هَسْتی‌ـشِناسی

11:11

همزادپنداری من با این بشر داره خیل عجیب میشه

سارا حقیقت بینظیرههههههه عشق منه این دختررر سارا کاش دوست شیم 😭✨

چالش 🐓🍄 این پست + این پیام رو فور بزنید چنلتون تا منم پستی که ازتون دوست دارم رو فور کنم اینجا و به چند تا پست استارز بدم 🗣🌟 ( کاملا رندوم )

پابلیک و جوین باشید

پیش از هر اتفاق شومی، اضطراب در تمام سلول‌های تنم می‌دوید و ذهنم را میان هزار امکان و احتمال سرگردان می‌کرد؛ روزها به این فکر می‌کردم که چه خواهد شد و چه نخواهد شد. بعد، حادثه از راه می‌رسید و همه‌ی آن هیاهو ناگهان فرو می‌نشست. ذهنم دیگر توان واکنش نداشت؛ فقط جایی درونم می‌نشست و تماشای فرو ریختن زندگی‌ام را به عهده می‌گرفت.

قبول نداری خیلی معرکه است که از شر همه چیز و همه کس خلاص شوی و بروی جایی که هیچ کس تو را نشناسد؟ گاهی دلم می خواهد همین کار را بکنم...

-چوب نروژی، هاروکی موراکامی

-کدام گوری می‌خواستم بروم؟ من به بهانه‌ی رسیدن به زندگی، همیشه زندگی را کشته‌ام.

آیا نبودن تو را می‌کشد؟ مرا حضور سرد و بی جانی که شبیه نبودن است می‌کشد..

خواستهٔ من این بود که کسی درباره‌اش ازمن بپرسد. خواسته‌ام این بود که کسی به من تسلی بدهد. خواسته‌ام این بود که کسی از من مراقبت کند.

کتاب‌فروشی موریساکی

این پیام رو فوروارد کنین تا بگم شما برای پاییز امسال چه چیزی نیاز دارید.

لیمیت:هروقت که خط بخوره

12:12

دیگر نخواهم پرسید چه خواهد شد؟ از این پس می‌پرسم: چه خواهم شد؟ — هَسْتی‌ـشِناسی

ما آدم‌ها را تجربه نمی‌کنیم؛ خودی را تجربه می‌کنیم که در کنار آن آدم پدیدار می‌شود. شهرها را تجربه نمی‌کنیم؛ خودی را زیست می‌کنیم که در آن شهر امکان ظهور پیدا می‌کند. خانه، لباس، شغل، عشق... هرکدام دری هستند به سوی بخشی متفاوت از ما بخشی که ثمره ی فرصت های زندگیست. — هَسْتی‌ـشِناسی

این عشق به سوختن چه بود؟ هر آتشی دیدم، بی‌اندکی تعقل، خود را رها کردم تا بسوزم. — هَسْتی‌ـشِناسی

اولین ساعتِ پاییز.