silent star.

اه امروز خیلی‌ زیاد جمعه بود

من از کسی دفاع نمیکنم و دنبال مقصرهم نمیگردم. ولی اینکه بگی یکی موندن رو بلد نیست یعنی داری تقصیرو میندازی گردن اون. رفتن اون هیچوقت بی‌دلیل نبوده.

اون رفت چون هیچوقت تورو کامل نشناخته بود، چون همه تصوارتش راجب تو اشتباه بودن. اون رفت چون روی واقعی تورو دید. تو هنوز تو اینه نگاه نکردی و تقصیرو میندازی گردن بقیه.

یهو فردا ترامپ میاد مشهد زیارت

نیاز دارم برم تو نقاشی ی دختربچه ی هفت ساله زندگی کنم. تو اون خونه ی نارنجی رنگ و پنجره های گردش. زندگی واقعی زیادی بی رنگ و نور شده.

تنها چیزی که می‌خوام اینه که اگه مردم اسمم‌ گمنام‌ نباشه

صبر و انتظار روشنی در دلت میکارد، اوضاع بر وفق مراد نیست اما می گذرد، چه کسی داند که چه خواهد شد اما پایان را قطعی می دانم، گریه کن، فریاد بزن اما بدان که پایانی در کار است.

"چون خوشگلی واست چوب‌شور گرفتم."

Guys, imagine some people were born in the country we dream of every day.

ایران، سرزمینی که نامش با خاطره گره خورده، با خیابان‌هایی که هنوز صدای قدم‌هایی را به یاد دارند که دیگر برنمی‌گردند. هر نامی که از دست رفت، یک زندگی کامل بود؛ یک خنده، یک رویا، یک «بعداً» که هیچ‌وقت نرسید. مادرهایی ماندند با نگاه‌های خالی، پدرهایی که سکوتشان از فریاد بلندتر است، و خانه‌هایی که هنوز منتظرند کسی در را باز کند و بگوید «من برگشتم». خاک ایران فقط خاک نیست، پر است از بغض‌های فروخورده، از اشک‌هایی که شبانه ریخته شدند تا کسی نبیند. کشته‌شدگان فقط عدد نبودند، آن‌ها انسان بودند، با دل‌هایی که می‌خواستند زندگی کنند، نه تبدیل به خاطره‌ای دردناک. و ایران… هنوز ایستاده، اما خسته، با قلبی پر از داغ‌هایی که هیچ‌وقت کاملاً خوب نمی‌شوند. -مریم

ترامپ داره نمیزنه وقتشه خودمون موشک بسازیم

از هرکسی که تریبونی داره، مهم نیست 10 نفر 100 نفر یا +1000 نفر میخوام این پست مهم رو شِیر کنه داخل چنلش و تا حد امکان صداشون باشید، صداشون رو به دنیا برسونید نادیده نگیرید و هرچقدر در توانتون هست کمک کنید فقط ما میتونم صدای هم باشیم لیست های بازداشتی ها، افراد در خطر اعدام و مفقودی ها برای ریتوییت :

لیست اول.

لیست دوم.

لیست سوم.

لیست چهارم.

لیست پنجم.

لیست ششم.

لیست هفتم.

لیست هشتم.

لیست نهم.

لیست دهم.

لیست یازدهم.

لیست دوازدهم.

نامشان را صدا بزن، صدای بی صدایان باش. نامشان را بخاطر بسپار.

این فصل از کتاب مناسب بزرگسالم نیست چه برسه برای من و کودک درونم.

این چه بزرگ شدنی بود که ما آرزو داشتیم زودتر برسه

مرگ آنقدر تکرار شد که زبان از سوگواری افتاد.

- می‌دونی‌ چه حکمی به شما دادن؟ حکم محاربه‌ + می‌شه‌ بگید محاربه چیه لطفا؟ من نمی‌دونم چیه قربان - اعدام. + تروخدا‌ آقا…

صدای شروین باقریانِ ۱۸ ساله باشیم.

"سما همیشه به من می‌گفت که آرزو می‌کنه افراد بیشتری هنرش رو ببینن."