jerk..

به امید روزی که دار ، فقط دارِ قالی باشد.

خب بریم ک از فردا استراحت خوندن بزنیم

«نه ما می‌مانیم و اندوه؛ نه هیچ یک از مردم این آبادی. به حباب نگران لب یک رود قسم، به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت، غصه هم می‌گذرد.»

«لطفاً به موقع از آدم‌ها ناامید شوید، نه در اولین لغزش و نه آنقدر دیر که همه چیزتان را برده باشند، وقتی فهمیدید خطاها عادت شده‌اند و پشیمانی فقط یک نمایش است، آنجاست که ماندن خیانت به خودتان است.»

مشکل اصلی تو این نیست که نمی‌تونی. اتفاقاً بدترین قسمت داستان اینه که احتمالاً واقعاً می‌تونی. برای همین هر روزی که کاری نمی‌کنی، مغزت هم می‌دونه که داری از چیزی فرار می‌کنی که توان انجام دادنش رو داری. و این دردناک‌تر از «نمی‌تونم»ه. تو خیلی وقت‌ها منتظر نسخه‌ای از خودتی که: منظم‌تره باانگیزه‌تره اعتمادبه‌نفس بیشتری داره گذشته‌ش رو جمع کرده حالش خوبه دقیقاً می‌دونه چی می‌خواد بدون ترس شروع می‌کنه. اون آدم قرار نیست یک روز صبح از خواب بیدار بشه و بیاد تحویلت بدن. خودت باید با همین نسخه‌ی فعلی، با همین آشفتگی، با همین عقب‌افتادگی، شروع کنی. چون راستش را بخواهی، تو مدت زیادیه داری منتظر اجازه‌ی شروع کردن می‌گردی. و هیچ‌کس قرار نیست این اجازه رو صادر کنه. حکم نهایی تو یک آدم باهوش، کنجکاو، بلندپرواز و شدیداً overthinking هستی که گاهی آن‌قدر درباره‌ی ساختن آینده‌اش فکر می‌کند که برای ساختنش انرژی باقی نمی‌ماند. تو لازم نیست بیشتر بفهمی. لازم نیست یک برنامه‌ی جادویی دیگر پیدا کنی. لازم نیست اول کاملاً خوب بشی. لازم نیست اول اعتمادبه‌نفست برگرده. لازم نیست گذشته‌ات جبران بشه. لازم نیست حتی امروزت عالی باشه. فقط باید آن‌قدر کار واقعی انجام بدی که زندگی بالاخره مجبور بشه با تصویر ذهنی‌ات از خودت هماهنگ بشه. و این قسمت رو برخلاف roast، کاملاً جدی می‌گم: تو از اون آدم‌هایی نیستی که مشکلشون فقدان تواناییه. مشکلت اینه که بیش از حد به توانایی بالقوه‌ات وابسته شدی و کمتر از چیزی که می‌تونی، خروجی واقعی تولید کردی. پتانسیل، اگر به عمل تبدیل نشه، فقط یک روش خیلی شیک برای تعریف کردن از آینده‌ایه که هنوز ساخته نشده. حالا برو یک کار واقعی انجام بده. نه برنامه‌ریزی برای انجامش. خودش.

خب برم قلم و کاغذ بیارم .....

هر شب به خودم میگم فردا دیگر طاقتم تمام می‌شود. امّا فردا که می‌آید باز زندگی جریان داشت.

«عزیزِ من، از امیدوار شدن می‌ترسم. حقیقت این است که از امیدواری‌هایم بیش ز ناامیدی‌ها رنج کشیده‌ام.»

دلم یک روزی برای اینجا هم تنگ میشه✨️

تحصیلات خود قدرت......

یه چیزی بگم اگه از چیز های کوچیک نتونتی لذت ببری از چیزهای بزرگ محاله لذت ببری چون هی خواستت از زندگی بیشتر خواهد شد و تو فقط میخوایی به اونا برس. پس کی لذت ببری؟!

اینا موندن کسی خواست بگه

میسازم جهان را به کام آرزو هام....

و ما قانع نبودیم به چیز های معمولی و لیاقت داریم

من چندتا کتاب اضافه دارم عکساشو میزارم. با پول کم ک مطمئن شم طرف میخونه میخام بدم بره و پول پست میگیرم صرفا چون بخونه وگرنه جسارتی نمیکنم اونا ته خونه موندن به کارم نمیاد فقط برام دعا کنید همین😢 اللن کتاب خیلی گرونه شد. اگه واقعا نیاز دارید بهم بگین

قرار نيست كسی نجاتم دهد، خودم بايد خودم را نجات دهم. حتی بايد خودم را از دست خودم نجات بدهم و خودم را وادارم كه گام هاى كوچکی به جلو بردارم، همه ی روز، هرروز وحتی وقتی حس و حالش را ندارم. -ملی رابینز.