قصر آبی

همیشه دوستانه رفتار کرده‌ام و هیچ دوستی نداشته‌ام. تنها مشتی آشنای دردآور و رفیق پیاله‌ای مثل هوریکی. دیوانه‌بازی درمی‌آوردم تا از بند آشنایی‌مان برهم. خسته‌ام می‌کرد. حالا هم اگر کسی را اندکی آشنا بیابم داستان از همان قرار است. می‌دانم، شاید دوستم داشته باشند ولی در دوست‌داشتن‌شان ناکارآمدم. ناگفته نماند که به علاقه‌ی‌شان بسیار مشکوک‌ام. کسی چه می‌داند، شاید صوری باشد. سخت است کسی همچو من دوستانی صمیمی برای خود بگیرد. تازه، از به کسی سر زدن هم عاجزم. زوال بشری - اوسامو دازای

Happy birthday, Sylvia—your storm still roars, In the ink-stained pages.

اگر عشق تنها اگر عشق طعم خود را دوباره در من منتشر کند بی بهاری که تو باشی حتی لحظه ای ادامه نخواهم داد منی که تا دست هایم را به اندوه فروختم آه عشق من اکنون مرا با بوسه هایت ترک کن و با گیسوانت تمامی درها را ببند برای دستانت گلی و برای احساس عاشقانه ات گندمی خواهم چید پابلو نرودا

همیشه همه ی مشکلات از مدرسه نشأت میگیره.