بَعدِ سکوت؛

می‌دانی سخت‌ترین شرایط چه زمانی است؟ وقتی احساسات می‌خواهد خفه‌ات کند، اما باید منطقی رفتار کنی و تصمیم بگیری و من فهمیده‌ام که حتی وقتی تا سر حد مرگ دلتنگت هستم، نباید خبری از تو بگیرم؛ تو رفتی، و من فهمیدم که آدم می‌تواند کسی را تا آخرین حد ممکن دوست داشته باشد و بدون او زندگی کند.

یه‌شبایی تو زندگی آدمیزاد هست که بعد از ساعت‌ها فکر و خیال، به خودش می‌اد و می‌بینه روحش، از اعماق وجود داره گریه می‌کنه، ولی از چشماش هیچ اشکی نمی‌آد.

شاید با نبودنت کنار اومده باشم اما هنوز هم تولدت رو یادمه، هنوز هم عکس هات رو تو گالریم دارم، هنوز هم با کوچیک ترین جزییاتی راجع‌به تو ناراحتم میشم، هنوز هم پروفایلت رو چک می‌کنم، هنوز هم آهنگا منو یاد تو می‌ندازن، هنوز هم یادمه اولین مکالمه‌مون چطوری شروع شده و هنوز هم با شنیدن اسمت قلبم یه ضربان رو جا میندازه.

عام هیچی ندارم بگم جز اینکه تولدش مبارك🩶🚶🏻‍♀️؛

عام هیچی ندارم بگم جز اینکه تولدش مبارك🩶🚶🏻‍♀️؛

تنها سقوطی که نزدیکه سقوط من از پشت بومه.

دنبال هم خواهیم گشت در آدم های بعدی…

حوصله‌ی آدم جدید رو ندارم، کاش تو برام آدم بهتری بودی.

زن بودن اگر آزادی نباشد، درد است و اگر فهم نباشد، زخم است و اگر حمایت نباشد، تنهایی است.

«سووشون - سیمین دانشور»

.

‏خداروشکر دیگه هیچ نگرانی بابت آیندم ندارم، چون اصلا اینجا آینده ای وجود نداره.

از دست دادن چقدر بده؛ از دست دادن اونی که دوسش داری، رویایی که داری و در آخر از دست دادن خودت.

‏متاسفانه دیگه کسی بهم وایب امن بودن نمیده، به همه شک دارم.

و اگر زندگی من یک کتاب بود ، صفحه تو گوشه‌ایی خمیده داشت :)

‏نمیدونم چه اتفاقی تو زندگیم افتاد؛ ولی دیگه برام مهم نیست آدم‌ها چه فکری دربارم میکنن، دیگه حرفا و قضاوت هاشون اذیتم نمیکنه، دیگه برام مهم نیست توو روزای سخت زندگیم کیا ترکم کردن، گذشته رو رها کردم و درکل هیچ توقعی از هیچکس ندارم. عوضش حالم بهتره،خوشحال ترم، هرچیزی و هر کسی نمیتونه منو بهم بریزه و من این حال خوبو با هیچی عوض نمیکنم.

من بیشترین چیزی که در این مرحله از زندگیم میخوام، اینه که برم از این خونه، از این شهر، از این کشور، از این دنیا.