Charlie Brown 🤎

- مجازی شدن امتحان ها ، امتحان دادن واقعی رو از یادم برده - خرگوشم بیشتر از یک ماهه گم شده و پیداش نمی کنیم و نمی دونیم دقیقا چه اتفاقی واسش افتاده - از اول فرندز رو دوباره شروع کردم به دیدن - چند وقت پیش یک کلاه بافتم و بلافاصله یک ژیله رو شروع کردم اما دیشب مامانم شکافتش چون خیلی دونه سر انداخته بودم و اون جوری گشاد می شد - زبان خوندن از ساکن بودن خارجم می کنه - توی کار های خونه روز به روز بیشتر شریک می شم - دوسه روز پشت هم از خونه بیرون نمی رم البت شکایتی هم ندارم - ساز نزدم یک ماهه و امروز فهمیدم نمی تونم توی آزمون پیانو شرکت کنم ( آره حس می کنم جلوی گریه ام رو باید بگیرم ) - چند روزه سردرد هام تموم‌نمی شه _ ابوالفضل کنکور داره و مدام حواسم به اونه که بتونه تو این شرایط درس بخونه _ بابا می گه اعصابت ضعیف شده اما استاد خاندانی می گفت ( گوش به زنگی ) حس می کنم دارم روی یک خط نازک راه می رم و هر لحظه نگران هر چیزی هستم - خیلی چیز هایی که برنامه ش رو داشتیم پیش نرفته و صدای کابوس دیدن های بابام رو شب ها می شنوم - قراره همین روز ها بفهمیم داداشم دقیقا کی بدنیا میاد - و آره دووم میاریم

منم دوست دارم بعد مدت ها تعریف کنم :

فارابی تعریفش از دیوونه کسیه که استعداد های مختلفش رو قبول کرده و درست ازشون استفاده نمیکنه

ما به دوام آوردن عادت داریم .

درد از سرم به دست چپم ، از دست چپم به سرم در رفت و آمده .

«کسی چه می‌داند، شاید این جهان، جهنم جهانی دیگر باشد.»

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ سال‌ها بعد در مورد ما خواهند نوشت؛ مردمانی بی‌ تصمیم، در حاشیه جهان خویش، گران زندگی می‌کردند اما، ارزان می‌مردند.

راوی قصه این روزها مردم هستند هم می نویسند هم روایت می کنند ...

آه اگر می‌توانستم به سرزمینی بگریزم که در آن لباس نظامی به چشم نخورد، که صدای طبلِ جنگ به گوش نرسد، که سخن از کشتار به میان نیاید کاش می‌توانستم…! | گوستاو فلوبر |

فضا برای یک نفس عمیق ندارم دنیا همین قدر تنگ شده واسم .

″قابلِ بحث ندارم سخنی، خاموشم. در این یخ زده ایام هیاهویم نیست. گرمی و شوقم نیست. بودنم پوشالیست، و رگِ عمرِ عزیز می‌زند، لیک درونش خالیست.″

گاهی دلم می‌خواهد زندگی‌ام را به دست کسی بدهم بگویم: «این را می‌گیری؟» و فرار کنم.

دل تاریخ کبود از قصه های ریز و درشت جگر سوزمان کدام روز خوش التیام بخش خواهد بود !

ولی آن ها لیاقت زندگی رو بیشتر از ما داشتند .

همه‌ی زندگی‌ام خوابی آشفته بود! | بهرام بیضایی |

این روز ها حواسم همه جا پخش و پلا ریخته و تمرکز کردن سخت ترین کار دنیاست واسم ...