«اریحا»

همیشه هم ضربه های محکم نیست که آدم رو از پا در میاره ، آدمش که عزیز باشه، یه هل دادن کوچیک، مثل یه ضربه انگشت روی مهره های دومینو، برای فرو ریختنت کافیه .

...

جا نمی‌زنم، چون حیفم میاد این مسیری که با درد اومدم و دست خالی با پای شکسته برگردم.

...

خیلی وقته که دیگه ترجیحم تظاهر نکردنه. اگر خوب یا بد، من همینم. ماسک روی صورتم از من یک آدم دیگه نمی‌سازه. اگر دوستم داری، پس خود واقعیم رو دوست داشته باش، نه پوسته‌ام رو.

...

درخشش برخی افراد از زلالی روحشون سر چشمه میگیره، از نور داخل قلبشون که خدا رو نشون میده. یک سری آدم‌ها اوج می‌گیرن، چون برای خیلی‌ها پله بودن.

...

با کنار گذاشتن برخی آدم‌ها، یه بخشی از تو برای همیشه از دست می‌ره. اون‌ها می‌رن، ولی بخش متعلق بهشون داخل قلبت هیچ‌وقت از بین نمی‌ره.

...

برای از دست دادن یک سری چیزها، هرگز آماده نیستم. آسون به دست نیاوردمشون که آسون از دستشون بدم. روحم محکم بهشون گره خورده ، اونقدر محکم که بند قلبم به راحتی پاره نمیشه.

...

...

گاهی مغزم می‌دونه مسیری که انتخاب کرده اشتباهه، اما قلبم بهم اجازه نمی‌ده راه و رها کنم. حتی اگر می‌دونم تهش ممکنه به نتیجه‌ای نرسم، می‌خوام بخاطر یک درصد باقیمونده امیدم ادامه بدم.