Faded Memories
Ir al canal en Telegram
a place for the memories we were never ready to forget
Mostrar másEl país no está especificadoLa categoría no está especificada
904
Suscriptores
-224 horas
-187 días
+1230 días
Archivo de publicaciones
بدترین دلتنگی وقتی نیست که اشکت درمیاد؛ وقتیه که فقط به یه نقطه خیره میشی و تهِ دلت آرزو میکنی کاش یه بار دیگه، قبل از اینکه همهچی دیر بشه، میشد فقط چند دقیقه کنارش باشی... حتی بدونِ حرف زدن. 🌙🖤
بعضی آدما یه عادت عجیب دارن.
تا وقتی جوابشون رو میدی فکر میکنن همیشه در دسترسی.
تا وقتی کوتاه میای فکر میکنن حق با خودشونه.
تا وقتی سکوت میکنی فکر میکنن هر کاری بخوان میتونن انجام بدن.
مشکل از اونا نیست؛
مشکل از جایی شروع میشه که احترامِ تو رو با ناتوانیت اشتباه میگیرن، غافل از اینکه بعضی سکوتها از روی صبره، نه از روی ترس.
و بعضی فاصله گرفتنها هم از روی غرور نیست.
فقط آدم بالاخره تصمیم میگیره ارزشش رو به کسی ثابت نکنه که از اول هم قصد دیدنش رو نداشته.
چون بعضی آدمها لیاقت از دست دادنت رو دارن، نه لیاقت داشتنت.
همیشه این سوالو از خودم میپرسم کجای زندگی آدم بدی بودم، که لایق این همه ناراحتی و غم شدم؟!
مرورت کردم؛ بیشتر ازت بدم اومد، چقدر نمی ارزیدی، چقدر ذاتت خراب بود، چقدر بد کردی به من و تهش بیشتر از خودم بدم اومد.
دلم میخواد بیشتر زندگی کنم، بیشتر بیرون برم، بیشتر بخونم؛ اما فقط مثل یه جنازه خودمو از امروز به فردا می کشم.
بعضی نبودنا انقدر عمیقن که حتی بعد از سالها،
هنوز ناخودآگاه برای تعریف کردنِ یه اتفاق، اول اسمِ همون آدم میاد توی ذهنت. 🍂🕯️
ذهنم خسته
چشمم بسته
قلبم از خیلیا شکسته...
راستش به نظرم کل زندگی در مورد جسارته.
جسارت تجربه کردن، جسارت تغییر دادن همه چیز برای رسیدن به شرایط، روزها و آدمهای بهتر، جسارت عاشق شدن، جسارت شکست خوردن، جسارت دوباره بلند شدن، جسارت زیر میز زدن و عصیان کردن.
این جسارته که به زنده بودن معنای زندگی میده.
آدمی که تو بچگیش خودش به خودش اِملا میگفت خیلی وقته فهمیده که نباید از کسی انتظار داشت.
