- 𝗔 ᥣ᥆‌ꪀᥱ !

من فکر می‌کنم دنیایی پیش از ما وجود داشته؛ جایی وسط یک گندم‌زاری مواج که تو را همان‌جا شناختم، چهره‌ات یادم نیست اما نگاهت را خوب به خاطر دارم؛ غروب‌ها کنار رودخانه و‌ ساعت‌ها حرف‌زدنمان وقتی که صدای باد میان گندم‌زار را می‌شنوم همه‌چیز دوباره زنده می‌شود زمان عقب برمی‌گردد و من آن دختری در گندم‌زار می‌شوم؛ دختری که امروز گوشه‌ای از قلبش، آن روزهای طلایی را زندگی کرد ؛ غزل من ..

🌑🚬