‌مَطرود ‌ ‌‌ ‌

˓ これを望みますℳ𝒶𝓃 ָ࣪ #perth だか ℬ𝒶𝒹 🖤¡ 𖦹

-📸⚡️

#oc #fan_art #miku

آرت های دوران جنگه (برای یکی از رفیقام کشیده بودمشون)

#sketch #art #Gravityfalls

بعضی رفتن‌ها عجیب‌اند؛ نه آن‌قدر ناگهانی که بشود باورشان نکرد، نه آن‌قدر آرام که بشود با آن‌ها کنار آمد. آدم یک روز چشم باز می‌کند و می‌بیند کسی که تمامِ روزهایش را با حضور او معنا می‌کرد، دیگر نیست. نه صدایی، نه پیامی، نه حتی دلیلی برای اینکه هنوز منتظر بمانی. بعد کم‌کم به نبودنش عادت می‌کنی، اما عادت کردن همیشه به معنای فراموش کردن نیست. گاهی فقط یاد می‌گیری دلتنگی‌ات را پنهان کنی، یاد می‌گیری بعضی آهنگ‌ها را رد کنی، بعضی خاطره‌ها را باز نکنی و شب‌ها کمتر به گذشته فکر کنی. ولی تهِ تمام این «خوبم» گفتن‌ها، هنوز جایی هست که وقتی اسمش می‌آید، دلت همان‌جایی می‌گیرد که روز رفتنش گرفت. شاید غمگین‌ترین قسمتِ ماجرا همین باشد، اینکه کسی می‌تواند از زندگی‌ات برود، اما از بعضی قسمت‌های قلبت نه.

من؟ بدجنس بودن؟ من همیشه موهای عروسکم و از تو چشمش میزدم کنار تا اذیت نشن...

نجات‌دهنده‌ چایی و آهنگ‌های اِبی، و بی‌وقفه درگیرِ کارِ خودت بودن و ادامه دادنه؛ نجات‌دهنده‌ی ریسک‌های خطرناک و جدیده! نجات‌دهنده‌ی کتابای چیده‌شده توی کمدته عزیزم. نجات‌دهنده‌ی تماشا کردنِ ستاره‌های توی آسمون و فهمیدنِ داستانِ ستاره‌هاست. نجات‌دهنده خودتی، عزیزم. نجات‌دهنده همون نورِ مُرده‌ی توی قلب و چشماته عزیزم. نجات‌دهنده فقط خودتی و خودت عزیزم.

نوشته آبی.

ما دو تکه از شیشه‌ای شکسته‌ایم که هرگز دوباره پنجره نخواهد شد. من در انعکاس زخم‌های تو قد کشیده‌ام و تو در امتداد سکوت من گم شده‌ای. فرار از این سرنوشت بیهوده است؛ چرا که حتی اگر دست‌هایمان به هم نرسد، سایه‌هایمان تا ابد در گرگ‌ومیشِ غروب، روی دیوارهای این شهر به هم گره خورده‌اند.

-هر آدمی در نبردی پنهان است؛ پس پیش از داوری، سعی کن قدم در مسیرِ دشوارِ او بگذاری...

+چرا زدیش؟ _...

از خودت می‌پرسی: آن رؤیاها کجا هستند؟ سرت را تکان می‌دهی و می‌گویی: سال‌ها چه زود می‌گذرند! و باز هم از خودت می‌پرسی: تو با زندگی‌ات چکار کردی؟ بهترین سال‌های عمرت را کجا به خاک سپردی؟ اصلاً زندگی کردی یا نه؟

random...

اگه یکی ازم بپرسه تایپت چیه این ویدئو رو بهش نشون میدم…🥲🫠