نیلوفرانه | زهرا حاجی پور

‌لم يهزمنا أحد مثل أولئك الذين أحببناهم بعنايةٍ وأحبونا على عجل..!‌‌ هیچ چیز مثلِ کسانی که با دقت دوستشان داشتیم ؛ و با عجله دوستمان داشتند ما را شکست نداده است..!‌‌

و روزی فرا می‌رسد که انسان می‌پذیرد که بعضی آرزوها قرار است در شکوه یک رویا باقی بمانند... #آلبر_کامو

ما چون ز دری پای کشیدیم کشیدیم.....

در عشق تو کس پای ندارد جز من در شوره کسی تخم نکارد جز من با دشمن و با دوست بدت می گویم تا هیچ کست دوست ندارد جز من

#عنصری

تو ترسویی...

به فکر فتح، به میدان عشق رو کردیم تو آمدی، سپر انداختیم، چاره چه بود؟!

سجاد رشیدی پور

ما چاره ی عالمیم و بیچاره ی تو....

گفتمش من آن سمند سرکشم ! خنده زد که تازیانه با من است ... 👤 هوشنگ ابتهاج

دانا نبود از هنر خویش برومند از میوة خود بهره محال است شجر را

«بیدل دهلوی»

😏

شهر بزرگ است تنم غم طرفی من طرفی... #مولانا

شَعُركِ ممرُ فرحٍ لأصابعي الحزينة.. موهای تو گذرگاه شادی است برای انگشتان غمگینم..

"سلاماً علی من مرَّ بِمُرِنا، فَحَلاه..." سلام بر آن‌که گذرش به تلخ‌کامی ما افتاد پس شیرین کرد تلخی را...

چون تویی را چو منی در نظر آید هیهات که قیامت رسد این رشته به هم یا نرسد

«سعدی»

تو نه مرد عشق بودی خود از این حساب سعدی که نه قوت گریزست و نه طاقت گزندت

«سعدی»

سخن خویش به بیگانه نمی‌یارم گفت گله از دوست به دشمن نه طریق ادب است

«سعدی»

گاهی بی‌آنکه بفهمی آدمِ دیگری میشوی. بیشتر سکوت میکنی، دیرتر باور میکنی، و کمتر می‌رنجی. @najva_zr

اقرّ بان الصبر الزمُ مونسٍ بلي في مضيق الحب اغدر صاحب اقرار می‌کنم که صبر پایاترین همدم است، امّا در تنگ‌نای عشق بی‌وفاترین همراه است.

#سعدی

مادر💔 (زبان خامه ندارد سر بیان فراق)* بگوکه طاقت در شد از این حکایت طاق به پیرهن شده وصل اسم اعظم خورشید نشسته گونه ی حورا به ضربه های محاق فقط به معجزه می شد شکافت دریا را نداشت میخ دری این شکاف استحقاق صدای چرخش دستاس امید می آورد چقدر گرم دل کودکان شده به اجاق غبار غصه نشسته به صورت زینب چرا که میدهد این رفت و روب بوی فراق چقدر سقف سقیفه بلند شد در شهر که گریه های علی را نمی شنید اتاق سپید بود ولی لاله می شکفت از آن لباس فاطمه میکرد خون دل انفاق میان شب چقَدَر خطبه خواند و کس نشنید چنانکه ماه شده بر خسوف خود مشتاق به دست هاش گرفته دو پایه را از عرش پیاده رفت کند حق شیعه را احقاق _ قصیده بودم و مصرع به مصرعم کردند نمانده است ز قرآن زنده جز اوراق (زبان خامه ندارد سر بیان فراق....)* که شعله های در خانه می رسد به عراق #زهرا_حاجی_پور #فاطمیه *:حافظ