𝙀 𝙂 𝙊 !

‏هر چیزی قابل تحملِ به جز دوست حسود.

تا وقتی پیگیرتم که ذوقتو دارم. حالا دست خودته که به ذوقم جون بدی یا کور کنی.

‏بچه‌ها خیلی گرمه، کمتر حرف بزنید ممنون میشم.

‏تابستون امسال به جای برق، بانک‌ها رو قطع می‌کنن.

ممنون به خاطر اون حرکت آخرت چون اگه اون کارو نمیکردی هیچوقت Move on نمیکردم.

- ناراحت که نشدی؟ نه اوکیه همه چی :

یه چیزی هست به اسم غم خواب؛ ینی همش میخوابی تا از ناراحتی فرار کنی.

من عاشق تیکه تیکه شدن از شدت کار و مشغله و پیشرفت و نداشتن فرصت برای Overthinking هستم.

ولی دروغ چرا گاهی وقت‌ها یادم می‌ره نباید از آدم‌ها توقع داشته باشم. یادم می‌ره نباید زیاد روی حرف‌ها حساب باز کنم. یادم می‌ره نباید زیادی دلخوش کنم.

شما تقریبا هر چیزیو تو زندگیت از دست دادى ميتونى بعدا جبرانش کنی، به جز آدمی كه يه زمانى واقعا عاشقت بوده و الان ديگه نيست .

اوقاتم تلخه ، بوسم کن شیرین بشه.

‏دخترخوشگله حواست باشه گلدن تایم زندگیتو با صبر کردن واسه یه لوزر از دست ندی

:‏Girl to girl ‏کوچیک کردن خودتون بخاطر پسرای بلاتکلیف رو متوقف کنید.

اینجا زندگی‌ام میان امید و ناامیدی در نوسان است. هم‌زمان آرزو دارم بمیرم و آرزو دارم که زندگی کنم. گاهی اوقات به زندگی نظم می‌دهم و گاهی هرج‌و‌مرج است که زندگی‌ام را می‌بلعد.

یه چیز عجیبی درباره‌ی زمان وجود داره. وقتی تو یه لحظه زندگی میکنی، فکر میکنی این حال و هوا قراره تا ابد ادامه داشته باشه. فکر میکنی همیشه همین آدم میمونی، همین چیزها برات مهم میمونن، همین دغدغه‌ها ذهنت رو درگیر میکنن. اما بعد از چند سال به عقب نگاه میکنی و میبینی برای چیزهایی ناراحت بودی که حتی یادت نمیاد چی بودن. برای چیزهایی جنگیدی که امروز هیچ ارزشی برات ندارن. و اونجاست که میفهمی زندگی بیشتر از اینکه درباره‌ی نگه داشتن باشه، درباره‌ی رها کردن بوده. رها کردن آدم‌ها، رها کردن خاطره‌ها، رها کردن نسخه‌های قدیمی خودت. و شاید بزرگ شدن همین باشه. اینکه یه روز به گذشته نگاه کنی میبینی همه چیز عوض شدن، از جمله خودت.