Faded Memories

من با خاطراتی زندگی میکنم که،صاحبشون مدت هاست رفته.

و یادت بماند عزیزِ من؛ او میدانست بیش از توانت رنج میکشی اما نخواست تسکینت دهد.

ببخشیدا ولی با همین قیافت پشتم گوه میخوری؟

من نمیخوام همه دوسم داشته باشن، من میخوام تو اندازه‌ی همه دوسم داشته باشی.

شرمنده بهت گفتم حرومزاده ناراحت شدی، فکر میکردم در جریانی.

اصلیه که رفت کیرمم نبود، تو که دیگه کیر اونم نیستی.

کسی که خودش ولت کرده، دلتنگ نمیشه. چکش نکن.

اتفاقا من هم همون شب گریه کردم، هم همه شبای بعدش گریه کردم، هم وقتی موهام درست نشد گریه کردم، به اتوبوس نرسیدم گریه کردم، کلاسم دیر شد گریه کردم، لباسم به دستیگره گیر کرد گریه کردم. من خیلی خیلی برات گریه کردم عزیزم، خیلی.

از کلمه‌های “باهم بریم“،  “می‌برمت“،  “می‌خرم برات“،  “باهم می‌ریم یه بار“،  “اینو دیدم یادت افتادم“،  “چون دوسداشتی گرفتم برات“،  “چون وایبتو داد خریدم برات“،  “چون ناراحت بودی گرفتم برات“،  “دیدم خوشت اومد گرفتمش واست“،  خیلی خوشم میاد. اینا رنگ و بوی واقعیت می‌دن، نشون‌دهنده توجه بزرگ از سمت کسایین که براشون عزیزی، این مدل دوست‌داشتنا معمولی نیستن فرق دارن، قشنگ‌ترن، عمیق‌ترن.

‏احساس می‌کنم غم زیاد منتهی میشه به خستگی؛ مثلا من الان نه ناراحتم نه افسردم فقط خسته‌ام از همه چی.

دیگه خیلی دیر شد، نیا.

‏اونی که باید می‌شد، نشد؛ حالا دیگه هرچی شد، شد.

من اصن دار و ندارم واسه تو🫠

Girl To Girl : باور کن زندگی بدون پسر خیلی بهتره، برو باشگاه، ورزش کن رژیم غذاییتو رعایت کن، روتین پوستی داشته باش، کار کن و تا میتونی پول در بیار، با دوستات برو بیرون، تفریح کن، کتاب بخون؛ تمرکزت روی خودت و پیشرفتت و زندگی خودت باشه مطمعن باش ضرر نمیکنی.

آدمایی که دوسشون داری تو کشتن پروانه‌های دلت، خیلی ماهرن.