Coconut diaries

شده تا حالا وسط جمع درحالی که همه دارن با هم حرف می‌زنن یهو به خودتون بیاین و فکر کنین: “من بین این آدما چه غلطی میکنم؟” همون.

احساس تعلق خیلی مهمه، به شهر، به خونه، به آدما.

Am I depressed or I’m just a grown up?

آره می‌دونم قرار بود رژیم بگیرم، ولی روز غمگینی داشتم و همین یه تیکه کیک بهترین اتفاق کل روزم می‌تونه باشه.

از روزای خیلی دور…

دلم برای فرو و همه‌چیزای مربوط بهش تنگ شده. خودش، کافه‌اش که بسته شد، زندگی کردن باهاش.

پیشنهاد ریواچ: فرندز فصل ده قسمت سه.

اصلا روز خوبی برای اینکه سفارشم زشت باشه نبود.

از ارتباطات تاکسیک خانواده‌ام با بقیه که مدام ازش غر می‌زنن ولی هیچ‌کاری هم برای تغییرش نمی‌کنن خسته‌ام.

«حالا كه كنار شما نشسته‌ام و با شما حرف مى‌زنم و به آينده فكر مى‌كنم مى‌ترسم، زيرا در آينده باز تنها مى‌شوم. باز همان حرمان است و همان زندان و همان زندگى بى حاصل. و جايى كه من در بيدارى در كنار شما اين قدر شيرين‌كام بوده‌ام ديگر به چه رؤيايى مى‌توانم دل خوش كنم؟»

پاییز و زمستون رو بخاطر نوشیدنی‌های گرم شبونه دوست دارم.

نکنه دیگه نم‌نم بارون و آفتاب خسته و هوای یکم سرد رو تجربه نکنیم، نکنه دیگه نشه با شیرکاکائوی داغ توی بارون راه رفت، نکنه همینجوری تا ابد گرم بمونه؟

شما نگران این نیستید که نکنه دیگه هیچوقت اونجوری که باید، پاییز نیاد؟

“شبیه باد در آغوشم بگیر”.

تراپی رفتن اینجوریه که میدونی تو هرموقعیت تراپیست قراره بگه باید چه رفتاری میکردی، ولی با آگاهی کامل هرطور عقل ناقص و طرحواره‌هات میگن رفتار میکنی و بعدا براش از شاهکارت تعریف میکنی.

به شکل عجیبی هیچوقت گشت ارشاد منو نگرفته. امشب ولی نزدیک‌ترین تجربه‌ام رو بهش داشتم و کل تنم از عصبانیت می‌لرزه.

مهم نیست استرس کجا باشه، من پیداش می‌کنم و ازش رنج می‌کشم.