ماهـــی

این لیست قرار بود خیلی فراتر باشه و کتاب هایی که خوندنشون تیک نخورد؛ چون روح و جسم کم طاقت و کم تحملم دیگه توانایی سوگ و سوگواری رو نداشت و نداره شاید در مجالی دیگه این لیست آپدیت شد.

کتاب هایی که در باب سوگ خواندم: ۱.فراتر از بودن. ۲.عیبی ندارد اگر حالت خوش نیست. ۳.سوگ، در بیست و نه قطعه کوتاه. ۴.مجله‌ی مدام؛ سوگ کتاب های کودک: ۱.راز قایق ها ۲.آن روزها ۳.حق داری غمگین باشی ۴.با آیدا،تا همیشه

این عکس رو برام ارسال کرده و چندتا وویس یک ثانیه‌ای. توش می‌گه: خاله دفعه بعدی این مدل ناخن رو بزن خیلی عزیزه. من همه‌ی قلبم جایگاهشه، همه‌ی قلبم.

برید به آسمون نگاه کنید؛ یه ستاره‌ی خیلی خیلی نورانی رو می‌بینید، اون ستاره نیست سیاره‌ی ونوسه(زهره) ببینیدش و ستایشش کنید.

این کتاب رو از لابه لای کتاب های قدیمی کتاب‌فروشی ترمینال جنوب تهران خریدم. اگر در یک نشست کتاب رو بخونید شاید فکر کنید یه نمایشنامه‌ی سطحیه که شاهد دعوای یه زوج هستید، اما این‌طور نیست؛ سوال اصلی کتاب اینه که اگر تمام داستان‌هایی را که برای قابل‌تحمل کردن زندگی‌مان ساخته‌ایم از ما بگیرند، آیا هنوز می‌توانیم کنار آدمی که دوستش داریم بمانیم؟ زوجی بسیار آسیب پذیر که برای حفظ رابطه قراردادهای شکننده دارند؛ قراردادشان چیزی شبیه اینه من به تو حمله می‌کنم تا ببینم هنوز می‌مانی یا نه. من تحملت می‌کنم، ولی نمی‌ذارم بفهمی چقدر به تو نیاز دارم. و نتیجه:هیچ‌کدام چیزی را که واقعا نیاز دارن دریافت نمی‌کنن و هیچ‌کدوم درخواست واقعی‌شون رو مطرح نمی‌کنن مارتا نیاز داره دیده بشه ولی به جای درخواست صمیمیت حمله میکنه! چرا؟! چون آسیب پذیری براش خطرناکه! مثل این می‌مونه ما به کسی بگیم می‌ترسم دوستم نداشته باشی ولی در این حالت قدرت دست دیگریه! و ممکنه رد بشیم. ولی وقتی بگیم؛ تو اصلا ارزش دوست داشته شدن نداری! ما قبل اینکه طرف مقابل ردمون کنه ردش کردیم. این مکانسیمیه که مارتا و جورج به‌کار می‌برن. و درنهایت گاهی پشت خشم و نفرتی که به دیگری می‌دهیم، عشق آسیب پذیری ست که پنهان شده است.

این زندگی این بودن باید برای جز فقط زنده موندن باشه؟ مگه نه؟ بین دستات پشت ابرا توو عمق این مارپیچ یه رازی داری؟ داری نمیگی؟ مگه نه؟

اگر جایی بهت حس ناکافی بودن می‌دن، و تو رو مدام مقایسه می‌کنن لطفا نترس، لطفا از، از دست دادن نترس و بیا بیرون. تو اونجا رشد نمی‌کنی و بال هات رو می‌شکونن.

پروانه‌های توی دلم برگشتن سر جاشون، آخیش.

"What do you do when you're sad?!" "I become Spider-Woman🦹🏻‍♀."

خستم خیلی خستم. روحم، جسمم، بدنم، ذهنم، چشم‌هام، سلول‌هام، دست هام، اشک هام، تمام وجودم تمام وجودم خسته ست.

ماهی عاشق فیلم های قدیمیه.

بله ما توی زندگی به شاهد احتیاج داریم تا دیده بشیم و شاهد با همراه فرق می‌کنه، برای همینه که زندگی‌مون روبا آدم ها شیر می‌کنیم، پست می‌ذاریم، دیلی داریم و این یعنی ما می‌خوایم دیده بشیم و شاهد داشته باشیم.

سوال اصلی اینجاست؛ چرا دیگه من رو به زندگی درونی‌ات راه نمی‌دی؟ این خیلی مهمه در یک رابطه ، یکی از ترس‌های اصلی الزاما خیانت جنسی نیست! گاهی ترس اصلی اینه: نکنه دیگه برای تو مهم نیستم که بدونم چه چیزی در درونت می‌گذره؟