es
Feedback

¡No caigas en manos de tramposos! Telemetrio encuentra y marca estos canales 👉 Si quieres ver la etiqueta, suscríbete

ㅤ𝘖​𝘤​𝘵​𝘰​𝘣​𝘦​𝘳​ ​𝘴​𝘬𝘺انتقال

ㅤ𝘖​𝘤​𝘵​𝘰​𝘣​𝘦​𝘳​ ​𝘴​𝘬𝘺انتقال

Ir al canal en Telegram

Mostrar más
El país no está especificadoLa categoría no está especificada
201
Suscriptores
Sin datos24 horas
-107 días
-5830 días
Archivo de publicaciones
این پست+این پیام رو فوروارد کنین بین چنل ها رندوم به پنج تا استارز میدم.
12 h

You are the bane of my existence And the object of all my desires!
You are the bane of my existence And the object of all my desires!

🎀𝖸𝗈𝗎’𝗋𝖾 𝖻𝖾𝖺𝗎𝗍𝗂𝖿𝗎𝗅,𝖸𝗈𝗎’𝗋𝖾 𝗐𝗈𝗇𝖽𝖾𝗋𝖿𝗎𝗅✨

با رسیدن به مقصد،هر دو پسر از ماشین پیدا شدند.با نزدیک شدن به کافه،نیکی با باز کردن در به همراه سونگهون وارد شدند. نیکی با دی
+4
با رسیدن به مقصد،هر دو پسر از ماشین پیدا شدند.با نزدیک شدن به کافه،نیکی با باز کردن در به همراه سونگهون وارد شدند. نیکی با دیدن سه تا پیرمرد که شات الکل میزدند،بهشون نزدیک شد و محکم به میزشون کوبید. "ببینین کی اینجاست،جناب نیشیمورا" "زود پولا رو بده کار داریم" "بیا بشین یه نوشیدنی باهامون بخ.." "برای نوشیدن نیومدیم،زود پولا رو بده" پیرمرد لبخندش رو جمع کرد و خمی به ابروهایش آورد. "پولا رو بدین بهشون" پیرمرد دیگری بلند شد با تنه ای به نیکی از کنارش رد شد.بعد از پنج دقیقه با ساک مشکی رنگ بزرگی پولا رو به دست نیکی داد. "بیا اینم پولا،فقط آخرین بارت باشه با من اینجوری حرف میزنی" نیکی پوزخندی زد و قبل از حمله ور شدن به پیرمرد سونگهون جلوش رو گرفت و او را به سمت در کشوند، هنوز چند قدم نرفته بودند که ناگهان وسیله محکمی به زانوهاشون خورد و باعث شد با زانو به زمین فرود بیان. "سرتونو بالا بگیرین" دو پسر با شنیدن صدای آشنایی سرشونو بالا آوردن. "هیس...ونگ" "هی...ییونگ" "چیه؟چرا ماتتون برده؟درسته من دستور تمام اون نقشه ها رو دادم" نیکی و سونگهون هنوز در شک بودند،باورشون نمیشد هیونگشون رئیس خلافکارا باشه.
𝖧𝗈𝗈𝗇𝗄𝗂ᘏ

Repost from N/a
𝖥𝗂𝗇𝖺𝗅𝗅𝗒, 𝗂𝗍 𝗁𝖺𝗌 𝗎𝗇𝖽𝖾𝗋𝗌𝗍𝗈𝗈𝖽── ❦ ── 𝖿𝗈𝗋 𝗐𝗁𝗈𝗆 𝗂𝗍 𝗌𝗁𝗈𝗎𝗅𝖽 𝖻𝖾𝖺𝗍. تو را که دیدم… نه جـهـان
𝖥𝗂𝗇𝖺𝗅𝗅𝗒, 𝗂𝗍 𝗁𝖺𝗌 𝗎𝗇𝖽𝖾𝗋𝗌𝗍𝗈𝗈𝖽── ❦ ── 𝖿𝗈𝗋 𝗐𝗁𝗈𝗆 𝗂𝗍 𝗌𝗁𝗈𝗎𝗅𝖽 𝖻𝖾𝖺𝗍.
تو را که دیدم… نه جـهـان عوض شد، نه معجزه‌ای اتـفـاق افتاد؛ فقط یک‌چـیـز سرِ جـایِ خـودش نشست، انگار تکه‌ای از مـن که سال‌ها گمش کرده بودم، بی‌سر و صـدا برگشت… حضورِ تـو هیچ شباهتی به آن عاشقانه‌های اغراق‌آمیز نداشت؛ آرام بود، مثلِ نـوری که از پنجره می‌ریزد و تازه می‌فهمی اتاقت چـقـدر تاریک بوده… با تـو قلبم تندتر نزد، بلکه دقیق‌تر زد… منظم‌تر، جوری که انگار بـالاخره فهمیده برای چه کسی باید بتپد. اسمِ تـو دیگر یک کلمه‌ی ساده نبود؛ میانِ فکرهایم می‌چرخید، بی‌آنکه بلند گفته شود، بی‌آنکه کسی بفهمد چطور آرام در مـن جا گرفت… تو را که دیدم، جهان بزرگ‌تر نشد؛ اما مسیرها واضح‌تر شدند… انگار راه‌هایی که همیشه می‌ترسیدم بروم، بی‌دلیل به سمتِ تـو امن شدند. تو اتفاقِ قشنگی نیستی، چون اتفاق‌ها می‌آیند و می‌روند… تو چیزی شبیهِ ماندنی شدنی، شبیهِ عادتی که نمی‌شود از آن دل کند. و مـن… در میانِ تمامِ این سکوت‌ها فهمیدم… بعضی آدم‌ها نه برای تعریف شدن‌اند، نه برای نوشتن… فقط باید باشند، تا جـهـان بالاخره معنی بگیرد…

‌ ‌‌    ‌‌ 🤩   ‌ ‌ ‌ڪلبــــه ے کـلانـتــر - نـوامـبــر  🎻     🤩
مــه ؛ چون انـدوهِ کـلانتر بر دامنـه‌ کلبـه خفتـه بـود؛ بو قـهـوه‌ے تلـخـی که هـر صبـح بـرای دل خـستـه‌اش میےریختی روی تـن دیـوار هـا خاطـره بـود امـا بـه زهـر آلـودی ایـن اَیـام غـیابـت نمی‌رسیـد‌ نــامـه‌ای بر سینـه‌ے چـوبـی میـز گستـرده بود؛ بـا مُـهری که برایش غریبـه نبـود امـا ایـن‌ بار بـوی تو را نمیےداد با دستـانی کـه روزگـاری شـانـه‌هایت را آرام می‌فشـرد ؛ با چشمـانی کـه در پرستش آن قدیس بے رحـم بی فـروغ مانـده بـود نامـه را گشـود کلـماتش خشـک و رسـمے بودنـد  بی‌ هیچ نشـانی از آن دوستــت دارم هاے کـه زمـانی در گوشـه‌ے هـر سطـر بـرایش پنهـان می‌نـوشتی؛ اســلحـه‌ای کـه را سـال ها بـرای پـاسداری از شهر بـه دوش میےکـشید حالا خستـه و بی رمق چـون صـاحبش خانـه نشین بـود و تنهـا چـاره‌ سازِ رهـایی خویش بـود بـاران به شیشـه‌ های کلبـه می‌کوبیـد؛ درست مـانند تلنگـرِ خاطـرات شـام گـاهی ات کـه تنها مهمـان ِ نـاگزیر کـلانتر بـود قهـوه‌اش را جـرعه‌جـرعه نوشیـد؛ بے آنکه گرمایی به لـب های سـردش ببخشـد اکنــون تنهـا چیزی کـه بـاقیست ؛ یک نامه‌ے ناتــمام بود؛ برای تو.