“رُزِ وَحشی”

«همیشه در من اندوهی بود. بجا مانده از حرف هایی که نتوانسته بودم تمامی آن‌ها را بر زبان بیاورم.»

«چیزهایی هست که نمی‌گویم؛ در نگاهم مانده‌اند، رازهایی از گذشته‌ای که آسون نبوده.»

اونا زنده‌ترین مرده ها هستند و ما مرده‌ترین زنده ها.

خیلی چیزا دخترونش قشنگ تره اما شما دل نبستن از پسرا یاد بگیر ✨

خنده ها کم شدند، آرزوها کمرنگ و ما؛ تبدیل شدیم به کسی که هرگز قرار نبود باشیم.

دلم با ماندن بود، راه اما راهِ رفتن؛ و تو ندانستی چه رنجیست، کشاندن تن خسته ای که خواهان ماندن بود.