دختر سرزمین بودا

Find what you love and let it kill you.

گوشواره های چوبی...

پل سرخ و گلفروشی هایش ❤️

قشنگ قابلیت این را دارم که مشکلات خوده خودم خلق کنم، خودم برای مدت ها درگیر شوم، و خودمم حل اش نتوانم.😂

حال که شب است و شب داستان‌های خودش را دارد، به چند چیز فکر می‌کردم. اول اینکه امیدوارم این کشمکش‌ها و سر و صدای جنگ هر چه زودتر تمام شود. هر چه از اخبار فرار می‌کنم، حس می‌کنم جایی مرا گیر می‌کند؛ داخل موتر بین صحبت‌های راننده و مسافر، گفتگوهای سر افطار و سحری مادر و پدر، حتی وقتی دوستانم در موردش از من می‌پرسند. نمی‌دانم، اما اصلاً دوست ندارم در این موضوع فکر کنم، شاید چون می‌دانم ذهنم گنجایش همچین تشویش و استرس بزرگی دیگر را ندارد. از این موضوع بگذریم، یادم می‌آید امروز در ذهنم یک مقدمه خیلی خوب برای نوشته‌ام پیدا کرده بودم، ولی الان یادم نیست. (درگیری همیشگی) ذهن همیشه درگیر و خیلی (تیت و پرک). من هم که بدون مقدمه و رعایت قواعد نویسندگی می‌نویسم... 😅 این نوشته‌های من هیچ کدامشان بر اساس قواعد نویسندگی نیستند. همه‌شان دلی و نامنظم‌اند، فقط برای ثبت این افکار و انجام کاری که دوست دارم. موضوع بعدی اینکه این روزها بارها و بارها گم شده‌ام؛ در افکارم، در کارهایی که انجام می‌دهم. اصلاً الان که فکر می‌کنم، باز هم بین افکارم گم شده‌ام. امیدوارم بتوانم دوباره همان آرامش قلبی خود را پیدا کنم، البته نه متصل به چیزی باشد، بلکه خودش در درونم برای همیشه بماند تا اگر تغییراتی در زندگی به وجود آمد، این آرامش را از دست ندهم. 🤍 شب تان آرام #دلی

اگر مسیر را دوباره اشتباه برم چه؟

نیچه، فیلسوف ژرف‌اندیش، جمله‌ای عمیق دارد: «انسان در اوج تراژدی می‌خندد» وقتی انسان در برابر تراژدی می‌خندد، یعنی به‌جای تسلیم، رنج را می‌پذیرد و فراتر از آن می‌ایستد.. این خنده، که می‌توان آن را «رقص در سوگ» نامید، نوعی بله گفتن به زندگی است.

از پيچيدگي های زندگی آدم ها خسته ام، کاش درخت بودم.

از فروغ خواندیم و با ذکیه کلی گپ های خوب زدیم.🤍

- به من نگاه کن‌. مریم نگاه کرد. - فقط یک هنر را باید یاد بگیری و آن هم تحمل است، تحمل. + تحمل چی؟ - نگران آن نباش: موضوع کم نمی‌آوری. |•هزار خورشید تابان/خالد حسینی•|

خستگی، ناامیدی، افسردگی، رنج ... می‌گذرد، دوام می‌آورید باور کنید.

خیلی خسته‌ام، اما به خودم می‌گم: یکم دیگه تحمل کن، شاید فردا بهتر باشه. یکم دیگه تلاش کن، شاید همین تلاش آخر، راهی جدید به روت باز کنه. یه بار دیگه دل به دریا بزن، شاید همین موج، تورو به ساحل برسونه. یه بار دیگه قدم بردار، شاید همین قدم، خورشید پشت شب رو نشونت بده.

بله؛ باید گریست و گریست، اما توقف نکرد.

معمولا تا آخر های بهار در کابل گل بابونه نمیایه، ولی دیروز گل بابونه دیدم. امیدوارم تا ماه های بعدی بیشتر بیاد.😅☺️🤍

«یادم افتاد چه جاهایی در دنیا هست و من در چه منجلابی دست و پا می‌زنم»

صادق هدایت_ نامه به شهید نورایی

این کتاب را تا نصف اش خواندم و خیلی برایم دلچسپ و جالب بوده، اینجا گذاشتم که اگر شما نیز دوست داشتید گوش کنید!🤍

فکر نمی کنید این نوشته بالا همچین وایبی داره؟🙃🍃