suedehead

“A war doesn’t merely kill off a few thousand or a few hundred thousand young men. It kills off something in a people that can never be brought back. And if a people goes through enough wars, pretty soon all that’s left is the brute, the creature that we—you and I and others like us—have brought up from the slime.” From ‘Stoner’ by John Williams #Quote - کبریت

Only Mahmoud Darwish understands me right now

بعضی از اوقات میشینم و فکر میکنم که «چند سال طول میکشه که بخوام تظاهر کنم دیگه انسان نرمالی هستم؟ تا چندسالگی قراره که با هر صدایی توهم بزنم؟ تا کی قراره این زخم جنگ، زخم بمباران، زخم تمام عذابهایی که توی این چند ماه کشیدیم به تنم بمونه؟ چطوری قراره تو جامعه خودش رو نشون بده؟» بعد به خودم سعی میکنم یادآوری بکنم که این من فقط نیستم و سرشت میلیون ها میلیون آدم تو این نقطه جغرافیایی از جهان دهه هاست که همینه. اونا ادامه دادن؛ امیدوارم منم بتونم ادامه بدم. اگه بزارنمون.

دلم برای اون حس هرچند متوهمانه اما آرامش بخشی که که از زندگی نرمال داشتم خیلی خیلی تنگ شده.

VOLITION - No. This is somewhere to be. This is all you have, but it’s still something. Streets and sodium lights. The sky, the world. You’re still alive.

how many more deaths and destructions do we have to see for world to finally decide to get rid of israel because im getting exhausted

چپ نه تنها فهمید بلکه از این به بعد باید با نیزه حمله کنه به هرکی که گفت نفهمید

ایران را نمی‌سازند؛ می‌دزدند و ویران می‌کنند از صبح امروز سه‌شنبه ۱۸ فروردین، و چند ساعت پیش از اتمام ضرب‌العجل ترامپ مبنی بر اینکه «یک تمدن امشب از بین خواهد رفت»، پل‌ها و خطوط راه‌آهن ایران توسط اسرائیل بمباران و ویران شد؛ در سایۀ بلاهت و خیانت‌های بیگانه‌پرستان که ادعا می‌کردند آمریکا برای ما بهترش را خواهد ساخت. اما خوب است جنگ جهانی دوم و اشغال ایران برای ارسال محموله‌های نظامی به جبهۀ شوروی با راه‌آهن سراسری را به یاد بیاوریم. مهندس جعفر شریف‌امامی، از مدیران راه‌آهن در زمان جنگ دوم جهانی، در مصاحبه با پروژۀ تاریخ شفاهی ایران در دانشگاه هاروارد می‌گوید که متفقین قرار بود در پایان جنگ جهانی و اشغال ایران، لکوموتیو و واگن‌هایی را که در راه‌آهن ایران رانده‌اند، به ما بدهند. ولی آمریکایی‌ها پول همان فرسوده‌ها را هم گرفتند و با پنهان‌کاری حجم محموله‌ها از دادن کرایۀ واقعی سر باز زدند: «وقتی از بازداشت آمدم بیرون اعضای راه‌آهن برای من تعریف کردند که یک روزی جشنی گرفتند در راه‌آهن و در آن جشن به لکوموتیو یک تابلو نصب کرده بودند که شش تا صفر داشت نوشته بود باربری راه‌آهن امروز به این‎قدر تن رسیده است که به روسیه فرستاده شده و گویا آن پنج میلیون تن بود، پنج میلیون تن بود اما پنجش را ننوشته بودند. پنجش را خالی گذاشته بودند که خودشان فقط می‌دانستند و اینها در واقع از این وضع سوءاستفاده کردند تا از پرداخت کرایه‌ای که باید به ایران می‌دادند خودداری کنند. البته در مقابلش این‎ها قرار بود تمام وسایل نقلیه‌ای که آوردند لکوموتیوها و واگن‌ها آن‎چه که می‌ماند، بعد از جنگ بگذارند برای راه‌آهن، چون اولاً کشتی به‌قدر کافی نداشتند که این‎ها را ببرند و بعد هم دیگر مقدارش فرسوده شده بود و صرف نمی‌کرد برایشان. این بود که هر وقت هم صحبت می‌شد می‌گفتند که ما تمام این وسائل نقلیه را بعداً در اختیار راه‌آهن می‌گذاریم و حال آن‎که یک روزی بخش‎نامه‌ای آمد از طرف وزیر راه بود یا وزیر دارایی حالا یادم نیست محمد بدر وزیر دارایی بود و صدرالاشراف هم نخست‌وزیر بود. این‎ها مذاکره کرده بودند که آن‎چه از لوازم راه‌آهن و وسائل نقلیه و غیره که آورده‌اند و مورد احتیاج است نگه داریم و بقیه را هم ببرند و یک بخش‎نامه صادر شد به تمامی نواحی راه‌آهن که صورت بدهید از وسائل نقلیه و تأسیساتی را که آمریکایی‌ها آورده‌اند، چه چیزهاییش را لازم دارید و بقیه‌اش را ببرند. این‎ها هم به تصور این‎که مجانی است صورت‌ها را خیلی مفصل دادند. بعد معلوم شد که این‎ها را حساب کردند و پولش را یک چک از طرف وزیر دارایی آن وقت که روزنامه‌ها نوشتند، داده شد به مأمور آمریکایی. البته آمریکایی‌ها که آمدند یواش‌یواش تمام دستگاه‌های راه‌آهن را قبضه کردند و آن قدر نفر و افسر و غیره داشتند که تقریباً می‌توانستند تمام راه‌آهن را بدون این‎که به ایرانی‌ها احتیاجی باشد بگردانند. فقط پست‌های پایین را برای ایرانی‌ها نگه داشته بودند ولی پست‌های بالا را همه خود آمریکایی‌ها متصدی بودند. بعد از این‎که این بازپرسی شد یک عده‌ای را فرستادند به رشت تحویل روس‌ها دادند. یک عده‌ای ما را آوردند تهران در مریض‌خانه ۵۰۰ تخت‌خوابی که هنوز دایر نشده بود و ساختمانی آماده بود آن‎جا تخصیص دادند به بازداشتی‌های متفقین و به من هم یک اتاق دادند و ما را در حدود یک سال و مرا یک سال و پنج روز آن‎جا نگه داشتند. ... من جزو آخرین دسته بودم که آزادم کردند. بعد از این‎که بیرون آمدم دیگر نرفتم راه‎آهن و دیگر [از] راه‌آهن زده شده بودم با آن طرزی که من آن‎جا کار کرده و جان کنده و زحمت کشیده بودم، این حادثه که برایم رخ داده بود، نسبت به دستگاه و همه بسیار بدبین و ناراحت بودم و همیشه فکر می‌کردم که حق بود دولت از ما حمایت می‌کرد. آخر در مملکت خودمان بازداشت خارجی شدیم.» @RezaNassaji

هیچ بهاری مثل این بهار درک نکردم که چقدر اوریل ظالم‌ترینِ ماه هاست.

بوشهر، ایران. ۱۲۹۴

“help is on the way”

هفته ها و ماه ها با طبل جنگ از صهیونیستها که همون فاشیستای کتابهای تاریخن دعوت به تصرف این خاک کردید. نسل کشی غزه رو به تمسخر گرفتید و باور نکردید چون «عرب هرچه باشد مرا دشمن است». با کشته شدن صدها مردم بی گناه و کودکانی که نه ایده ای داشتن سیاست چیه و نه جمهوری اسلامی رقصیدید که در بین هر سیصد کشته شاید یک دولتمرد کثیف در میان اونها باشه، که شاید روزی آزادی ای از جنس آزادی سوریه (تحت السلطه محمد جولانی تروریست) گیر ما هم بیاد. شما مقصر اصلی نیستید، اما تاریخ همه مارو به یاد خودش نگه میداره. همون تاریخی که دهه ها نه، بلکه قرنها مقابله در برابر استعمار و استبداد رو در خودش داشته و خواهد داشت، فارق از هر دولت مستبدی. اینجا ایرانه و سرزمین آزادگان. در دوران معاصر تکه به تکه حقمون رو از امپریالیسم گرفتیم و باز میگیریم چون اینجا سرزمین مردم خرمشهر و باقی جنوب ایرانه که هشت سال اجازه ندادن صدام حسین با تمام پولی که از ایالات متحده برای تصرف این خاک گرفت چیزی از ما بگیره. زنده باد مردم آزاده. امیدوارم که از دل این روزهای سخت هم بیرون بیایم. مقاومت خود زندگیست.

علَى هَذِهِ الأَرْض مَا يَسْتَحِقُّ الحَياةْ عَلَى هَذِهِ الأرضِ سَيَّدَةُ الأُرْضِ أُمُّ البِدَايَاتِ أُمَّ النِّهَايَاتِ

بدم نمی‌آید خوشبین باشم؛ اما نمی‌توانم یک لحظه هم از این فکر بیرون بیایم که کله‌ی ترامپ از اعضای اروپایی ناتو خیلی خراب است و تصمیم گرفته با ایران کاری کند که یک موج بزرگ از مهاجران ایرانی شکل بگیرند و راهی اروپا شوند تا به این ترتیب به نوعی انتقامش را از آن‌ها بگیرد. اروپایی‌ها گفته‌اند این جنگ آن‌ها نیست و واردش نخواهند شد؛ ترامپ اما ممکن است قصد داشته باشد به هر نحو ممکن پای آن‌ها را به قضیه باز کند که هزینه بدهند. به نظرم احتیاطن شروع کنیم به یادگیری ترکی استانبولی. ضرر که ندارد.

تهران عزیزم، مردم بیچاره‌ی من. کاش بشه بتونم التیامت رو ببینم. ای‌کاش اینقدر درد نمیکشیدی. ای‌کاش هرکسی که آرزوی این لحظات رو داشت بجای تو درد میکشید. شاید نیمه جان باشی اما هنوز نفس میکشی و این دلیل ادامه‌ی من به این زندگیه. بی اندازه دوستت دارم شهر قشنگ من

سنگين‌ترین بمباران‌های این یک‌ماه، در ۴۸ساعت اخیر انجام شد و صنایع فولاد، معادن، دانشگاه‌های صنعتی، درمانگاه‌ها و محلات مسکونی هدف قرار گرفتند. کار به‌جایی رسید که حتی سازمان مراتع و آبخیزداری ایران را نیز با خاک یکسان کردند. تعداد زیادی از غیرنظامیان کشته شدند و جمعیت آواره ساعت به ساعت افزایش می‌یابد. درست در همان ساعاتی که صنایع ایران و مناطق مسکونی توسط تروریست‌های آمریکایی-اسرائیلی ویران می‌شدند، تفاله‌ی سلطنتیِ ایران، سخنرانی‌ای برگزار کرد. او بدون کوچک‌ترین اشاره به نابودی زیرساخت‌های ایران و کشته شدن هزاران انسان، هم‌وطنان خود را «تروریست‌های انتحاریِ صادراتی» توصیف کرد و ضمن تشکر از «شجاعت پرزیدنت ترامپ»، سخنرانی خود را با این جمله به‌پایان رساند: «خداوند آمریکا را حفظ کند». #صهیوپهلویسم #iranunderattack @Blackfishvoice1

بر اساس اعلام رسمی وزیر دفاعِ تروریست‌ها، اسرائیل تا روز ۲۵ مارس (۴ روز قبل) ۱۵هزار بمب روی ایران ریخته و بر اساسِ نيويورک‌پست، آمریکا به حداقل ۱۰هزار هدف حمله کرده که برای آن‌ها از دست‌کم ۱۵هزار بمب و موشک استفاده کرده است‌. یعنی طی ۲۶ روز، رقم حیرت‌انگیز ۳۰هزار بمب و موشک به‌جا مانده است. چرا حیرت‌انگیز؟ آمریکا در ماه نخست حمله به عراق، از ۲۹هزار بمب و موشک استفاده کرد که یکی از سنگین‌ترین بمباران‌های تاریخ جنگ‌های مدرن محسوب می‌شد. ناتو طی ۷ماه تهاجم به لیبی جمعا از ۷۷۰۰ بمب و موشک علیه این کشور استفاده کرد. یعنی طی ۴ هفته ۴ برابر بیش از ۷ماه بمباران لیبی، روی ایران موشک و بمب ریخته‌اند و با توجه به بمباران‌های وحشيانه‌ی ۷۲ساعت اخیر، رکورد بمباران‌های ویران‌گر عراق نیز پشت سر گذاشته شده‌ است. کسانی‌که چنین توحشی علیه یک ملت به‌خرج می‌دهند همان‌ استعمارگرانی هستند که به قولِ فانون «مستعمره را به‌عنوان انسان کامل به رسمیت نمی‌شناسد»، چه برسد به این‌که او را شایسته‌ی حق تعیین سرنوشت بدانند. آن‌ها که گمان می‌کنند بمباران‌های تروریست‌های آمریکایی-اسرائیلی، نویدبخش دموکراسی و آزادی است، دو گروه‌اند: تبهکارانِ خادمِ استعمار که به زبان فارسی تجاوز و ویرانی را توجیه می‌کنند و دیگرانی‌که پیش از اصابت به بمب به مساکن و شهرها، اذهان‌‌شان با بمب‌های رسانه‌ای، مسطح شده است‌. #امپریالیسم_بشردوستانه #صهیوفاشیسم #iranunderattack @Blackfishvoice1

.

اگر بعد از این قضایا زنده نبودم چنلم شاید گواهی بر حرف های درونم باشه. دیدگاهم نسبت به این قضیه ماه‌هاست که مشخصه و بخاطرش توهین های زیادی شنیدم. معلوم نیست اگر فردا زیر آوار باشیم یا خبری خوب بشنویم. خبری که سالها بود به انتظارش بودم برای شادی با صدای بمباران و جیغ مردم همراه بود و نابود شدن تهران زیبام که وجودیتم در تک تک نقاطش خلاصه شده. اگر فردایی بود و ما درش نبودیم حرف من اینه: مرگ بر استبداد، مرگ بر امپریالیسم. مرگ بر قاتلان و شاهان. زنده باد مردمان آزاد. زنده باد زن و زندگی و آزادی. زنده باد ایران

I have to practice the art of dgafism