افزار «قابل قبول» به نظر برسد. حتی می‌توان با همین خطا، برای قاب‌های 15، 20 یا 30 طبقه نیز پاسخ ظاهراً مطلوب تولید کرد؛ اما این پاسخ، محصول واقعیت فیزیکی سازه نیست، محصول خطای مدل‌سازی است. همین‌جاست که نگرانی اصلی شکل می‌گیرد. اگر در مفاهیم پایه مدل‌سازی غیرخطی، مانند تفاوت آرماتور عرضی و طولی، خطا رخ دهد و همان خطا با اعتماد به ‌نفس به‌عنوان تحلیل پیشرفته دفاع شود، طراحی عملکردی دیگر ابزار اطمینان‌بخش نیست؛ می‌تواند به ابزاری پر خطر برای مشروعیت ‌بخشی به یک سیستم نامناسب تبدیل شود. مسئله نگران ‌کننده‌تر آنجاست که ساختمانی در عمل با منطق طراحی خطی و تجویزی شکل می‌گیرد، اما در فضای مجازی برای نمایش، از انیمیشن‌های ایتبس، تشکیل مفاصل پلاستیک و خروجی‌های تحلیل غیرخطی استفاده می‌شود و نام آن طراحی عملکردی گذاشته می‌شود. این طراحی عملکردی نیست؛ استفاده نمایشی از ابزار تحلیل است. طراحی عملکردی کنترل‌های سنگین، پیچیده و چندلایه دارد؛ از انتخاب و مقیاس رکوردها، مدل‌سازی غیرخطی معتبر، تعریف صحیح رفتار اعضا، کنترل کرنش‌ها و چرخش‌ها، ارزیابی آسیب سازه‌ای و غیرسازه‌ای، تا داوری و بازبینی مستقل. نمی‌توان در یک موقعیت این کنترل‌ها را بسیار خاص، دشوار و سخت‌گیرانه معرفی کرد، اما پس از زلزله‌ای مانند ونزوئلا، ناگهان همان مسیر را به‌عنوان نسخه عمومی و تنها راه‌حل برای همه برج‌های ساحلی تجویز کرد. نقد، متوجه اصل طراحی عملکردی نیست. طراحی عملکردی، اگر با دانش عمیق، مدل‌سازی معتبر، کنترل‌های چندلایه و بازبینی مستقل انجام شود، ابزاری ارزشمند است. نقد متوجه وضعیتی است که در آن، نام طراحی عملکردی به یک برچسب تبلیغاتی تبدیل می‌شود؛ نرم‌افزار عدد تولید می‌کند، مفصل پلاستیک نمایش داده می‌شود، گزارش حجیم منتشر می‌شود، و در نهایت ضعف بنیادی سیستم سازه‌ای پشت ظاهر یک تحلیل پیشرفته پنهان می‌ماند. تجربه شیلی پیام ساده‌تر و عمیق‌تری دارد: اول باید ساختمان درست پیکربندی شود. سیستم باربر جانبی باید مناسب باشد. دیوارهای بتن‌آرمه و سیستم‌های سخت باید جدی گرفته شوند. دریفت باید پایین نگه داشته شود. ارتفاع طبقات باید کنترل شود. جزئیات اجرایی باید دقیق باشد. بعد، برای پروژه‌های خاص و بسیار بلند، طراحی عملکردی و ابزارهای کنترل لرزه‌ای می‌توانند به‌عنوان لایه تکمیلی وارد شوند. پس راه‌حل برج‌سازی ساحلی، نه ممنوعیت مطلق و نه پناه‌بردن فوری به تحلیل‌های غیرخطی است. راه درست، اصلاح منطق طراحی است؛ همان چیزی که شیلی با ساختمان‌هایی مانند Plaza del Mar و هزاران ساختمان بلند دیگر، پیش از فراگیر شدن طراحی عملکردی، در زلزله‌های 1985 و 2010 نشان داده است. ☑️ کنترل عملکرد لرزه‌ای ساختمان‌های بلند با رویکرد نسل دوم یورکد 8 ( EN 1998-1-2 2026)

نه ممنوعیت مطلق، نه نمایش عملکردی و تاریخچه زمانی درس واقعی تجربه جهانی برای بلندمرتبه ‌سازی چیست؟ بخش اول : پس از هر زلزله بزرگ، بحث ساختمان‌های بلند در نوار ساحلی دوباره داغ می‌شود. پس از زلزله 2025 میانمار نیز، اثر زلزله دوردست بر ساختمان‌های بلند بانکوک، دوباره موجی از نقدها درباره برج‌سازی روی خاک‌های نرم و پاسخ ساختمان‌های بلند به حرکات زمین با پرید بلند ایجاد کرد. همین مسئله پس از زلزله ونزوئلا نیز دوباره مطرح شده است: یک دیدگاه می‌گوید اساساً نباید در نوار ساحلی ساختمان بلند ساخت؛ دیدگاه دیگر، در نقطه مقابل، راه‌حل را در طراحی عملکردی، تحلیل تاریخچه زمانی غیرخطی، رکوردهای با پرید بلند و ابزارهای کنترل لرزه‌ای می‌بیند. هر دو دیدگاه از یک نگرانی واقعی شروع می‌کنند: زلزله‌های دوردست، حرکات زمین با پرید بلند، خاک‌های نرم ساحلی و آسیب‌پذیری ساختمان‌های بلند. اما اگر هر کدام از این دو دیدگاه به حکم قطعی تبدیل شود، از مسیر مهندسی فاصله می‌گیرد. ممنوعیت کلی، مسئله را بیش از حد ساده می‌کند؛ و تکیه فوری بر طراحی عملکردی و تحلیل غیرخطی، اگر قبل از اصلاح سیستم سازه‌ای باشد، فقط ظاهر مسئله را پیشرفته‌تر کرده و خود مسئله را حل نخواهد کرد. تجربه شیلی برای این بحث بسیار تعیین‌کننده است. شیلی کشوری ساحلی، بسیار لرزه‌خیز و از جدی‌ترین آزمایشگاه‌های طبیعی زلزله در جهان است. اگر قرار بود راه‌حل عمومی ساختمان‌های بلند، الزاماً طراحی عملکردی باشد، شیلی باید پیش از همه چنین مسیری را برای ساختمان‌های بلند اجباری می‌کرد. اما تجربه شیلی چیز دیگری می‌گوید. در روایت‌های تخصصی از تجربه شیلی، طراحی عملکردی فقط برای پروژه‌هایی خاص و محدود مطرح شده است؛ مانند Gran Torre Santiago با 62 طبقه و ارتفاع حدود 300 متر، و Titanium La Portada با 52 طبقه و ارتفاع حدود 205 متر. این‌ها پروژه‌های شاخص و استثنایی‌اند، نه قاعده عمومی طراحی ساختمان‌های بلند در شیلی. پرسش کلیدی : اگر طراحی عملکردی نسخه عمومی شیلی نبوده، پس هزاران ساختمان بلند دیگر این کشور چگونه در زلزله‌های بزرگ عملکرد قابل قبول داشته‌اند؟ نمونه روشن آن Plaza del Mar در وینیا دل‌مار، ساختمانی 23 طبقه، ساخته‌شده در سال 1983، در فاصله بسیار کم از ساحل است. این ساختمان ابتدا زلزله 1985 شیلی با بزرگای 7.8 و سپس زلزله 2010 با بزرگای 8.8 را تجربه کرد؛ زلزله‌ای که از بزرگ‌ترین زلزله‌های ثبت‌شده تاریخ بشر است. با این حال، ساختمان بدون آسیب سازه‌ای مهم در چرخه بهره‌برداری باقی ماند. این ساختمان در زمانی ساخته شد که نه طراحی عملکردی به معنای امروزی وجود داشت، نه نرم‌افزارهای پیشرفته امروز در دسترس بود، و نه ادبیات تحلیل غیرخطی تا این اندازه فراگیر شده بود. بنابراین راز رفتار مطلوب آن را نباید در شعارهای امروزی جست‌وجو کرد؛ بلکه باید آن را در پیکربندی درست، سیستم دیوارهای بتن‌آرمه، سختی جانبی بالا، دریفت پایین، ارتفاع طبقات منطقی و جزئیات اجرایی مناسب دید. آمار زلزله ۲۰۱۰ شیلی نیز همین پیام را تقویت می‌کند. بین زلزله 1985 و زلزله 2010، 9974 ساختمان بیش از 3 طبقه در پهنه اثر زلزله ساخته شد. حدود 20 درصد آن‌ها 9 طبقه یا بیشتر داشتند و حدود 3 درصد نیز بیش از 20 طبقه بودند. در زلزله 2010، فقط 4 فروریزش در ساختمان‌های مهندسی‌ ساز گزارش شد که همگی بین 4 تا 18 طبقه بودند. حدود 40 ساختمان نیز آسیب شدید دیدند و تخریب شدند. اما هیچ فروریزشی در ساختمان‌های بالای 20 طبقه گزارش نشد و بخش عمده ساختمان‌ها فقط آسیب غیرسازه‌ای یا آسیب سازه‌ای جزئی و قابل تعمیر داشتند. پس عملکرد موفق شیلی از مسیر «همه چیز را غیرخطی کنیم» به‌دست نیامده است. مسیر اصلی شیلی، طراحی تجویزی اما سخت‌گیرانه، تحلیل خطی، استفاده گسترده از دیوارهای بتن‌آرمه، کنترل دریفت، سختی جانبی بالا و اصلاح مستمر ضوابط پس از زلزله‌ها بوده است. از این منظر، نقد اصلی به برخی نسخه‌های داخلی این است که گاهی به‌جای اصلاح منطق پایه طراحی، سریعاً عباراتی مانند «طراحی عملکردی»، «تحلیل غیرخطی»، «TBI» و... به‌عنوان راه‌حل نهایی مطرح می‌شود. در حالی‌که طراحی عملکردی فقط اجرای یک تحلیل غیرخطی در نرم‌افزار نیست.

🌟چرا دنیا به این نتیجه رسیده است که افزایش سختی جانبی سازه برای تامین عدم فروریزش و تعمیرپذیری گریز ناپذیر است؟🌟 ☑️ دانلود این ویدئو از آپارات ☑️ بررسی زلزله‌های یک قرن اخیر از منظر حداکثر شتاب (PGA) و حداکثر سرعت (PGV) جنبش زمین ☑️ بررسی اختلاف رویکرد ژاپن و رویکرد ایالات متحده از 1920 تا به اکنون ☑️ بررسی رویکرد آیین‌نامه زلزله کلمبیا NSR-2010 (اهداف طراحی لرزه‌ای در کلمبیا) ☑️ اهداف طراحی ونزوئلا ☑️ اهداف طراحی پرو ☑️ اهداف طراحی چین .

برج‌سازی ساحلی؛ ممنوعیت مطلق یا طراحی اصولی مطابق با تجربیات جهانی؟ پس از زلزله ونزوئلا و آسیب‌های سنگین آن، چنین نقدی مطرح شده است که اثر زلزله در ساختگاه‌های نرم ساحلی، حتی وقتی زلزله دور باشد، برای ساختمان‌های بلند بسیار مهم است. در این نقد گفته شده که زلزله‌های دور می‌توانند دارای مؤلفه‌های بلندپریود مؤثر باشند و ساختمان‌های بلند واقع بر خاک نرم ساحلی را دچار پاسخ قابل توجه کنند. بر همین اساس، نسبت به توسعه برج‌سازی در نوار ساحلی مازندران، به‌ویژه مناطقی مانند سرخرود، هشدار داده شده و حتی اصل توسعه این نوع ساخت‌وساز زیر سؤال رفته است. اصل این هشدار، فنی و قابل اعتناست. خاک نرم، پریودهای بلند، تشدید ساختگاهی و زلزله‌های دوردست، همگی می‌توانند پاسخ ساختمان‌های بلند را افزایش دهند. بنابراین نمی‌توان با نگاه ساده‌انگارانه گفت چون گسل دور است، خطر جدی وجود ندارد. اما از این مقدمه درست، الزاماً نمی‌توان به نتیجه «ممنوعیت مطلق برج‌سازی ساحلی» رسید. برای قضاوت مهندسی، باید نمونه‌های موفق و ناموفق هم‌زمان دیده شوند. تجربه شیلی در این زمینه بسیار مهم است؛ زیرا شیلی هم کشور ساحلی است، هم یکی از لرزه‌خیزترین مناطق جهان، و هم سابقه طولانی در ساخت ساختمان‌های بلند بتن‌آرمه دارد. ساختمان Plaza del Mar در شهر وینیا دل‌مار شیلی نمونه قابل توجهی است. این ساختمان ۲۳ طبقه، با ارتفاع حدود ۶۸ متر، در سال ۱۹۸۳ ساخته شده و در نزدیکی ساحل قرار دارد. این سازه پس از بهره‌برداری، زلزله ۱۹۸۵ شیلی و سپس زلزله بسیار بزرگ ۲۰۱۰ با بزرگای 8.8 را تجربه کرده و بدون آسیب سازه‌ای مهم، در چرخه بهره‌برداری باقی مانده است. درس شیلی این نیست که هر نوع برج‌سازی ساحلی ایمن است. درس شیلی این است که ساخت در ساحل، ذاتاً ممنوع یا محکوم به شکست نیست؛ بلکه کیفیت سیستم سازه‌ای، کنترل دریفت، سختی جانبی، ارتفاع طبقات و جزئیات اجرایی تعیین‌کننده‌اند. در بسیاری از ساختمان‌های موفق شیلی، سیستم باربر جانبی بر پایه دیوارهای بتن‌آرمه و سیستم‌های سخت‌تر شکل گرفته است، نه قاب خمشی نرم و بلندمرتبه (دانلود گزارش فنی جامع معاونت مسکن وزارت راه و شهرسازی که منجر به تغییرات عمده در ویرایش پنجم استاندارد 2800 شد). بنابراین مسئله اصلی در نوار ساحلی مازندران، صرفاً «ساختن یا نساختن» نیست. مسئله این است که با چه ضابطه‌ای ساخته می‌شود. اگر برج‌سازی با قاب خمشی بتن‌آرمه، ارتفاع طبقات زیاد، سختی جانبی ناکافی، کنترل حداقلی دریفت و مطالعه ناکافی ساختگاه انجام شود، نقد و توقف آن کاملاً قابل دفاع است. اما اگر طراحی بر پایه سیستم‌های دیواری، کنترل سخت‌گیرانه دریفت، مطالعات دقیق ژئوتکنیک و لرزه‌خیزی ساختگاه، و جزئیات اجرایی قابل اعتماد انجام شود، نمی‌توان اصل ساخت را به‌صورت مطلق رد کرد. نقد دقیق‌تر این است: برج‌سازی ساحلی با الگوی رایج فعلی قابل دفاع نیست؛ اما برج‌سازی اصولی و عملکردمحور، ناممکن نیست. تجربه شیلی نشان می‌دهد پاسخ مهندسی، ممنوعیت کلی نیست؛ اصلاح ضوابط، تغییر سیستم سازه‌ای، کنترل سخت‌گیرانه تغییرمکان و طراحی متناسب با ساختگاه است. ‍ دیوارهای‌ بتن‌آرمه متوسط (بخش اول) : ساختمان Plaza del Mar دیوارهای بتن‌آرمه متوسط (بخش دوم) : ساختمان Torres del Sol .

ساختمان بلند 23 طبقه به متراژ 22876 مترمربع با ارتفاع 68.4 متر از روی فونداسیون در شهر Viña del Mar شیلی که هر دو زلزله شدید 1985 و 2010 را تجربه کرده و بدون کمترین آسیبی کماکان به سرویس دهی خود ادامه می‌دهد. زلزله سال 1985 با بزرگای 7.8 و زلزله 2010 با بزرگای 8.8 ریشتر می‌باشد. زلزله سال 2010 ششمین زلزله بزرگ تاریخ بشر است.

به اطلاع اعضای محترم سازمان نظام مهندسی ساختمان استان تهران می‌رساند، ثبت نام دوره آموزشی : 🌟 بازخوانی ویرایش پنجم استاندارد ۲۸۰۰ : از ایمنی جانی تا تاب‌آوری اقتصادی🌟 ویژه مهندسان عمران و معماری آغاز شده است. • کد دوره: 1405104 • مدرس : جواد قدرتی ینگجه • نوع دوره: مجازی ☑️ زمان برگزاری دوره: سه‌شنبه مورخ ۱۴۰۵/۰۴/۰۹ ساعت ۱۶ الی ۲۰ ☑️ ثبت‌نام از طریق سامانه آموزش سازمان نظام مهندسی ساختمان استان تهران ims.irceo.ir ☑️ توجه: حضور در دوره صرفاً از طریق نرم‌افزار Adobe Connect و با استفاده از رایانه یا لپ‌تاپ امکان‌پذیر است. ورود به کلاس از طریق تلفن همراه امکان‌پذیر نمی باشد مگر با استفاده از ورژن قديمی 9 . 6 . 2 ☑️ مراحل ثبت‌نام دوره های غیر اجباری سازمان نظام مهندسی ساختمان استان تهران: 1. ورود به سامانه جامع آموزش به آدرس ims.irceo.ir 2. انتخاب زیر پرتال آموزش 3. عملیات اعضا 4. ثبت‌نام دوره 5. فیلتر دوره‌های اختیاری 6. انتخاب کد کلاس ۱۴۰۵۱۰۴ ☑️ مهلت ثبت نام: تا یکساعت قبل از شروع دوره از طریق سامانه ims.irceo.ir ☑️ ظرفیت دوره ها محدود است

🌟 عدم قطعیت در مهندسی زلزله و تاب‌آوری لرزه‌ای🌟 ☑️ دانلود این کلیپ از آپارت ☑️ فاصله میان آنچه از رفتار ساختمان می‌دانیم و آنچه نمی‌دانیم همان عدم قطعیت در مهندسی زلزله است. ☑️ رفتار ساختمان، صرفاً تابع محاسبات قطعی نیست؛ بلکه تحت تأثیر شدت واقعی زلزله، فاصله از گسل، لایه‌بندی خاک، محتوای فرکانسی، کیفیت مصالح، ایرادات اجرایی قرار می‌گیرد. ☑️ این عدم قطعیت‌ها قابل حذف نیستند؛ اما می‌توانند با کمی‌سازی، تحلیل داده‌های واقعی و تصمیم‌گیری مهندسی مبتنی بر شواهد میدانی، کنترل و در برخی موارد عملاً خنثی شوند. ☑️ بنابراین، هدف مهندسی زلزله حذف ناشناخته‌ها نیست؛ بلکه تبدیل آن‌ها به سناریوهای قابل ارزیابی و قابل تصمیم‌گیری برای تحقق تاب‌آوری لرزه‌ای است. ☑️ در این کلیپ، یک راهکار اجرایی-اقتصادی برای این هدف ارائه می‌شود؛ رویکردی که طی دهه‌های گذشته در ژاپن و شیلی به‌کار گرفته شده و اخیراً در ترکیه و هند نیز به‌صورت رسمی مورد توجه قرار گرفته است. ☑️ در این رویکرد، دیوارهای بتن‌آرمه متوسط به عنوان راهکاری اجرایی-اقتصادی برای افزایش سختی جانبی، کنترل تغییرمکان‌ و تحقق تعمیرپذیری ساختمان‌های بتن‌آرمه معرفی می‌شوند.

🌟تشدید نیروی برشی دیوار در یوروکد 8 نسخه 2026 ( EN 1998-1-2 2026)🌟 ☑️ دانلود این ویدئو از آپارات ☑️ مدل تشدید نیروی برشی دیوارهای بتن‌آرمه در آیین‌نامه‌های مختلف دنیا از جمله ژاپن و شیلی با رویکرد آیین‌نامه‌های اروپا، کانادا، نیوزیلند و ایالات متحده متفاوت است. ☑️ در ژاپن و شیلی طراحی برشی دیوار قبل از ورود به نرم افزار و با هماهنگی طراح معمار انجام می‌شود. ☑️ در آیین‌نامه‌های اروپا، کانادا، نیوزیلند و ایالات متحده روش طراحی برشی اندکی متفاوت است. در این مدل‌ها طراحی برشی دیوار عموماً در انتهای طراحی نرم‌افزار انجام می‌شود. ☑️ از بین مدل‌های اروپا، کانادا، نیوزیلند و ایالات متحده، رویکرد اروپا دقیقترین روش بوده و تمامی مفاهیم مهندسی زلزله و مکانیک جامدات از جمله مقدار ضریب رفتار، اثرات خاک و شکل طیف طرح را شامل می‌شود. ☑️ مقدار ضریب تشدید در یورکد 8 - 2026 ثابت نبوده و وابسته به موقعیت ارتفاعی مقطع دیوار برای طراحی برشی است. ☑️ در این ویدئو ضمن تشریح بنیادین مدل تشدید یوروکد 8-2026، سایر مدل‌های مختلف در 50 سال اخیر نیز بررسی می‌شود. ☑️ رویکرد طراحی برشی دیوار در ژاپن و دیوار .

🌟رویکرد طراحی لرزه‌ای در ژاپن و تاچو نایتو (Tachu Naito)🌟 ☑️ پس از زلزله بزرگ کانتو ژاپن در سال ۱۹۲۳، بسیاری از ساختمان‌ها فرو ریختند و منجر به مسطح شدن شهر توکیو شدند؛ اما ساختمان‌های طراحی ‌شده توسط تاچو نایتو نه ‌تنها پابرجا ماندند، بلکه پس از زلزله نیز قابل بهره‌برداری بودند. ☑️ این عملکرد ساختمان‌های نایتو، توجه مهندسان آمریکایی را جلب کرد و از نایتو خواسته شد مبانی طراحی خود را تشریح کند. حاصل آن، مقاله‌ای است که در این ویدئو به معرفی آن پرداخته‌ام. این مقاله نایتو در سال 1927 نوشته شده است، یعنی در حدود 1 قرن پیش !! ☑️ نایتو در سال 1927 در این مقاله، افزایش سختی جانبی و کاهش پریود ارتعاشی را به‌ عنوان هسته اصلی طراحی لرزه‌ای معرفی می‌کند. از دید او، کنترل تغییرشکل‌های سازه اهمیت بیشتری از افزایش صرف مقاومت جانبی دارد. ☑️ سؤال کلیدی : بعد از گذشت 1 قرن، ژاپن رویکرد نایتو را در طراحی لرزه‌ای ساختمان‌ها دنبال می‌کند. رویکرد ایران چه تفاوتی با رویکرد نایتو دارد؟ ☑️ رویکرد جهانی تاب‌آوری لرزه‌ای در برابر رویکرد استاندارد 2800 Iran PBD .