روح هزاران زن در یک بدن

بوسه= عشق و احترام و پذیرش آلتی کریه=سانسور، خشونت، سرکوب و تحقیر دهان سرخ آتش= دهانی که سخن می‌گه، فریاد می‌زنه، حقیقت ها یا شور و اشتیاق زندگی رو بیان می‌کنه و نشون می‌ده.

نگفتمت‌ به جای بوسه آلتی کریه بر دهان سرخ آتشت می‌نهند

تو تنها خانه ای بودی که رنج، نشانی‌اش را بلد بود.

دیگر از تو فرار نمی‌کنم، مگر آدم چقدر می‌تواند از سایه خودش دور شود؟!

نمی‌توانم پر بودن احساسات درون سینه ام را با منطق خنثی کنم. این یک اعتراف نیست، اعلام رسمی تسلیم است، تسلیم در برابر هیولایی که از درون خودم برخواسته و گاهی با من مهربان است. ح‌ا

•شراب خام

آخ:))) همیشه توی ذهنم گفتم کاش هرکسی با پاکزاد عزیز یاد من بیوفته

آدم‌ها رو تا حدودی میشه با آهنگ‌هایی که گوش میدن شناخت. این پیام رو توی چنلتون فور کنید تا یکی از آهنگ‌هاتون رو بفرستم اینجا.

نگفتمت که این جماعت جریده با خط و رد وحشی نگاهت غریبه اند

تو:« کو زخم که بر تن ننشاندم» ح‌ا:« مرهم شده بر یادگار خویشم»

تو:«در آیینه مواج و مغشوش» ح‌ا:«پیدا ولی غبار خویشم»

در آیینه با خود نشستم؛ به جای خویش، هزاران نفر را دیدم. خواستم از آن هزاران نفر بگریزم؛ آخر دانستم… عمری ز همه گریختم، افسوس زنجیر به پایِ جانِ خویشم

اینجا یه جرقه اومد توی ذهنم و یه چیزی نوشتم.