پرواز قوها🪽

تو نه غمی ببارمت نه نامه ای بخوانمت نه این که دوست بدانمت بگو که هستی..

چه شد که بار دگر یاد آشنا کردی چه شد که شیوهٔ بیگانگی رها کردی به قهر رفتن و جور و جفا شعار تو بود چه شد که بر سر مهر آمدی وفا کردی منم که جور و جفا دیدم و وفا کردم تویی که مهر و وفا دیدی و جفا کردی

ای که به شبهام صبح سپیدی بی تو کویری بی شامم من ای که به رنجام رنگ امیدی بی تو اسیری در دامم من

زیر نور صبح، همه چیز دوباره شروع میشه…

Falling down Fading in and out No one hurts me now, ’cause no one’s there Stars come out Watching as I drown Spinning ’round and ’round, always there