غُر و غیره.

کاش کیفیت زندگیم برگرده به زمانی که محسن ‌چاوشی و حسین صفا باهم همکاری می‌کردن. [دلار هزارتومن بود]

هم‌چای‌ها.

کاش این دایناسور خراسانیه وجود داشته باشه و بیاد منو بخوره.🙏🏻

بعد تراپی رفتیم جلاتوهاوس؛ کاری که جلاتو چارصد تومنی با روحیه آدم می‌کنه تراپی یک میلیون و خورده‌ای تومنی نمی‌کنه. الکی هزینه نکنید.

بعد از شونصد میلیان ضرر، مشاعرم در حوزه خرید و فروش طلا رو از دست دادم. می‌خوام گندم بخرم پس‌انداز کنم.

دلم برای کسایی تنگ می‌شه که نباید.

مطمئنم بعدها از این که اینقدر به خودم سخت گرفتم پشیمون خواهم شد.

ذهنِ قلاب‌زده‌ی اینستاگرامیزه شده‌م به محض خوندن خط اول بهم دستور داد این‌ کتاب رو بخرم. پشیمونم، حیفِ کاغذ؛ شما نخرید.

گل‌گون.

انگار انسان‌های امن و فهیمی که بشه باهاشون deep talk داشت تموم شدن.

نمی‌دونم سوشال‌مدیا تا چه اندازه می‌خواد اینجوری سلایق و علایق شخصی رو تحت تاثیر قرار بده، ولی فعلا که داره میتازونه.

یه سری از کارها رو هم بخاطر این انجام می‌دیم که دوست داریم آدمی به نظر بیایم که این کار رو دوست داره.

خیلی از کارهایی که در طول زندگیمون انجام می‌دیم بخاطر اینه که می‌خوایم خودمون رو توی یک کامیونیتی خاصی جا بدیم؛ خودِ اون کار خیلی برامون خوش‌آیند نیست اما چیزی که ما رو مجاب به انجام دادنش می‌کنه جاگیری توی یه کامیونیتی خاصه. چقدر عجیبی آدمیزاد.

البته حتی در فانتزی‌ترین قسمت‌های‌ مغزم نمی‌تونم تصور بکنم انقدر عاشق کسی باشم که نیاز داشته باشم هر روز ببینمش. پس پرایوسی‌هایمان چه؟

یا برگرد یا آن دل را برگردان. (ترجیحا برگرد)