| زیرشیروانی |

میتونیم درمورد خودت هم ازت سوال بپرسیم؟ نه چیز شخصی، همینطوری سوال های فلسفی و قابل بحث

این داستان رو رندوم می‌نویسی‌؟😭 چجوریمصحصنس

هردوش برام خیلی عجیب و وحشتناک نیست با دومی راحت ترم

بیا بازی دوست صمیمیت یک چیز مهمی رو بهت نگه‌ مثلا‌ اینکه رفته تو رابطه یا کلاهرچی یاااا دوست صمیمیت کلی دوست دیگه داشته باشه

مرث

با دوست پسرم کات کردم پس میام اینجا برات لاما می‌فرستم🦙🦙🦙🦙🦙🦙🦙🦙🦙🦙🦙🦙🦙

اره، یادم بیار خب؟

میگم پارت رو توی تلگرام هم می‌ذارید؟

مشهد میرم، هنوز مشهد نیستم

عه مشهدی یا جای دیگه ی خراسان؟ چه رندوم😭

امروز رسیدم خراسان بله خوبم، فقط صدا میومد و نزدیک ما نبود مرسی ازت😭

خوشگلم شما جنوب بودید نه؟ خوبید؟ من هر سری خبر جنوب میاد یاد تو میوفتم..

منم مقدمه این پارت رو خیلی دوست دارم فکر کنم اواسط جنگ دوازده روزه بود که این پارت رو نوشتم

میخواستی بگی دلقک نه؟

یک جوری با مقدمه ی این پارت کل زندگیم رو سرم آوار شد که وای.

من خیلی جدی تو رو در شخصیت دایناسور میبینم اون حس شوخی شدید و طنز سیاه💔

یک جوری با مقدمه ی این پارت کل زندگیم رو سرم آوار شد که وای.

انگار یک تیکه از وجودم نیست. از اول که به وجود اومدم، یک نفر همراه بند نافم، قسمتی از روحم رو هم بریده و انداخته توی کثیف ترین آشغالی شهر. انگار شکسته ام و ترمیم نمیشم. هر لحظه، هر ثانیه، هر دقیقه خودمو پیدا میکنم که به هرچیزی چنگ زدم تا خلا و نابودی ای رو از بین ببرم که حتی منشأش رو نمی‌دونم. انگار رو به روی دکتر نشستم، مامانم همراهم نیومده و دکتر هم با زبان چین باستان ازم می‌پرسه که چیشده؟ که کجام درد می‌کنه؟ و من فقط اونجا نشستم. روی صندلی چرمی که بوی بیمارستان میده. نشستم و به این فکر میکنم که حتی اگه چینی باستان می‌فهمیدم، بازم نمی‌تونستم جواب بدم. چون حتی نمی‌دونم کدوم بخش از روحم رو باید شبیه کاپوت ماشین بالا بزنم تا اون گره چرکین عفونی رو پیدا کنم.

پارت جدید توی واتپد آشغال کوفتی آپ شد😙