مهدی نصیری

خانواده‌های گرامی جاویدنامان انقلاب شیر و خورشید ایران، از آنچه در ماه‌های گذشته بر شما گذشته است آگاهم و می‌دانم که در کنار داغ عزیزان‌تان، فشارهای امنیتی و سختی‌های زندگی را نیز تحمل کرده‌اید. می‌خواهم بدانید: شما تنها نیستید. جان و سلامت شما برای ما گرانقدر است. فرزندان قهرمان شما برای آزادی و آینده آباد ایران برخاستند و نام و فداکاری‌شان در حافظه ملی ما ماندگار خواهد ماند. امروز، وظیفه ماست که مراقب شما باشیم. از روان‌شناسان، روان‌پزشکان و درمانگران ایرانی می‌خواهم برای حمایت فوری، مستمر و محرمانه از خانواده‌های جاویدنامان پیش‌قدم شوند. از همه هم‌میهنانم نیز می‌خواهم منتظر درخواست کمک نمانند. اگر خانواده‌ای از جاویدنامان را می‌شناسید، به سراغشان بروید؛ احوالشان را بپرسید، صدایشان را بشنوید و در کنارشان بمانید. و به شما می‌گویم: کمک خواستن نشانه ضعف نیست. در این روزهای سخت، اجازه دهید در کنار شما باشیم. حفاظت از جان و سلامت یکدیگر نیز بخشی از مبارزه ما برای ایران است. نگذاریم هیچ خانواده‌ای در این سوگ و رنج تنها بماند. دست همدیگر را بگیریم. یکدیگر را تنها نگذاریم. و ایران را، با هم، به ساحل نجات و آزادی برسانیم. پاینده ایران، رضا پهلوی

🔴 انتقاد تند مایک هاكبی از دوگانگی استاندارد لندن؛ چرا بریتانیا سراغ تحریم مسکو، پکن و پیونگ‌یانگ نمی‌رود؟ مایک هاکبی، سفیر ایالات متحده در اسرائیل، در ادامه مواضع جنجالی خود، به انتقاد شدید از رویکرد سیاست خارجی بریتانیا پرداخت. او با زیر سوال بردن انگیزه‌های لندن در اعمال تحریم‌های احتمالی علیه شهرک‌های اسرائیلی پرسید: اگر بریتانیا واقعاً به دنبال اصلاح ناهنجاری‌ها و برخورد با اقدامات نادرست در جهان است، پس تحریم‌های قاطع این کشور علیه کره شمالی، چین و روسیه کجا رفته‌اند؟ @iraneazadvaabad

🔴 تحلیل میدانی جبهه شمالی یمن؛ پیشروی برق‌آسای ارتش ملی و خطر محاصره موضعی نیروهای انصارالله بر اساس آخرین ارزیابی‌های میدانی، تک بسیار سنگین و سریع نیروهای ارتش ملی یمن با سرعت ادامه دارد و نیروهای انصارالله را در مسافت‌های قابل‌توجهی به عقب رانده است. عقب‌نشینی خطی و مستقیم نیروهای انصارالله باعث شده است تا جناح‌های شمالی و جنوبی آن‌ها در عمقی بیش از ۳۰ تا ۴۰ کیلومتر کاملاً بی‌محافظ بماند و در خطر محاصره موضعی قرار گیرند. عدم تسلط دقیق بر اهداف تک‌های ارتش یمن باعث از دست رفتن توان تقسیم بهینه نیروهای ذخیره شده و بحران اصلی انصارالله، نبود فرماندهی منسجم و هوشمند برای تثبیت مواضع پدافندی موقت است. کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند نیروهای ارتش پیش از هرگونه چرخش به سمت صنعا، ابتدا برای پاکسازی کامل و تثبیت نوار مرزی یمن و عربستان اقدام کنند. پروکسی | پروکسی | پروکسی ✍🏻 𝑫𝒂𝒏𝒈𝒆𝒓𝒎𝒂𝒏　 ▪️ @World_Newsix

🎈 عرازشه و سایز اراذل که ما مردم را مقصر حمله آمریکا و اسراییل میدانند و میگویند شما گفتید عمو ترامپ بزن، خوب گوش کنن اولین کسی که قصد نابودی اسراییل را کرد چه کسی بود؟ @SHABHAY_DERAZ @iraneazadvaabad

ضجه و ناله ارزشی برای شکست حزب الله در لبنان @iraneazadvaabad

پرواز پروانه ۱۵ ساله شنای ایران آرنیکا دباغ آرنیکا دباغ، دختر ۱۵ ساله، قهرمان شنا و فرزند گرگان، کسی بود که هر بار آب را می‌شکافت، امید و لبخند را به زندگی هدیه می‌داد. آرنیکا فقط یک ورزشکار پراستعداد نبود؛ او مظهر شادابی، شجاعت و رویابافی نسل تازه‌ای بود که روشنی آینده را می‌خواستند. ۱۸ دی‌ماه در گرگان، تیری برقلبو سینه این دختر جوان نشست و صدای خنده‌ها و آرزوهایش رابرای همیشه خاموش کرد. او رفت، اما یاد و نامش مثل جریان زلال آب، و نغمه چشمه سار، در قلب مردم و تاریخ این سرزمین برای همیشه جاری است. یادش پرنور و راهش روشن. . . برای قهرمان کوچکی که آرزوهایش در ۱۸ دی پر کشید، #جاویدنام @iraneazadvaabad

آیا علی دهباشی، مجله بخارا برای رژیم سفیدشویی می‌کند؟ عزیزانی می‌پرسند چگونه می‌توان تشخیص داد که یک چهرهٔ شناخته‌شده، مانند علی دهباشی، هنگام سخن گفتن مشغول سفیدشویی برای رژیم است یا نه؟ من اینجا دربارهٔ شخص خاصی حکم صادر نمی‌کنم؛ فقط معیارهای خودم را توضیح می‌دهم. اگر کسی پس از کشتار ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه، که طی چند ساعت - نگوییم در دو روز چرا که دو روز می‌شود ۴۸ ساعت- ده‌ها هزار انسان به دست رژیم اسلامی سلاخی شدند، همچنان همان حرف‌هایی را تکرار کند که پیش از آن می‌گفت، به شکلی در حال ماله‌کشی برای رژیم است: اینکه «جنگ بد است»، «من ایران را دوست دارم و در ایران مانده‌ام»، «دوست دارم زیر کتاب‌هایم بمیرم» و دیگر حرف‌های احساساتی و پوپولیستی؛ بی‌آنکه حتی کلمه‌ای دربارهٔ قتل‌عام هزاران انسان بگوید. وقتی کسی از کنار چنین جنایت آشکاری می‌گذرد و مشتی حرف درست و زیبا را در هر موقعیتی تکرار می‌کند، باید پرسید با این حرف‌ها می‌خواهد کدام حقیقت را نگوید؟ گاهی مسئله دروغ‌هایی نیست که فرد بر زبان می‌آورد، بلکه حقیقتی است که آگاهانه از گفتنش طفره می‌رود. تولید صدایی که توجه مردم را از یک جنایت هولناک منحرف کند و حافظهٔ آنان را از آن بزداید، چیزی جز سفیدشویی نیست. این توجیه را هم نباید پذیرفت که چون رژیم ممکن است برای آن فرد محدودیت ایجاد کند، از کشتار مردم سخن نمی‌گوید. کسی که نمی‌تواند دربارهٔ جنایت رژیم حرف بزند، دست‌کم می‌تواند سکوت کند؛ نه اینکه فقط از بدی‌های آمریکا و اسرائیل بگوید و هم‌زمان با جملاتی زیبا و بی‌خطر، صورت مسئله را پاک کند. این دیگر احتیاط نیست؛ شامورتی‌بازی است. ✅@behzadmehrani77

جیسون برودسکی تحلیلگر ارشد آمریکایی: " حسن روحانی هیچ قدرتی ندارد. او سال‌هاست که خواستار برگزاری همه‌پرسی بوده است، بدون هیچ نتیجه‌ای. و در حالی که برخی دوست دارند او را یک «میانه رو» جلوه دهند، این همان کسی است که در سال ۲۰۱۹ (آبان ۹۸)، زمانی که ۱۵۰۰ ایرانی در جریان آبان خونین قتل‌عام شدند، رئیس شورای عالی امنیت ملی بود." @iraneazadvaabad

۱۹ سال پیش؛ هنری کیسینجر درباره آینده برنامه هسته‌ای جمهوری اسلامی هشدار می‌داد. @iraneazadvaabad

⁨ علیه فراموشی 🖤 #جاویدنام #اسماعیل_خروشا اسماعیل خروشا ۳۸ ساله اهل برازجان و ساکن بوشهر بود پدری مهربان برای پسر پنج‌ساله‌اش او مهندس پتروشیمی بود و برای ساختن زندگی و آینده خانواده‌اش تلاش می‌کرد. ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات خیابان عاشوری بوشهر، هدف گلوله قرار گرفت و تیر به ران پای راستش اصابت کرد. به گفته نزدیکانش، با وجود وخامت حالش، اجازه انتقال فوری او به بیمارستان داده نشد و ساعت‌ها در خیابان ماند. سرانجام او را به بیمارستان خلیج فارس رساندند، اما به دلیل شدت خون‌ریزی، جانش را از دست داد. 💔 امروز کودکی پنج‌ساله مانده که باید بدون پدر بزرگ شود خانواده‌ای که جای خالی اسماعیل را هر روز احساس می‌کند، و خاطره مردی که برای آینده خانواده‌اش زندگی می‌کرد. نام اسماعیل نباید در میان خبرها گم شود. او فقط یک عدد در آمار نبود. او یک پدر، یک همسر، یک فرزند و انسانی با حق زندگی بود. یاد و نامش برای همیشه زنده خواهد ماند. 🕊️ @iraneazadvaabad

برای فهمیدن وسعت یک کشتار شمردن کشتگان هرگز کافی نیست. اگر تمام اعداد از یک تا بی‌نهایت صف بکشند؛ در برابر شمار فقدان‌های دی‌خون ۱۴۰۴ فقط بی‌فایده بودن خود را به نمایش می‌گذارند. بعضی آدم‌ها را یک‌بار می‌کشند و بعضی‌ها را دوبار؛ یک‌بار وقتی کسی را که دوست دارند از آن‌ها می‌گیرند، و بار دوم وقتی دیگر چیزی از زندگی باقی نمی‌ماند که بتوانند به آن چنگ بزنند. این قصه، عجیب‌تر از آن است که حتی اسم‌ها بتوانند تحملش کنند. یکی را در خیابان کشتند. اسمش آیدا حیدری بود. یکی را از هجرانِ یارش. اسم او هم آیدا حیدری بود. او امروز کشته شد. کشته‌ی یک هجران که تمامی نداشت. آیدا و ابوالفضل نامزد بود و قرار بود دقیقا در همین روزها زندگی مشترکشان را شروع کنند. لابد قرار بود خانه‌ای باشد، وسایلی که انتخاب شوند، لباسی که پوشیده شود، مهمان‌هایی که بیایند، عکس‌هایی که سال‌ها بعد نگاهشان کنند و بگویند: «یادت هست؟» و بچه‌هایی… آه از ناتمامی… مدت‌هاست تاریخ، به‌جای آینده، جای خالی تحویل ایرانیان می‌دهد. گلوله‌ای که ابوالفضل را کشت، فقط همان روز و همان‌جا کارش تمام نشد. به زندگی زنی هم اصابت کرد که زنده مانده بود. آیدا ماه‌ها با زخمی زندگی کرد که روی تنش نبود؛ با مرگی که مرگ خودش نبود، اما زندگی خودش را از او گرفته بود. و امروز، درست در ماهی که قرار بود ماه عروسی‌شان باشد، آیدا هم رفت. فاجعه را معمولاً با تعداد کشته‌ها اندازه می‌گیریم. اما عددها دروغ نمی‌گویند؛ فقط همه‌ی حقیقت را هم نمی‌گویند و چه دروغی هولناک‌تر از حقیقتی است که همه‌اش گفته نمی‌شود؟ در آرشیوها هرگز ثبت نمی‌شود پشت هر انسانی که کشته می‌شود، چند زندگی ترک برمی‌دارد. چند مادر، چند پدر، چند خواهر و برادر، چند معشوق، سال‌ها بعد هنوز تاوان همان لحظه را می‌دهند. نمی‌گویند بعضی گلوله‌ها برای کشتن یک نفر شلیک می‌شوند، اما بُردِ این گلوله‌های لعنتی بسیار بیشتر از فاصله‌ی تفنگ تا بدن است. آیدای اول را در خیابان کشتند. آیدای دوم را از هجرانِ یارش. وسعتِ واقعیِ یک کشتار؛ نه در شمار مردگان، که در شمار زندگی‌هایی است که هر کشته با خودش از این جهان به دیار فقدان‌ها برده است. https://t.me/Abdinovelist #زهرا_عبدی #تا_ابد_از_دی_بگو @AM_Movahed 

توهمات رشید @iraneazadvaabad

شاکر بوری، طنزپرداز اینستاگرامی، به ۱۳ ماه و ۲۰ روز حبس محکوم شد شاکر بوری طنزپردار اینستاگرامی، با انتشار ویدئویی در صفحه‌اش، از صدور حکم ۱۳ ماه و ۲۰ روز حبس برای خود خبر داده است. به گفته این طنزپرداز، او برای اعتراض به حکم، ۲۰ روز فرصت دارد. شاکر بوری پیش‌تر در ویدیویی گفته بود که در پی شکایت موسی غضنفرآبادی، نماینده مجلس، به دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان بم احضار شده است. به گفته او، عنوان این شکایت «تشویش اذهان عمومی از طریق نشر اکاذیب» بوده است. او همچنین به طرح شکایت در بم اعتراض کرده و پرسیده بود چرا شاکی در تهران شکایت نکرده و اگر بی‌گناه باشد، چه کسی هزینه رفت‌وآمدش به بم را می‌پردازد؟ یکی از کاربران در واکنش به این خبر، خطاب به موسی غضنفرآبادی نوشته:

«مردمی که گرونی و بدبختی و فقر رو تحمل میکنند، ولی شما طاقت یه طنز رو نداری؟ بعد برای مردم نسخه صبر می‌پیچی و تا بهت نقد میکنند، دست‌به‌شکایت می‌شی؟»

📱 tavaanatech

رویا (فاطمه) افرازه 🕊️🥀 مادری که برای آینده‌ی دو فرزندش، برای آزادی و برای فردای ایران به خیابان آمد؛ اما خودش دیگر به خانه بازنگشت… 💔 رویا در خیابان‌های آرایشهر، جایی که صدای آزادی بلند بود، جانش را از دست داد. ۱۳ روز تمام خانواده‌اش در بی‌خبری و اضطراب، پشت درهای بسته به دنبالش گشتند؛ تا سرانجام پیکر بی‌جانش را تحویل گرفتند. تصورش هم دردناک است… دو فرزندی که چشم‌انتظار بازگشت مادر بودند، اما سهمشان از آن انتظار، آغوشی شد که دیگر هرگز گرم نمی‌شد. رویا فقط یک نام یا یک تصویر نیست؛ او یک مادر بود، با آرزوهایی برای بچه‌هایش، با زندگی‌ای که باید ادامه پیدا می‌کرد و با فردایی که از او گرفته شد. نام رویا (فاطمه) افرازه و تمام مادرانی که برای آزادی ایران جان باختند، از یاد نخواهد رفت. 🕊️💔 #جاویدنام @iraneazadvaabad

با یک گلوله فقط یک نفر نمی‌میرد. رنجِ سوگ عزیزِ از‌دست‌رفته‌‌ آن‌قدر سنگین است که عده‌ای با دیدنش، همان لحظه فرو می‌ریزند؛ عده‌ای نیز از درون، آرام‌آرام شروع به مردن می‌کنند؛ آن‌گونه که رنج، مویرگ به مویرگِ تنشان را پر می‌کند. شما با کشتن یک نفر، تنها او را نکشته‌اید. همه‌ی آن‌هایی که او را دوست داشتند، همه‌ی آن‌هایی را که خواهان زندگی‌اند و در سمتِ زندگی ایستاده‌اند، زخمی کرده‌اید. اما چه چیزی قدرتمندتر از این رنج است؟ چه چیزی می‌تواند جلوی تیغِ بُرنده‌ی این سوگ را بگیرد؟ تیغی که از آه و دردِ بازماندگان سر برمی‌کشد؟ شما سلاحِ نابودیِ خود را با همان گلوله‌هایی که شلیک کرده‌اید، پر کرده‌اید. #محمد_مرکبیان @morakabian

گاهی تاریخ، صحنه‌هایی می‌سازد که بیشتر به قصه می‌ماند… خلبانی ایرانی‌تبار در آسمان ایران؛ در مأموریتی که هدفش قلب دستگاه قدرتی بود که خون هزاران ایرانی بر زمین ریخته شده است. سال‌ها فرمان سرکوب از بالا صادر شد و جوانان این سرزمین در خیابان‌ها گلوله خوردند؛ مادران داغدار شدند و خانواده‌هایی برای همیشه چشم‌انتظار ماندند. و حالا، در این روایت، گویی تاریخ برای لحظه‌ای مسیرش را عوض کرده است: این بار صدا از آسمان می‌آید و مقصد، دفتر همان قدرتی است که مسئولیت خون‌های ریخته‌شده بر دوش آن سنگینی می‌کند. این فقط داستان یک پرواز نیست؛ تصویری نمادین از دادخواهی نسلی است که هنوز نام کشته‌شدگانش را فراموش نکرده است. خون را نمی‌توان از حافظه یک ملت پاک کرد. روزی می‌رسد که فرمان‌دهندگان کشتار باید در برابر مردم و عدالت پاسخگو باشند. @iraneazadvaabad

ستاره رفیعی، جاویدنام ۱۹ ساله تهران ستاره رفیعی، متولد ۲۱ خرداد ۱۳۸۵ (۱۹ ساله)، در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ #جاویدنام شد. او شب ۱۸ دی ۱۴۰۴ در شرق تهران (منطقه نارمک یا تهران‌پارس) به خیابان رفت. به خانواده‌اش گفته بود: «دوستام می‌گن دارن بچه‌ها رو می‌کشن، من باید برم.» با شلیک مستقیم گلوله به سر (و در برخی روایت‌ها سر و سینه) توسط نیروهای سرکوبگر جان باخت. پیکرش پس از ساعت‌ها جست‌وجو در میان اجساد منتقل‌شده به محوطه/حیاط بیمارستان الغدیر پیدا شد (به‌دلیل پر بودن سردخانه‌ها). ستاره برادرزاده ارشک رفیعی (آهنگساز) بود. مراسم یادبود و چهلم او در بهشت‌زهرا با حضور خانواده و شهروندان برگزار شد. مادرش در مراسم گفته بود: «چشمای بچم باز بود» و «نه می‌بخشم و نه فراموش می‌کنم.» @iraneazadvaabad

مردم؛ غایب بزرگِ بازی دوگانه توافق یا جنگ ! نعل وارونه نزنید ! ✍م.حسن زاده رزمنده جنگ ایران و عراق چه توافق بشود، چه نشود؛ چه مذاکره کنند، چه مقاومت؛ چه تحریم باشد، چه جنگ... باز هم این مردم‌اند که باید تاوان همه‌چیز را پس بدهند! یک سو از «منافع مردم» و ضرورت توافق سخن می‌گوید؛ اما هنگامی که سرپرست تیم مذاکره‌کننده، افزون بر آنکه خود با اتهامات سنگین و پرونده‌های نجومی فساد در شهرداری تهران و نیز کارنامه‌ای سیاه از سرکوب‌های خشن دانشجویان و دیگر اقشار مردم روبه‌روست و اکنون، پیش از هر چیز، باید در جایگاه متهم و پاسخگو، پاسخگوی عملکرد گذشته خویش باشد، برای جلب رضایت تندروها و تثبیت و تحکیم جایگاه و موقعیت خود، از همان آغاز و در نخستین بند تفاهم‌نامه، بر تأمین منافع لبنان و حزب‌الله تأکید می‌کند؛ این پرسش به‌حق مردم است که: پس منافع ایران و ایرانی در کجای این معادله قرار دارد؟ از سوی دیگر، تندروها نیز بی‌پرده ، حفظ لبنان و نیروهای نیابتی را «اولویت» می‌دانند و در همان حال، هر دو جناح، اکثریت چند ده میلیونی  مخالفان نظام که در قیام ۱۸ و ۱۹ دی و در پاسخ به فراخوان شاهزاده رضا پهلوی بعنوان رهبر خیزش ملی شیر و خورشید آشکارا مطالبه براندازی نظام را فریاد زدند با نهایت وقاحت و بی‌شرمی «وطن‌فروش» و خود را «وطن‌پرست» می‌نامند! اما وطن‌پرستی چیست و وطن پرست کیست ؟ وطن‌پرست واقعی کسی است که ایران را بر هر ایدئولوژی، هر گروه نیابتی و هر قدرتی مقدم بداند؛ نه کسی که ثروت و جوانی و امنیت این سرزمین را قربانی اهدافی بیرون از مرزهای آن کند و در داخل نیز سرمایه‌های مردم را صرف آرمان‌های جاه‌طلبانه هسته‌ای و موشکی سازد؛ آرمان‌هایی که بخش بزرگی از دستاوردهای آن دود شد و به هوا رفت و نه‌تنها بازدارندگی پایدار به ارمغان نیاورد، بلکه خود به عاملی برای تحریک و زمینه‌سازی حملات خارجی بدل شد!! مردم حق دارند به هیچ‌یک از این دو جریان اعتماد نکنند؛ نه آنان که با عنوان اصلاح‌طلب و میانه‌رو برلزوم  «توافق با آمریکا » از منافع  مردم سخن می‌گویند، اما مطالبات آزادی‌خواهانه آنان را به فراموشی می‌سپارند و در برابر زندان و سرکوب معترضان در خیابان و اعدام بی رویه فرزندان بی‌گناه این سرزمین در سیاهچال‌های نظام، سکوت پیشه می‌کنند؛ و نه آنان که به نام «مقاومت»، ایران را هزینه آرمان‌های خود می‌کنند! مردم نه سپر بلای جنگ‌اند، نه خرج تحریم‌ها، نه پشتوانه مشروعیت جناح‌ها و نه گوشت دم توپ سیاست‌های منطقه‌ای. مسئله مردم فقط توافق یا عدم توافق نیست! مسئله این است که چرا ایران و ایرانی، در تصمیم‌هایی که مستقیماً با جان و مال و معیشت و آینده‌شان سروکار دارد، همچنان غایب بزرگ این ماجراست؟ و چرا تمامی جریان‌ها و جناح‌های سیاسی، در عمل، هیچ جایگاه شایسته‌ای برای مردم، به‌عنوان صاحبان اصلی این کشور، قائل نیستند؟! و سرانجام، یک حقیقت روشن: وطن‌پرستی را با فریاد و شعار نمی‌سنجند؛ با عمل می‌سنجند؛ با اینکه ایران را بر همه‌چیز مقدم بدارید و برای معیشت و رفاه شهروندان، آزادی‌های سیاسی و اجتماعی و حقوق شهروندی، در کنار اقتدار ملی و حفظ تمامیت ارضی آن، گام بردارید. که صدالبته  کارنامه عملکرد این ۴۷ ساله تان، به‌خوبی اثبات کرده است که شما نامردمانِ بی‌کفایت و بی‌درایت، اعم از اصلاح‌طلب و اصولگرا، تندرو و میانه‌رو، نه اراده و نه توانِ برپایی حکمرانی شایسته و مترقی برای این کشور بزرگ و این تمدن کهن را داشته و دارید؛ که اگر داشتید، امروز ایران عزیز، در چنین وضعیت اسفبار اقتصادی و سیاسی به سر نمی‌برد. پس شایسته آن است که بجای نعل وارونه و  انتساب صفت رذیله خود که همانا بی وطنی و وطن فروشی است ،  به اکثریت مردم فهیم ونجیب ایران اعم از ساکنین داخل و مهاجرین به خارج ازکشور، حتی اگر برای آینده و حفظ جانتان هم اهمیت قائل هستید ، هرچه زودتر ، متمدنانه وعاقلانه کناربروید وسرنوشت این بوم وبر را به مردم بعنوان صاحبان اصلی کشور بسپارید ، چه آنکه اگر چنین هم نکنید  ، این ملت بزرگ سرانجام بار دیگر ققنوس وار ، برخواهد خاست وطومار ظلم و جنایت ودزدی وایلِغار ۴۷ ساله تان را درهم خواهد پیچید  ! @iraneazadvaabad

آیا انسان‌های شرور، نظام‌های سرکوبگر را حفظ می‌کنند؟ یا گاهی انسان‌های کاملاً معمولی، بدون اینکه خودشان را آدم‌های بدی بدانند، به دفاع از خشونت و سرکوب می‌رسند؟ آلبرت بندورا، روان‌شناس برجسته، برای این پدیده مفهومی را مطرح کرد که نامش Moral Disengagement یا «گسست اخلاقی» است. در این ویدیو، تلاش کرده‌ام توضیح دهم که چگونه ذهن انسان می‌تواند قدم‌به‌قدم از حساسیت اخلاقی فاصله بگیرد؛ نه لزوماً از سر شرارت، بلکه از راه توجیه، تغییر زبان، برچسب‌زدن و واگذاری مسئولیت. شاید مهم‌ترین پرسش این ویدیو، درباره دیگران نباشد؛ درباره خود ما باشد: آیا هنوز پشت خبرها، آمارها و برچسب‌ها، انسان را می‌بینیم؟ #حسن_باقری_نیا @iraneazadvaabad