پرواز قوها🪽

روزها قاتلمن غیر از جمعه که خون ریزتره حال و روزم جمعه ها از خود جمعه غم انگیزتره

واسه تو باقی می ذارم نهالِ سبزِ رویامو امیدِ با تو برگشتن به شهرِ آرزوهامو...

مرغِ شبخوان كه با دلم می‌خواند رفت و این آشیانه خالی ماند آهوان، گم شدند در شبِ دشت آه از آن رفتگانِ بی ‌برگشت...

سحر به بوی نسیمت به مژده جان سپرم اگر امان دهد امشب فراق تا سحرم چو بگذری قدمی بر دو چشم من بگذار قیاس کن قیاس کن قیاس کن که منت از شمار خاک درم

تمامی دینم، به دنیای فانی شراره عشقی، که شد زندگانی به یاد یاری، خوشا قطره اشکی به سوز عشقی، خوشا زندگانی

در هوای سحرم حال و هوای دگر است هرچه دارم همه از حال و هوای سحر است سحر بی تو سحر نیست گذر در ظلمات نفس بی تو نفس نیست هبا و هدر است