Alien.
Ir al canal en Telegram
من نمی‌دانم گناه چیست. آنها فقط به من فهمانده بودند که من مقصرم. ____________ wlw ✄ @Russian1999bot 🏳️🌈 http://t.me/safeCht_bot?start=5gDvaN
Mostrar másEl país no está especificadoLa categoría no está especificada
473
Suscriptores
-124 horas
-97 días
-1430 días
Archivo de publicaciones
475
Repost from N/a
آغاز همه‌چیز؟ (The Big Bang) پیش از آنکه ستاره‌ای در آسمان بدرخشد، پیش از آنکه سیاره‌ای شکل بگیرد و حتی پیش از آنکه مفهومی به نام زمان برای ما معنا پیدا کند، چه چیزی وجود داشت؟ اگر تمام آنچه امروز می‌شناسیم روزی وجود نداشته، پس چه چیزی آغازگر هستی بوده است؟ آیا جهان واقعاً از هیچ آغاز شد، یا ما هنوز معنای واقعی آغاز را نمی‌دانیم؟ حدود ۱۳.۸ میلیارد سال پیش، جهان در حالتی فوق‌العاده داغ و چگال قرار داشت. سپس انبساطی آغاز شد که سرآغاز شکل‌گیری جهانی بود که امروز می‌شناسیم. جهانی که داستانش همچنان ادامه دارد! این رویداد را بیگ‌بنگ یا مه‌بانگ می‌نامیم. اما برخلاف تصور رایج، بیگ‌بنگ انفجاری در میان فضایی خالی نبود.. بلکه خود فضا در حال انبساط بود. جهانی که امروز گسترده و شگفت‌انگیز به نظر می‌رسد، زمانی بسیار داغ‌تر، چگال‌تر و متفاوت‌تر از چیزی بود که اکنون می‌شناسیم. با گذشت زمان، دمای جهان کاهش یافت. ذرات بنیادی شکل گرفتند، اتم‌ها پدید آمدند و سرانجام نخستین ستارگان در تاریکی کیهان روشن شدند. ستارگان در چرخه‌ای طولانی متولد شدند و از میان رفتند، عناصر سنگین‌تری به وجود آمدند و از دل این تحولات، منظومه‌ها و کهکشان‌ها شکل گرفتند. و در گوشه‌ای کوچک از این جهان عظیم، سیاره‌ای پدید آمد که روزی میزبان موجوداتی شد که توانستند به آسمان نگاه کنند و درباره منشأ خود بپرسند. آیا چیزی پیش از بیگ‌بنگ وجود داشته است؟ آیا زمان خود همراه با جهان متولد شده؟ آیا جهان ما تنها واقعیت موجود است؟ شاید بزرگ‌ترین تناقض هستی همین باشد.. ما محصول جهانی هستیم که هنوز از ماهیت واقعی آن آگاهی کاملی نداریم! جهانی که نه‌تنها ما در آن زندگی میکنیم، بلکه از طریق ما تلاش می‌کند خودش را بشناسد. @TheHollowWithin
475
Repost from N/a
یکی گفت آدم‌ها نمیمیرن، آدم‌ها تبدیل به گیاه میشن و دوباره از زمین جوونه میزنن و رشد میکنن. آدم‌ها تبدیل به درخت میشن و احتمالا کسی که ذات بهتری داشته باشه درختش میوه میده و پربار‌تر میشه.
من بهش گفتم که فکر میکنم آدم‌ها وقتی میمیرن ستاره میشن. یکی از اون ستاره‌هایی که توی آسمون میبینیمشون و از زیباییشون تعریف میکنیم و لذت می‌بریم. من فکر میکنم همه‌ی اونها قبل از رفتن به آسمون، عزیزِ کسی بودن. و وقتی میرن توی آسمون، میشن عزیزِ خیلی‌ها.
من بهش گفتم که بنظرم کسی که آدم بهتری بوده باشه و دلِ خیلی‌هارو شاد کرده باشه، ستارهی پرنور‌تری میشه. اون ستاره‌ای که حتی اگر آسمون ابری باشه باز هم از اون بین برای دیده شدن راه خودش رو پیدا می‌کنه.
من فکر میکنم که اون حتما یکی از اون ستاره‌ها شده. همونطوری که روی زمین هم بود. درخشان و زیبا.
امیدوارم هربار که چشمم بهش میفته بهم چشمک بزنه. تا اینطوری من هم لبخند روی لبم بیاد و کمتر دلتنگ باشم.
میتونم مطمئن باشم که اون درخشنده‌ترین ستارهی آسمون خواهد بود. تا همیشه.
475
Repost from دوزخِ بیاتریس؛
راستش هیچوقت نفهمیدم چطور کسی به "آسمونِ تاریک پوشیده از ابری که غرش می‌کنه" می‌تونه بگه هوای بد.
475
Repost from N/a
اره ، من همونیم که وقتی همه ازت ناامید شدن و دیگه بهت باور ندارن پشتتم باور دارم که قوی تر برمی گردی و خودتو ثابت میکنی
475
Repost from کلیسای سنت پترزبورگ
فاوست روحش رو به شیطان می‌فروشه تا تمام علوم جهان رو به دست بیاره
فرانکشتاین چندین هزار شبانه روز توی زیرزمینی که بوی اجساد مرده گرفته میمونه تا موجود جدیدی خلق کنه
475
Repost from کلیسای سنت پترزبورگ
دانشمندان دیوانه‌ای که برای فهم بیشتر علم خودشون رو به در و دیوار میزنن و به همین خاطر " دیوانه " خطاب میشن همیشه جزو جذاب‌ترین و خاص‌ترین اشخاص تاریخ بودند و خواهند بود.
