‌مَطرود ‌ ‌‌ ‌

𝘮𝘪𝘴𝘴𝘪𝘯’ 𝘺𝘰𝘶, 𝘭𝘪𝘵𝘵𝘭𝘦 𝘣𝘶𝘥𝘥𝘺

جریان اینجوریه که وقتی تمرکزتو از دست میدی ، شروع میکنی تمرکز کردن روی تمرکز کردن؛ ولی موقعی که داری تمرکز میکنی رو تمرکز کردن یادت میره روی حرفاشون تمرکز کنی.

فرشته ها که همیشه بال ندارن، بعضی وقتا هم میتونن سیبیل داشته باشن.

‹چایخونه‌خانمِ‌موودی› 🩵🫧

انواع و اقسام هیولاها در این دنیا وجود دارند؛ هیولاهایی که در بیرون پرسه می‌زنند و خود را نشان می‌دهند: هیولاهای کریهی که کودکان را می‌ربایند، هیولاهایی که رویاها را می‌بلعند، هیولاهایی که خون می‌مکند و هیولاهایی که همیشه دروغ می‌گویند. این هیولاها واقعی‌اند و بسیار حیله‌گرتر از سایر هیولاها؛ آن‌ها خود را به شکل انسان درمی‌آورند، هرچند هیچ درکی از قلب انسان ندارند. غذا می‌خورند، بی‌آنکه هرگز گرسنگی را تجربه کرده باشند. درس می‌خوانند، بی‌آنکه هیچ علاقه‌ای به دانش داشته باشند؛ و حتی دوستی می‌کنند، بی‌آنکه بدانند عشق ورزیدن چگونه است. اگر قرار بود با چنین هیولایی روبرو شوم، احتمالاً اجازه می‌دادم مرا ببلعد، چرا که در حقیقت... من همان هیولا هستم...

همه‌چیز دست تو نیست. آدم‌ها رو نمی‌تونی کنترل کنی، اتفاق‌ها رو هم. گاهی یه چیزی درست همون وقتی خراب میشه که بیشتر از همیشه بهش احتیاج داری. میشه جلوی اینا رو گرفت؟ نه. دنیا کار خودش رو می‌کنه. اما ذهنت چی؟ اون هنوز دست خودته. می‌تونی یه اتفاق رو بارها توی سرت زندگی کنی و هر بار دوباره زخمی بشی، یا بفهمی که هر چیزی ارزش موندن توی ذهنت رو نداره. قدرت از جایی شروع میشه که فرق این دوتا رو بفهمی؛ اینکه چی در اختیار توئه و چی نیست. قرار نیست دنیا رو کنترل کنی، فقط نذار هر چیزی که بیرون از تو اتفاق میفته، درونت رو هم با خودش ببره.

کلید فهم جهان دیگه درک همین جهانه. کیمیاگر باید قبل هر کاری دوتا سوراخ بسته‌ی روی صورتش رو باز کنه و چیزهایی رو که اطرافش اتفاق می‌افته خوب ببینه تا بتونه با دیدن نشونه‌ها اون چیز نادیدنی رو ببینه. تنها راه همینه. این زمین آینه‌ست. همه‌چیز جلو چشم‌های کسیه که بتونه ببینه. کیمیاگری راه باز کردن همین دوتا سوراخه، همین دوتا سوراخ که خیال می‌کنی بازه اما نیست. گوگرد - عطیه عطارزاده

St:

لابد نمی‌گن دیگه

نمیگین کتاب ناراحت میشه؟؟