خالـق

- چرا چشمات خالیه؟ + اینکه دلیلش ازم دلیل بخواد، مضحکه.

وقتی هوا خنکه انسان بهتری هستم.

قبلا راحت انجامش می‌دادم چون تو زنده بودی.

تا وقتی خودم متوجهش نشدم، بهم بگو. چون اگر خودم زودتر بفهمم، اوضاع بین هر دومون بعد از اون تغییر می‌کنه.

تا وقتی دیر نشده بهم بگو.

اگر یکم دیگه بهم چایی نرسه تبدیل می‌شم.

این حجم از انرژی نداشتنم اصلا طبیعی نیست.

این همه فاصله رو نیستم واقعا.

- تاریکی ولی سیاه نه. + روزنه‌ای پیدا نکردی؟ - سیاه نبودنت روزنه‌ست.

دلم می‌خواد به بعضی از آدم‌ها بگم یه جن‌گیری برای خودت انجام بده، شاید درست شدی.

چی بگم، خیره ایشالا.

«من چشم‌هام جای خودم باهات حرف می‌زنه.»

پدسگ، بدجوری خوشگلی‌ها.

می‌دونم سخته که به مقایسه‌ها اهمیت ندی، اما یادت نره واقعیت پشتشون رو ببینی و مسائل رو از هم تفکیک کنی. اگر کسی به نقطه‌ای رسیده، مطمئناً دلایل مشخص یا زیادی داره. نشونه‌ها رو فراموش نکن و به اشتباه غرق نشو.

تو هیچ‌وقت نمی‌تونی چیزی نباشی وقتی همه‌چیزی.

ایراد نداره که از پسش برنیای. قرار نبود همیشه بتونی و متوجه همه‌چیز باشی. قرار بود آروم‌آروم تلاش کنی، با سرعت خودت پیش بری و از تجربه‌های تلخ و شیرین، نتیجه‌ی درست رو بیرون بکشی. ایراد نداره اگر سرعت بقیه بیشتره. از دور این‌طوریه؛ بهت اطمینان می‌دم بیشترشون خیلی نتونستن و بعد از یه جایی افتادن روی غلتک. می‌دونم ازت بیش از حد انتظار دارن و مسئولیت‌های زیادی همراهته. بزرگسالی همین بود و همین می‌مونه. همیشه وحشتناک نیست؛ گاهی نسیم خنک و خوش‌عطری هم میاد که چشم‌های خسته‌ت رو ببوسه. می‌دونم سخته، ولی همین که نفس می‌کشی، با تمام شرایط بسیار سختی که گذروندی، یعنی موفقیتی که یادت ندادن باید جشن بگیریش. گاهی پوچی، گاهی لبریز؛ گاهی همه‌چیز رو می‌دونی و گاهی انگار هیچی از هیچ‌کس و هیچ‌چیز نمی‌دونی... و این مسافر بودن آدما هم شده برات قوز بالا قوز، نه؟ ایراد نداره. به دنیا اومدنت که دست خودت نبود، شرایط رو هم تو انتخاب نکردی و مقصرش هم نیستی؛ پس حداقل بیا باور کن که اگر گند بزنی، هیچ ایرادی نداره. خودت می‌دونی دنیا روی چندتا پاشنه می‌چرخه، پس ایراد نداره خیلی نتونی. نمی‌گم ناامید نمی‌شی، فرسوده نمی‌شی و سنگین نمی‌شی. می‌گم ایراد نداره که چیزی نباشی در لحظه. می‌دونم احساسات باعث می‌شن دیدت تار بشه، اما باور کن تو همه‌چیز هستی و هیچ‌چیز نیستی. معنی‌بخش‌ترین قسمت زندگیت، خودتی و تمام چیزهایی که به تو مربوط می‌شن. پس اگر گاهی معنی نمی‌دی، چیزی توی تنت حس نمی‌کنی و با تخت یکی شدی، ایراد نداره. حتی موفق بودن هم شرایط خودش رو داره. و اون فقط یک مسیره، اما تو انسانی... تمام راه‌ها به تو برمی‌گرده. به عقب نگاه کن، تو تا همین‌جا هم مسیر زیادی اومدی. اگر همه‌چیز سخته برای خودت سخت‌ترش نکن.

اگر راجع‌به خودش بهت هشدار داد، جدیش بگیر.

به هر حال اگر تو براش وقت نذاری، دیگران با کمال میل این کار رو می‌کنن.

«می‌دونی با ساکت موندن هرچیزی که برات عزیزه رو از دست می‌دی، درسته؟»