Kourosh Eslami Channel 💸

چند ؟ 100 تومن تف🧪

لایو بستم ... یه لحظه حوصلم نکشید ... 🎁

لایو IRL انزلی گردی ... تا ساعاتی دیگر ... http://youtube.com/@KouroshEslami

من وقتی حوالی ظهر از خواب بیدار می‌شوم، مثل هر روز دنبال ماسک آن روزم می‌گردم. یا به قول جوان‌ترها، دنبال «مود» آن ساعتم. گاهی نمی‌دانم امروز چه کسی هستم. یک انسان خالی؟ یک ایرانی؟ یک گیلانی؟ یک پسر قوی؟ یک بازیگر؟ یک مهندس الکترونیک؟ یک فرد خسته؟ یا کسی که هنوز در جستجوی حقیقت است؟ هر چه بیشتر به اطرافم نگاه می‌کنم، بیشتر متوجه می‌شوم که دنیا برای آدم‌هایی که زیاد سؤال می‌پرسند، حوصله چندانی ندارد. برای همین گاهی ترجیح می‌دهم ماسک نادانی را به چهره بزنم. نه از روی ناتوانی، بلکه برای آنکه کمتر قضاوت شوم و کمتر آسیب ببینم. روانشناسان می‌گویند انسان در طول زندگی نقش‌های مختلفی را تجربه می‌کند و گاهی آن‌قدر با این نقش‌ها یکی می‌شود که خودش را فراموش می‌کند. شاید بخشی از خستگی ما از همین‌جا می‌آید؛ از تلاش بی‌پایان برای بازی کردن شخصیت‌هایی که دیگر مطمئن نیستیم واقعاً خود ما هستند. و امروز... من کی هستم ؟

انسان در طول زندگی تنها یک هویت ندارد. او می‌تواند همزمان پدر باشد، برادر باشد، همسر باشد، دوست باشد، فرزند کسی باشد و در نهایت با خودش نیز به عنوان یک انسان روبه‌رو شود. با گذر زمان، نقش‌های مختلفی به او سپرده می‌شود. نقش‌هایی که هر کدام مسئولیت‌ها، رفتارها و انتظارات خاص خود را دارند. بخش بزرگی از زندگی ما در حال ایفای همین نقش‌ها می‌گذرد. اما مشکل از جایی آغاز می‌شود که انسان نقش‌هایش را با هم اشتباه می‌گیرد. جایی که باید یک والد بالغ و مسئول باشد، مانند یک کودک رفتار می‌کند. جایی که باید یک همسر باشد، تنها نقش یک کارمند خسته را بازی می‌کند. گاهی آن‌قدر در نقش‌های مختلف غرق می‌شویم که فراموش می‌کنیم واقعاً چه کسی هستیم. از نگاه روان‌شناسی، بسیاری از تنش‌ها و سوءتفاهم‌های زندگی زمانی شکل می‌گیرند که افراد نتوانند میان نقش‌های مختلف خود مرز مشخصی ایجاد کنند. آن‌ها یک نقش را به همه روابط خود تعمیم می‌دهند و به تدریج ارتباطشان با هویت واقعی خود کم‌رنگ می‌شود. شاید دنیا چیزی شبیه یک صحنه بزرگ نمایش باشد. صحنه‌ای پر از بازیگرانی که هر روز نقش‌های متفاوتی را اجرا می‌کنند، می‌خندند، خشمگین می‌شوند، دوست می‌دارند و از یکدیگر فاصله می‌گیرند. اما یک سؤال باقی می‌ماند: آیا شما فقط در حال بازی کردن یک نقش هستید، یا هنوز خودِ واقعی‌تان را می‌شناسید؟