𝒰𝓃𝒶 𝒹ℴ𝓃𝓃𝒶 𝓃ℯ𝓁 𝓈ℴℊ𝓃ℴ
Ir al canal en Telegram
چای یا قهوه!؟☕️ @Unvecchio_bot 𝐼𝑛𝑓𝑎𝑡𝑡𝑖 𝑛𝑜𝑛 𝑒𝑠𝑖𝑠𝑡𝑒 𝑛𝑖𝑒𝑛𝑡𝑒 𝑛𝑒𝑙 𝑚𝑜𝑛𝑑𝑜... 𝑇𝑢𝑡𝑡𝑜 è 𝑣𝑢𝑜𝑡𝑜 𝑠𝑜𝑙𝑜 𝑛𝑜𝑖 𝑙𝑖 𝑖𝑚𝑚𝑎𝑔 من بهارم🤎 اینجا خانه‌ای در اعماق درّه‌ی ذهن من است و من زنی هستم در اعماق رویا ها!
Mostrar másEl país no está especificadoLa categoría no está especificada
235
Suscriptores
+224 horas
Sin datos7 días
Sin datos30 días
Archivo de publicaciones
Repost from le vent nous portera
آه، یانک، کاش می‌توانستیم، فقط برای یک ساعت، بدبختی و بینوایی اسفبار این دنیا را فراموش کنیم و آرام و رها باشیم، فقط یک ساعت خودخواهی، می‌توانی فکرش را بکنی؟
عادل‌ها؛ آلبر کامو
Repost from N/a
سلام، من دایانام.
دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد روان‌شناسی.
در حال حاضر، جلسات مشاوره‌ی فردی رو به صورت آنلاین برگزار میکنم.
رویکردم مراجع‌محوره؛ یعنی قرار نیست برای همه یک نسخه‌ی ثابت داشته باشیم. بسته به اینکه هر فرد با چه مسئله‌ای وارد جلسه میشه، ممکنه از رویکردهایی مثل طرحواره‌درمانی، واقعیت‌درمانی یا معنادرمانی کمک بگیریم.
تمرکز اصلی جلسات روی «لحظهٔ حال و اکنون»هست؛ یعنی ببینیم همین حالا چه چیزی درگیرتون کرده و چطور میشه باهاش مواجه شد. البته اگر لازم باشه، درباره‌ی گذشته و آینده هم صحبت می‌کنیم.
در زمینه‌ی سوگ و سوگ پس از پایان رابطه هم تجربه‌ی کار دارم و اگر احساس خلأ، پوچی یا گم‌کردن معنا بخشی از دغدغه‌تون باشه، می‌تونیم از معنادرمانی کمک بگیریم.
همچنین مراجعان LGBTQ+ و افراد کوییر هم می‌تونن برای دریافت مشاوره مراجعه کنن؛ فضای جلسات بر پایه‌ی پذیرش، احترام و بدون قضاوت خواهد بود.(به نطرم لازم نبود بگم چون طبیعیه ولی میگم اگر کسی نمی‌دونست)
جلسات به‌صورت آنلاین برگزار می‌شن و هزینه‌ی جلسات پایین‌تر از تعرفه‌ی وزارت بهداشت در نظر گرفته شده، در مورد این قسمت در پیوی صحبت میشه.
اگر فکر می‌کنید در این مقطع از زندگیتون نیاز به گفت‌وگو دارید، می‌تونید برای اطلاعات بیشتر و هماهنگی پیام بدید.♡
🆔: @Dayana317
Orchestre_symphonique_de_Montréal_The_Planets,_Op_32_:_1_Mars,_the.mp316.56 MB
💽 Album: Holst: The Planets
👤 Artist: Orchestre symphonique de Montréal, Gustav Holst, Charles Dutoit
📅 Date: 1987-04-13
🎧 Total tracks: 7
Repost from le vent nous portera
در این لحظه که روی نیمکتم و توی ایستگاه و هوا کمی تاریکه به این فکر کردم که وارد اتوبوس بشم و در حرکت باشم، این کلمه‌ها بهتر می‌شینن بهم چون الان ذهنم درست دریافتشون نمی‌کنه. بعد در یک ان به قدری قدری قدری دلتنگ سرویس‌های دانشگاه و امنیت و احساس راحتی‌شون در زمان‌های غروب شدم که واقعا فیزیکی هم اون دلتنگی رو احساس کردم.
اون زمان و ترافیک و شلوغی، نور خیابون و صدای ماشین‌ها، فضای اتوبوس و خواب‌‌بودن اکثر بچه‌ها. نور رنگی داخل اتوبوس. تمامشون.
Repost from sea🌊(چک نمی‌کنید لف بدید🙏)
وقتی تلفنی با بهار صحبت میکنم کنارم حسش میکنم و میشه مورد علاقه ترین دیدارم.
