ကဗျာလွယ်အိတ် (Poem pocket)

မထိုက်တန်လို့ လမ်းခွဲရတာဖြစ်ဖြစ် မဖြစ်နိုင်လို့ လမ်းလွှဲရတာဖြစ်ဖြစ် ဖူးစာမပါလို့ ဝေးကြရတဲ့အခါ ဘယ်သူ့ကိုမှ အပြစ်မြင်စရာမလိုပါဘူး။ သူ့ကြောင့် ကိုယ်ဟာ အကောင်းဆုံးလူ ဖြစ်ဖူးသလို ကိုယ့်ကြောင့် သူလည်း ကံအကောင်းဆုံးလူ ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်။ လိုချင်တုန်းက သူက တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ ရတနာ ဖြစ်ခဲ့သလို အဆင်ပြေတုန်းက ကိုယ်ဟာ အကောင်းမွန်ဆုံး အဖော်မွန်ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ကံကြမ္မာကြောင့် ကွေကွင်းရမယ်ဆိုရင်တောင် နီးစပ်ရဖို့ ဆုံးဖြတ်ချက် ချမှတ် ခဲ့ဖူးသူတွေ ဆိုတာ ယုံကြည်ပါ။ အဆိုးသတင်းတွေလည်း မဖော်သလို ကိုယ်တို့ဟာ လုံခြုံစိတ်ချရတဲ့ နောက်ကျောတွေ ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ကံပါသလောက် ဆုံခဲ့ပြီးမှ ဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့် မနီးစပ်နိုင်တဲ့အခါ ကိုယ်တို့ ချစ်ခြင်းဟာ စေတနာများစွာနဲ့ မင်းတစ်ယောက် အဆင်ပြေစေဖို့ မေတ္တာတွေ အဖန်ဖန် ပို့သခဲ့ရုံပါပဲ။ ဆုံစည်းခြင်းတွေ ခမ်းနားခဲ့သလောက် ကွေကွင်းခြင်းတွေဟာ ရိုးသားခဲ့ပါတယ်။ ဒီလိုပဲပေါ့ ချစ်ခဲ့သည် နီးခဲ့သည် ပြီးတော့ ဝေးခဲ့သည်ပေါ့ အချစ်ရယ်။

ရှိနေတုန်းက တန်ဖိုးမထားပဲ ဆုံးရူံးသွားမှပြန်လိုချင်လို့မရဘူး.... ရေမွှေးပုလင်းလေး ကွဲသွားသလိုပေါ့.... တစ်ချို့အရာတွေ ဆုံးရှုံးသွားမှ တန်ဖိုးကို ပိုသိလာရလိမ့်မယ်။