𝙈𝙖𝙘𝙖𝙣𝙣𝙞𝙜𝙝𝙩

دلم داره میترکه که انقدر هرکدوممون به یه نحوی تنها شدیم و دقیقاً از همین روزا میترسیدم، خدای من…

نمیدونم ولی الانم شرایط مشابهی داریم یه غم و درد مشترکو داریم تجربه میکنیم، دیگه شونه‌ایم برای تکیه دادن بهش نداریم و این دردناک ترین بخش ماجراست، من تو سخت ترین شرایط زندگیم رو بودن شما حساب کرده بودم و الان با هزارتا غم باید کنار بیام ای کاش این روزا رو تجربه نمیکردیم، این همه غم از هر طرف، این همه از دست دادن، حق ما نبود عزیزِدلم :)

ازمون دورین و ازتون دوریم دیگه هیچ کدوم از ما آدمای سابق نیستیم ولی ما کسایی بودیم که باهم زندگی کردیم کلی عشق دادیم و گرفتیم مهم نیس اگه الان چه اتفاقایی افتاده هنوزم تاب دیدن غم شمارو ندارم هنوزم حاضرم جونمو بهتون بدم ولی شما خم به ابروتون نیاد پس هرچیم شد فکر نکنین هیچکسو ندارین چون من یکی تا آخر عمر، حتی شده از دور دلم همراهتونه :)

خدایا خدایا داغ دلمو تازه میکنی اینکه هرکدوم یه جور از دست دادیم اینکه همو هم دیگه نداریم اینکه دیگه باید به کجا پناه ببریم از هجوم این دردا و از دست دادنا؟

تو این روزای زندگیم بیشتر از هروقتی نیازتون داشتم و ندارمتون، آره منم موندم و خودم عزیزم…

همین عزیزدلم، همین. نمیدونم ولی ای کاش جور دیگه‌ای رقم میخورد که حداقل عزیزامونو خودمون از خودمون نگیریم، اگه میدونین این دنیا فانیه نباید این میشد و نباید این بمونه :)

برای فرار از افکار و حال بدم بعد چندین روز رفتم اینستا گفتم یکم بچرخم شاید حالم بهتر شد، تمام ریلزارو داشتم بدون صدا نگاه میکردم رسیدم به پست یه دخترخانومی یهو صداشو باز کردم میبینم صدای روی تصویر هربار این دروعه، به من بگو از تو کجا گریزم؟ دیگه یه روز خوش نمونده برام :) هرچی فرار میکنم از خودتون و هرچیزی که مربوط به شماست، بدتر سر راهم قرار میگیرید… چطور به زندگی نکبت بارم برگردم؟ شما چطور تونستین به زندگی برگردین؟

همیشه‌ وقتی میدیدم حال تو خوبه و میخندی میدونستم که روزای خوبیو قراره بگذرونیم، ای کاش الانم همونطوری بود عزیزم :)

لعنت به من و لعنت به این روزا و روزگار کذایی که دارم میگذرونم، چه دردی رو دردام گزاشتین که هرچی میگذره هم بدتر میشه، هرچی سختتر میگذره به این فکر میکنم که اگه بودین چی؟ اونموقع هم انقد سخت بود؟ ولی نیستین و روزای خاکستریمونو سیاه و سیاه‌تر کردین، نامردا.

باقی مونده‌ی قلبمونو شما کشتین. ته مونده‌ی مارو هم شما از بین بردین.

وای وای وای لعنتیا، نباید میدیدمش نباید نبایـد بازش میکردم. واقعا تو این حالم و تو این موقع از زمان نیاز نداشتم نمک روی زخم باشین، چقدر بد داره میگذره و چقد سخت ترش کردین برای ما…

تو این روزای لعنتی که خدا با عزیزامون امتحانمون میکنه، نباید اینطوری میشد، نباید همو از دست میدادیم از قصد. واقعا اما هنوزم باور نکردم ما زنده‌ایمو از هم بریدیم… قرار نبود زخم روی زخمای عمیق قبلیمون و نمکِ زخمای تازه‌مون باشین…

لطفا اگر میشه و اعتقاد دارین نفری یه فاتحه برای یه عزیزِ از دست رفته میخونید؟🖤

اگر میدونستین نخ اتصال و دلیل حال خوب چه تعداد ادم بودین و چه کساییو تنها شما میتونستین به زندگی‌ای که زوری تحملش میکردن وصلشون کنید و الان تو چه شرایطی رهاشون کردین به حال خودشون، وقتی که بیشتر از هر وقت دیگه ای بهتون احتیاج داشتن دل خودتونم کباب میشد، واقعا بمیرم برای خودمون و دلامون :)

عزیزدلم… ما بیشتر براتون تلاش نمیکردیم؟ ما همه توانمونو نمیزاشتیم؟ ما بیشتر بهتون عشق نمیدادیم یعنی؟ ما که دیگه هرچی از دستمون برمیومد انجام میدادیم، چرا ولی برای شنیدنِ یه ترک ماکان و حتی یه توضیح کوچیک راجب نبودن ماکان، اونقدر التماس میکردیم؟ انقدر مارو لایق نمیدونستین از بابت تلاش و عشق متقابل؟ :)

چون هنوز برام عزیزن بالاخواهشون در میام هنوز و تا همیشه اگر ناانسانی بخواد بهشون ناحقی بکنه. ((دقت کنید که نمیگم انسان های بی‌گناهی هستن، ولی نمیزارم گناهِ نکرده رو گردنشون بندازین!!))

این دونفر خودشون به اندازه‌ی کافی گند زدن، اگر شما داری از شرایط و ناراحتی و غم و خشم بقیه سواستفاده میکنی برای منفور کردنِ بیشترشون، اول به حست نسب بهشون و دوم و مهم تر از هرچیزی به انسان بودنت شک کن.

بعضیا رو که میبینم واقعا به خودم و حسی که تو دلم کاشته بودن از یه طرف امیدوار میشم که انقدر محکمه و واقعی عزیز بودن برام و از طرفی ناامید میشم که انقدر ریشه‌ش محکمه که قرار نیس به این راحتیا از جا دربیاد. چون اگر کسی برات عزیز باشه تو از هر شرایطی برای بد کردن و خراب کردنش استفاده نمیکنی.

ناراحت ترینم که دیگه با دیدنتون فقط یه لبخند غمگین میاد رو لبم، نباید اینطوری میشد، نباید اینکارو میکردین…