مُبـی؛

‏گاهی ادامه دادن، تنها ادامه دادن، کاری است مافوق قدرت انسان.

گفت: پس از آن اتفاق، همه‌چیز در تو تغییر کرد؛ نه چشم‌هایت دیگر مثل گذشته شاد هستند، و نه حرف‌هایت بوی امیدواری می‌دهند.

در زندگی زخم هایی‌ست که روح را در انزوا میخورد و میتراشد.

-صادق هدایت

شاید دلیلِ خستگیِ آدم‌ها، طولِ راه نباشد؛ وزنِ چیزهایی باشد که بیهوده با خود حمل می‌کنند.

سخت‌ترین خداحافظی هم خداحافظی با سریالیه که تونسته بود حواستو پرت کنه.

گویی مردمان دیگری وارد کرده اند و ما در وطن بیگانه ایم دنیا به دست اوباش است و نیکان به گناه لیاقت میمیرند.

بهرام بیضایی

بیدار بمونید، حیفه شب رو با خوابیدن از دست داد.

خسته‌ام از حمل کردن بعضی چیزها که نه میتونم به کسی توضیحشون بدم، نه میتونم باهاشون کنار بیام و نه راهی برای خلاص شدن ازشون پیدا میکنم.

خدایا تو داری میبینی چقدر بی گناه دارن میمیرن،هستی؟چرا کاری نمیکنی؟

ویرانیِ آنان تماشا دارد؛ چرا که بساطِ کینه‌ی ما طولانی‌ست...

تموم شدن اون رمان/سریال مورد علاقت واقعا غمگینه من تونسته بودم خودمو با داستان اونا از واقعیت بیرون ببرم و حالا دوباره افتادم تو واقعیت..

شب، فقط تاریکیِ آسمان نیست؛ گاهی جایی‌ست که آدم، تمام سؤال‌هایی را می‌بیند که روز، جرئتِ نگاه کردن به آن‌ها را نداشت.

قاعده‌ای وجود ندارد که به درد همه بخورد. هر کس باید خودش راهی بیابد که او را نجات دهد.

وقتی انسانی از درد، دیوانه می‌شود؛ دیگران دردش را نه، فقط دیوانگی هایش را می‌بینند.

•مورات منتش.

سگ‌ها واقعا وفادارن، خصوصا سگ سیاه افسردگی.

و حیف عمرِ ما که داره هدر میره.

حیف.

حیف اون همه زیبایی ِ از دست رفته‌ی زیرِ خاک.