قصر آبی

«وقتی دندونت درد می‌کنه، زبونت هی می‌ره سراغش. همیشه از زخم خبر داری.» خیلی وقت‌ها به این فکر می‌افتم که چرا سراغ زخم‌هامون می‌ریم؛ انگار می‌خوایم مطمئن بشیم هنوز درد می‌کنن یا نه. شاید غم هم همین‌طوری کار می‌کنه، یا دل‌شکستگی. موضوع این نیست که دلمون بخواد زخم رو دوباره باز کنیم، نه، فقط گاهی حس می‌کنم یه گوشه از وجودمون هنوز می‌خواد همون‌جا دیده بشه، هنوز امید داره یه روز کسی همون‌ جایی بغلمون کنه که اولین بار زخمی شدیم.

قلمرو تو چشم است در هوایی بارانی دارم تمام می شوم، بیا. تو بخواه تا من برایت بمیرم به طمع یک بوسه با طعم نارنجی یا هر رنگی تو بخواهی هر چقدر هم که عاشقت باشم نمی توانم عاشقی‌ام را به تو ترجیح دهم هر چقدر که عاشقی بلد باشم خرج تو می‌کنم به جاش تو برای من لبخند بزن می‌شود؟ عباس معروفی

واقعا اگه گربه ها نبودن دنیا جای زشتی بود ..

عشق من ، خنده تو در تاریك ترین لحظه ها میشكفد و اگر دیدی ، به ناگاه خون من بر سنگفرش خیابان جاری ست ، بخند ، زیرا خنده تو برای دستان من شمشیری است آخته . پابلو نرودا

می‌خوام بدونی کره ی زمین حالا یه فاجعه ی گرد و زشته و تو، تنها زیبایی برام مونده. می‌خوام اینو بدونی که هیچوقت قرار نیست از دستت بدم، می‌خوام اینو بدونی که هیچوقت قرار نیست از دستم بری.