Cabin 13

حالا گفت دقیق توضیح نمیده که کامل اسپویل نشم (دستش درد نکنه) ولی الان پازلای توی ذهنم دارن چیده میشن کنار هم به یه دستاوردهایی رسیدم یهو

داشتم کتاب میخوندم و چند وقته یه حدسی راجع‌به یکی از کرکترها دارم. خیلی جلوی خودمو گرفتم اما الان رفتم از chat gpt پرسیدم که حدسم درسته یا نه و تایید کرد!

Why am I doing this to myself?

آدم واقعا هر چند وقت یه بار این احساس بهش دست میده که جای اشتباهی وایستاده

اتفاقا درآمدشونم از منی که موقتا مجبورم کاری که ازش متنفرم رو انجام بدم خیلی بهتره

اطرافم پر آدم‌هاییه که دارن کار مورد علاقشونو انجام میدن و توشم خوبن

مخالفم با حرفت راستش

هیچکس کارشو دوست نداره مردم با پول کاری که ازش متنفرن کاری که دوست دارنو انجام میدن

من تایم طولانی‌ای هر روزم رو توی دفتر مینوشتم، اما از یک جایی به بعد از این کار دست برداشتم چون به نظرم غم و فشاری که از اون‌ دوره به بعد تحمل میکردم به قدری زیاد شده بود که در بیانش ناموفق بودم و از طرفی هم نمیخواستم جایی ثبت شه. عادت نوشتن اتفاقات روزم از اونجا ترک شد. حافظه‌ام هم خیلی یاری نمیکنه دیگه در موردشون. این احساس رو میده که انگار یک گوشه از تاریخ وقایع زندگیم رو بریده و حذف کرده باشم.

امروز متوجه شدم از nerd بودن بسیار لذت می‌برم. و دیدنِ اینطور آدما هم خیلی برام جالبه. اینکه یک‌نفر اینقدر میخونه، جستجو میکنه، سرچ میکنه، تحقیق و.. جذابه. سر هر مسئله‌ای که حتی خیلی عادی میشنوه دربارش مقاله/پژوهش پیدا می‌کنه و میتونی ساعت‌ها باهاش صحبت کنی و پشت اون حرف‌ها منابع باکیفیت پیدا کنی، واقعا خوش میگذره.

احتمالا این اتفاق برای تمام چیزهایی که در زندگیم وجود دارن میفته.

مدت‌هاست همه چیز نصفه میمونه؛ فیلم‌ها، سریال‌ها و حتی کتاب‌ها. به نظر میاد عادت کردم به رها کردن همه چیز در اوج خود جوری که انگار به پایان رسیدن حالا بیش از پیش برام مسئله‌ی دشواریه.

من خیلی به دستبندها و گردنبندها وفادارم. یکی از این دوتا رو به من هدیه بدین، مراسم ختمم هم بیاین، می‌بینین هنوز همراهمن.

من اون جنگجویی بودم که باید می‌رسید برای جنگیدن با دیو، برای خوردن حتی یه‌دونه سیب، اما هیچ‌وقت نیازی به من نبود با قصه‌های جدید.

زنم خیلی نازه برگشته میگه فردا از دانشگاه میای خسته‌ای چی برات درست کنم بیارم