_ مستاجر پلاک ۱۱ _

_The sound of autumn is in the air.🍂

بخشی از روزم دیدن عکاسی های آتوساست.گاهی پیوی گاهی چنل هاش 🫠دوستش میدارم

نوشته های آتنا🫠

نمی‌دانم، عزیزِ من؛ واقعاً نمی‌دانم. گاهی با خود می‌نگرم: مبادا این مهری که در سینه‌ام می‌جوشد و این‌قدر برایم مقدس است، حماقتی بیش نباشد؟ نکند حکایتِ ما، حکایتِ همان درختِ دل‌به‌تبر‌بسته باشد؟ که هرچه هم زخم خوردیم از این سرزمین، باز هم سرمشق کردیم آن بیت را که: «چو ایران نباشد، تن من مباد.» از یک‌جا به بعد، نه ایرانی ماند و نه تنی. و ما هنوز در خاکسترِ رویاهایمان، به دنبال تکه‌های سوخته‌ی امید می‌گردیم. آنچه نگاهِ مرا از باورِ تو دور می‌کند، آن است که این خاک، خودش هم سوخت. دیگر از ایران چه ماند؟ در غمِ این همه فرزند؟

نسبت به نیایش همیشه منتظر ی پست جدیدم🫠

یکی از بامزه ترین کاپلا🫠🫠🫠😭

خداروشکر حداقل خجالت نمیکشم عطسه کردنی

به طرز عجیبی هرجا میرم همه باهم مریض شدیم:)

شب بود و جهان، پشت پنجره‌های دور جا مانده بود؛ اینجا اما شمعی روشن بود،کتابی نیمه‌باز و دختری که انگار خودش تکه‌ای از آسمان بود.