𝙈𝙖𝙘𝙖𝙣𝙣𝙞𝙜𝙝𝙩

موهاشونو :)💔✨ ای دردتون به جونم هنوز عزیزای دلم :)

وای دلم مرده براتون دیگه عزیزای دورِ من :)

زد به سرم رفتم ویدیوهای جدیدشونو بدون صدا نگاه کردم : ) بخدا این دور باطله که خودمو مجبور به دوری ازتون کنم و تظاهر کنم دردم نمیاد. بخدا دلم براتون داره میمیره نامردا…💔

وای چه غمی رو دلم گزاشتین، چه دلی ازم خون کردین، آخرین ذوقمو، آخرین نخ اتصال به زندگیمو ازم جدا کردین که انقدر تو این سه چهار ماه شکسته شدم و انقدر رمق از چشمام رفته که هرکی میبینتم فکر میکنه عزیز از دست دادم : )

کاش اون سال آخرین سال زندگیم بود از مهرماه اون سال به بعد، وسط شلوغ پلوغیای مدرسه و ذوقی که داشتم برای شما، از مدرسه که میومدم لباسامو عوض نکرده فوری گوشیمو برمیداشتم ببینم چه اپدیتای جدیدی ازتون اومده، وقت درس و مشقمو میزاشتم برای دیدن محتواهاتون و ادیت زدن برای شما، دیدن استوریاتون که سراسر حس خوب بود برام، اون لایوا، موزیکا و حالا و امروز همون کودکی که پناهش بودین و تا اون اندازه بهتون وابسته بود و میمرد براتون رو خودتون در من کُشتین : ) اون ورژن و تنها ورژنی بود که خودم دوسش داشتم و دیگه نیست، خودمو هم از خودم گرفتین شما، بی‌معرفتا…💔🚶🏻‍♀️

حاضرم بیست سال از عمرم رو بدم برگردم به ۲۸ مهر سال ۹۸. همه چیز عالی بود همه چیز…

و در نهایت فقط همین که: اگر مهم ترین هدف ناخدا این بود که از کشتی خود محافظت کند همیشه آن را در لنگرگاه نگه میداشت. و شما نه تنها در لنگرگاه نگه‌ش نداشتین بلکه خودتون بدون ناخدا فرستادینش تو دل طوفان غرقش کردین و رفتین : )

یعنی شما دونفر واقعا یه شب یا روزی نشستین تصمیم گرفتین که برای همیشه دیدنتون کنارهم رو برای ما تبدیل به حسرت کنین؟ مایی که نیازِ چشمامون بود دیدن و شنیدن شما؟ چه بی‌ رحمانه : )💔

انگار یه بار دیگه تمام روزایی که این سه ماه گذروندم و میگذرونم از جلوی چشمام رد شد، همینطوری زار میزدم و التماس میکردم تو پیویشون و پیش خدا :) چه زخم عمیقی رو دلم جا گزاشتین که مطمئنم هیچوقت این زخم بسته نمیشه، کهنه نمیشه…

آخ دردم اومد :) خدایا من هنوز موندم پای خانواده‌ای که اعضای اصلیش ول کردن رفتن خانوادهای جدید برای خودشون پیدا کردن :) گوشیتم داره خاموش میشه بزن به شار-

دلم برای صداتون تنگ شده و انقدر دلتنگم که نمیتونم صدای الانتون رو بشنوم چون دلتنگیم رفع که نمیشه هیچی همه‌ی دنیا آوار میشه رو سرم…

این سومین سولوییه که دیگه حتی اسمی از ماکان هم نیس، چه روزای نکبتیو دارم میگذرونم : )

من نظرم اینه که کاش تو همون مغازه های آرایشگری و رستوانِ پدراشون میموندن.🙏🏻

چی بگم والا؟ لابد زندگی باهام شوخیش گرفته : )

خودمونو واسه ندیدن هم نبخشیدیم

میاد اون روزی که همو چند ساله ندیدیم؟ :))))

به خودم میام و میبینم نیستی و پاییزه

میاد اون روزی که عکست از تو چشام میریزه

کاش هنوز دستای تو، تو دست من بود