ماهـــی

شرح حال‌هارو تو پرونده‌ها جابه‌جا گذاشتم، سه بار شغل بیمار رو پرسیدم، ده بار دور خودم چرخیدم تا اتاقی که دقیقا روبروم بود رو پیدا کنم، دو بار فامیل بیمار رو اشتباه گفتم، می‌خواستم سیب‌زمینی سرخ کنم یادم رفت روغن بریزم. یه وویس رو ۳ بار گوش کردم، یادآوری خاطرات این وسط بین شیار های مغزم وول خوردن. خاطرات من، تو، او، ما. اما؛ من فکر می‌کنم زندگی تصادف محضه با لحظه به لحظه زمان که بی‌رحمه عدل و آزادی ماهی گریزن. اما باید صید پوچی رو‌ بفهمه دستت. بگذر از خلع تا آغاز شه رقصت. مست شو‌ خودت رو از ترس پس بگیر. نفس شو دوباره محو رقص شو ببین رقص شو حقت رو‌ خشم کن بگیر. دست شو گسست شو کشف کن بمیر.