V e n u S i a n🪴

#فروغ_فرخزاد

🌘

🫩👩🏻‍🦯‍➡️

خیالاتی کاملاً شاعرانه که امروز بسیار پیش پا افتاده است، از مغزش گذشتند و شاید هم بی اراده، به آرزوهای دلش جواب گفتند، این آرزوها بیشتر مشکل پسند بودند تا حساس، و دست نخورده بودند تا پژمرده و افسرده. - زن سی ساله - انوره دو بالزاک

💘

#عباس_معروفی

سرم بازار مِسگر هاست.

به من سفارش کن که گاهی از خانه بیرون بروم و بگو که اینقدر خودم را اذیت نکنم. من فقط حرف تو را گوش می‌کنم می‌دانی که؟! - از نامه‌ی غلام محسن ساعدی به بدری لنکرانی.

سپیده که سر بزند در این بیشه زار خزان زده شاید گلی بروید شبیه آنچه در بهار بوئیدیم پس به نام زندگی هرگز نگو هرگز… -پل الوار

✨

کابل ۱۹۸۱

این محنت هم زود گذر است:)

اما، بین تمام مصائب، نام درد و رنج به کدام یک اطلاق می‌شود. فقدان خویشان غم و غصه‌ای است که طبیعت مردان را برای آن آماده کرده، درد جسمانی زودگذر است و روح و جان را در بر نمی‌گیرد و اگر ادامه یابد و ثبات ورزد، دیگر درد نیست، همان مرگ است. اگر زن جوانی، نوزادی را از دست بدهد، علقه زناشویی به زودی جانیشینی را به او می‌دهد. -زن سی ساله

درد و رنج، پایدارترین احساسات ما، به هیجان و تحرک شدید در نمی‌آید مگر در نخستین تجلی‌اش و صدمات دیگرش ضعیف می گردد و کم کم نابود می شود، شاید علت آن خو گرفتن ماست به بحران همایش یا علت آن، این قانون طبیعت است که برای حفظ بقای نفس، یک نیروی همسنگ در برابر این نیروی مخرب و تباه کننده قرار می دهد، اما این نیرو بی‌حس و بی‌حرکت و در چارچوب خودخواهی مقید است.

اما مرگ به جوانان عشوه و ناز مى فروشد: پيش مى آيد و پس مى رود، ظاهر مى شود ونهان مى گردد، درنگ و آهستگی‌اش آنها را ازخود بى خود مى كند و دلواپسی و دلهره‌اى را كه به آنها مى دهد فرداى آن روز كه دوباره آنها را به هياهوى دنيا كشانيد، پايان مى يابد، دنيايى كه درد و رنج برايشان مى آورد وبى رحم تر از مرگ بى اينكه فرصت نفس كشيدن بدهد، آنان را از پای در مى آورد. -زن سی ساله -انوره دو بالزاک

-حواسم کرخت شده است. هیچ اندیشه‌ای ندارم،بالاخره به دشواری زندگی را ادامه میدهم. روحم از یک ترس ناگهانی که احساساتم را منجمد کرده مرا دائماً شکنجه و آزار می‌دهد، سخت رنج می‌برد. صدایم بر نمی‌آید تا شکوه و زاری کنم و زبانم از بیان درد و رنجم ناتوان است. +همهٔ این ها از بچگی و ساده دلی‌ست. -زن سی ساله

(آدم باید زنده باشد تا طعم زندگی را بفهمد. و من می‌ترسم تا امروز فقط نفس کشیده باشم نه زندگی کرده باشم)

آیا نمی‌ بایست زنده بود تا لذایذ و خوشی های زندگی را چشید و تا اکنون، آیا به تمام معنی مرده‌ای نبوده‌ام؟ - زن سی ساله -انوره دو بالزاک