{ تک‌ نقطه }

وای خوشم میاااااااد از «بودن»! بودن بودن بودن و بودن

کسی که مدت طولانی، رفتارها و حرف‌های شما را تحریف می‌کند و تفسیرهای شخصی‌اش بسیار با دنیای شما تفاوت دارد، یعنی شمارا آن‌طور که هستید نمی‌بیند.

اجازه دهیم آدم‌ها با برداشت‌های شخصی خودشان جلو بروند و سعی نکنیم تفسیرشان را تغییم دهیم.

اگر در دام اثبات کردن خودمان برای دیگران گرفتار شویم، وارد سیکلی بی انتها خواهیم شد.

من نمی‌دانم نداشتن احساسات عمیق چه حسی دارد. حتی زمانی که هیچ احساسی ندارم، آن را تماماً حس می‌کنم...

اگر کسی درباره گذشته‌ام ازم بپرسه، همیشه می‌گم همه‌اش لازم بود تا تبدیل به زنی بشم که امروز هستم. اما حقیقت اینه که قلبم حتی لایق نصف چیزهایی که ازشون عبور کرد هم نبود.

از هیاهوی بیرون از خانه دورش کنیم، به خلوتش برویم و در گوشش نجوا کنیم:"من کنارت هستم، امنیتت می‌شوم و تورا از بازی خانه‌های زیباتر و باشکوه تر دور می‌کنم چون تو تمام زیبایی درونی من هستی.

وظیفه ما در رابطه نشان دادن غلط‌ها و اشتباهات دیگران نیست.

راحت باشید و نگران تصویر آدم ها از خودتان نباشید. انها هیچ‌گاه شما را "نزدیک به آنچه هستید" نخواهند دید.

در دنیا به اندازه هر تفکر و دیدگاه‌ و برداشتی، جا وجود دارد و با موفق شدنِ یک نفر، هیچ جایی برای دیگری تنگ نخواهد شد.

هرچقدر هم سعی کنند شبیه به شما باشند و شبیه به شما رفتار کنند، باز هم اصالت هیچ‌گاه قابل تکرار نیست.

اصالت شما را غیرقابل تکرار میکند..

هیچ‌کس نمی‌تواند جای شمارا بگیرد. شما جایگاه منحصر به فرد خودتان را در دنیا دارید، به روش خودتان "خاص" باشید.

در رابطه هایمان کمی صبور تر باشیم و گاهی یاد بگیریم که تفاوت هارا ببینیم و واکنشی نشان ندهیم.

گاهی سکوت کنیم و با خودمان فکر کنیم "برداشت ها و دید‌گاه‌های متفاوتی وجود دارد، دیدگاه‌های ما رفتار‌های مارا شکل می‌دهند، ما مدام در معرض رفتار‌های متفاوت هستیم و این وظیفه ما است که به این تفاوت ها احترام بگذاریم".

تفاوت‌های ما و دیگری.. آنچه برای ما ارامش بخش است برای دیگری نیست. آنچه برای ما سخت است برای او نیست. آنچه برای ما زیبا است برای او نیست. ما همه با تمام تفاوت‌ها در یک جهان در کنار هم زندگی می‌کنیم پس قرار است بتوانیم با تفاوت های هم کنار بیاییم. "فروتنی از تحمل همین تفاوت ها شروع می‌شود" ~تکه هایی از یک کل منسجم/پونه مقیمی

یادمان باشد در رابطه های خونی، هیچ‌گاه عشق از بین نمی‌رود. عشق و خشم، غم و ترس همیشه کنار هم باقی خواهد ماند اما گاهی ممکن است یک احساس بیشتر و بزرگ‌تر نسبت به دیگر احساس ها بیدار شود و تجربه شود‌.