کوچه ارغوان🪻

محو کشیدن خطوط روی چهره محبوب‌ترین و خوش‌صدا ترین آدمی که زمان به خودش دیده هستم. دختر کناری‌ام روی طرح یک دختر فوق زیبا با موهای صاف و گل‌های اطرافش کار می‌کند. یک سره از دوست پسرش و ‌گل‌هایی که برایش می‌گیرد؛ می‌گوید. ناگهان سربلند می‌کند و میپرسد: ببینم تو چی میکشی؟ تصویرم را نشانش میدهم. دقیق می‌شود و بعد خیره به من میپرسد: باباته؟ برای یک صدم ثانیه خودم را خواهر همایون شجریان تصور می‌کنم. حیرت می‌کنم. ذوق و بعد مرحله ناامیدی است. میپرسم: مطمئنی ایرانی هستی؟ خندید و منم خندیدم و استادم که آنجا حضور دارد، از خنده قهقهه میزند. هنوز نمیدانم چطور شجریان بزرگ را نشناخته است؟

خورشید را با خود برده‌یی.

-گروس عبدالملکیان

ایستاده‌ام در اتوبوس چشم در چشم‌هایم نگفتنی‌اش یک نفر گفت: «آقا جای خالی بفرمایید» چه غمگنانه است وقتی در باران به تو چتر تعارف کنند. #گروس_عبدالملکیان

کدام پل در کجای جهان شکسته است که هیچکس به خانه‌اش نمی‌رسد؟ #گروس_عبدالملکیان

-گروس عبدالملکیان

فراموش کن مسلسل را مرگ را و به ماجرای زنبوری بیاندیش که در میانه‌ی میدان مین به جستجوی شاخه گلی‌ست. #گروس_عبدالملکیان

از آن جایی که همسایه‌ها را بسیار دوست داشتم امروز وقت گذاشتم برای یک یادداشت نویسی. برای نیلی خواندمش. برمیگردد و می‌گوید: این حجم کتاب را در یک صحفه خلاصه کردی نصف بیشترش هم که بیان کننده احساسات خودت و اثر کتاب در روزمره‌گی های سمیه بود، کم نیست؟ میگویم: کمیت مهم نیست. بعد آرام برمیگردم که بیشتر از کتاب بگویم. به روی خودم هم نمی‌آورم که احساساتم جریحه‌دار شد.😂

از لحظه‌های ثبت شده قشنگ امروز.😊

“I'd let the world burn, Let the world burn for u.”

این کوزه‌گر دهر چنین جام لطیف می‌سازد و باز بر زمین می‌زندش #خیام

Ich habe mein جان aus den Augen verloren.

آدم‌ها را اگر زیاد بزرگ کنی در کوچه‌ی گم می‌شوند. هرکسی ظرفیت خودش را دارد.