Komûna Ciwan Rênas

11 sal berê, bi şîara "Bi hev re parastin, bi hev re ava bikin" ji bo beşdarbûna di avakirina nû ya Kobanê de, 33 rêwiyên xewnê li Navenda Çandê ya Amara li Pirsûsê civiyan û di êrîşa hov a DAIŞ'ê de hatin qetilkirin. Di çenteyên wan de lîstokên ku ji bo zarokên Kobanê dibirin hebûn; di dilên wan de jî bahoza şoreşekê û hêviya pêşerojeke azad hebû. Piraniya wan ciwanên enternasyonalîst ên Tirkiyeyê bûn. Wan dixwest bibin pirek di navbera Tevgera Şoreşger a Tirkiyeyê û Şoreşa Rojava de, biratiya gelan û yekîtiya têkoşînê mezintir bikin. Heta ku li van axan edalet û aşitî were bicîhkirin, têkoşîna me dê bidome. Veguhastina xewnên wan ên nîvco mayî bo rastiyê û avakirina pêşerojeke wekhev û azad erkê me ye. Tu xewna ku ji bo jiyaneke bi rûmet û nirxên hevpar ên mirovahiyê hatiye avakirin, nabe ku nîvco bimîne. Niha, di sala 11emîn a Komkujiya Sûrûcê de, em careke din soz didin ku tu xewn nabe ku nîvco bimîne. Banga Sûrûcê dê sînoran derbas bike û bi mezinkirina yekîtiya têkoşîna gelan civaka Demokratîk û Komunal ava bike. 11 yıl önce "Beraber savunduk beraber inşa edeceğiz" şiarı ile Kobanê'nin yeniden inşasına katılmak üzere Pirsus'un Amara Kültür Merkezi'nde toplanan 33 düş yolcusu IŞİD'in vahşi saldırısında katledildi. Çantalarında Kobanê'nin çocuklarına taşıdıkları oyuncaklar, yüreklerinde bir devrimin fırtınası, özgür bir geleceğe olan umut ile yola çıktılar. Çoğu Türkiyeli enternasyonalist gençlerdi. Türkiye Devrimci Hareketi ile Rojava Devrimi arasında bir köprü olmak, halklar arasındaki kardeşliği, mücadele birliğini büyütmek istediler. Bu topraklarda adalet ve barış sağlanana kadar mücadelemiz sürecek! Onların yarım kalan düşünü gerçeğe dönüştürmek, eşit ve özgür bir gelecek kurmak boynumuzun borcudur. Onurlu bir yaşam ve insanlığın ortak değerleri için kurulan hiçbir düş yarım kalmayacak. Şimdi Suruç Katliamı'nın 11. yılında onlara sözümüzü veriyoruz ki hiçbir düş yarım kalmayacak! Suruç'un çağrısı sınırları aşacak ve halkların mücadele birliğini büyüterek Demokratik Komünal toplumu kuracak!

19ê Tîrmehê tenê wekî rojeke salnameyê dîtin, tê wateya ku maneya dîrokî ya Şoreşa Rojava bi temamî nayê têgihiştin. Ji ber ku tu şoreşek bi xweber dernakeve holê. Her şoreş li ser bingeha berhevokeke dîrokî ya berxwedanê, rêxistinê û lêgerîna azadiyê ya salan dirêj ava dibe. Îradeya ku li Rojava derket holê jî konkretbûna berxwedana li dijî siyaseta înkar û tunekirinê, têgihiştina civaka demokratîk û îdiaya jiyana hevpar a gelan e. Ji ber vê yekê, 19ê Tîrmehê ne tenê destpêkek e, lê her weha konkretbûna têgihiştineke nû ya siyasî û civakî ye. Salvegera 14emîn a Şoreşa Rojava, ne tenê bîranîna rabirdûyê ye; her weha rojeke ku em nirxên ku şoreş li ser wan ava bûye dîsa bîr tînin û girêdana xwe bi wan nirxan re xurtir dikin. Em ê berdewam bikin ku mîrasa şehîdên şoreşê biparêzin, paradîgmaya neteweya demokratîk mezin bikin û îradeya jiyana hevpar a gelan bi biryar biparêzin. Em şehîdên xwe bi rêz, spas û dilsoziyê bi bîr tînin û soza xwe ya mezinkirina têkoşîna li ser riya azadiyê ya ku wan vekirî dîsa dikin. Bijî Berxwedana Rojava! 19 Temmuz’u salt bir takvim günü olarak görmek, Rojava Devrimi’nin tarihsel anlamını eksik kavramaktır. Çünkü hiçbir devrim kendiliğinden ortaya çıkmaz. Her devrim, uzun yıllara yayılan direnişin, örgütlenmenin ve özgürlük arayışının tarihsel birikimi üzerinde yükselir. Rojava’da ortaya çıkan irade de inkâr ve imha politikalarına karşı gelişen direnişin, demokratik toplum anlayışının ve halkların ortak yaşam iddiasının somutlaşmış hâlidir. Bu nedenle 19 Temmuz, yalnızca bir başlangıcın değil; yeni bir siyasal ve toplumsal anlayışın somutlaşmasıdır. Rojava Devrimi’nin 14. yıldönümü, geçmişi anmanın ötesinde; devrimin hangi değerler üzerinde yükseldiğini yeniden hatırlama ve o değerlere bağlılığı büyütme günüdür. Devrim şehitlerimizin mirasına sahip çıkmayı, demokratik ulus paradigmasını büyütmeyi ve halkların ortak yaşam iradesini kararlılıkla savunmayı sürdüreceğiz. Şehitlerimizi saygı, minnet ve bağlılıkla anıyor; açtıkları özgürlük yolunda mücadeleyi büyütme sözümüzü yineliyoruz. Yaşasın Rojava Direnişi!

12 Eylül askeri cuntasının şiddetinin en ağır boyutlara ulaştığı Amed Zindanı, sadece devrimci hareketin teslim alınmaya çalışıldığı bir yer değil aynı zamanda Kürt kimliğinin imha edilmeye çalışıldığı bir işkencehaneydi. İnkarın ve asimilasyonun en ağır şartlar altında dayatıldığı Amed Zindanı'nda işkenceciler Kürt kimliğine ait olan her şeye saldırarak insanlık onurunu ayaklar altına almakta; bu saldırılar ile Kürt halkını kimliğinden vazgeçirmeye, kimliğinin kabulünü bile işkence yolu ile bastırmaya çalışarak bir halkı kimliksizleştirmeye, onun kolektif hafızasını yok etmeye çalışmaktaydılar. 14 Temmuz'da ise Özgürlük Hareketi'nin öncü kadroları Kemal Pir, Hayri Durmuş, Akif Yılmaz ve Ali Çiçek öncülüğünde başlatılan ölüm orucu direnişi zindanlarda gömülmek istenen Kürt gerçekliğinin Amed Zindanı'nın beton duvarlarını aşması, teslimiyete karşı bedenlerin silahlaşarak inkarın zincirlerini kırmasıydı. 14 Temmuz sadece zindandaki koşulların protestosu değil 1982'ye kadar Kürt halkına karşı dayatılmış olan asimilasyon, inkar ve imha siyasetine karşı doğan bir başkaldırıdır. Kemal Pir yoldaşın "Biz yaşamı uğruna ölecek kadar seviyoruz" sözü ile kendi kimliğine yabancılaştırılmaya çalışılan bir halkın kimliğine sarılmasıydı. 14 Temmuz'un 44. yılında teslimiyeti reddederek direnişin çizgisini kuşanan, düşmanın Kürt kimliği üzerine örmeye çalıştığı beton duvarlarını kıran, kolektif bir mücadele bilinci ve hafızası oluşturan şehitlerimizi saygıyla anıyoruz. 14 Temmuz'un direniş çizgisinin benimseyerek şehitlerimizin yolunda komünal toplumun inşasına yürüyoruz.

Di 14’ê Tîrmehê de jî, bi pêşengiya Kemal Pir, Hayri Durmuş, Akif Yılmaz û Ali Çiçek, berxwedana rojiya mirinê dest pê kir. Ev berxwedan bû ku rastiya Kurdan a ku dixwestin di zindanan de veşêrin, ji dîwarên betonî yên Zindana Amedê derbas bibe; li dijî teslîmiyetê beden bibin çek û zincîrên înkarê bişkînin. 14’ê Tîrmehê ne tenê protestoya şert û mercên zindanê bû; di heman demê de serhildanek bû li dijî siyaseta asîmîlasyon, înkar û tunekirinê ya ku heta sala 1982’an li ser gelê Kurd hate ferzkirin. Gotina heval Kemal Pir ya, “Em jiyanê ew qas hez dikin ku ji bo wê dimirin,” bû nîşana ku gelekî ku dixwestin ji nasnameya xwe biyanî bikin, dîsa bi hêz nasnameya xwe girt. Di salvegera 44’emîn a 14’ê Tîrmehê de, em bi rêzgirtin şehîdên xwe yên ku teslîmiyet red kirin, xeta berxwedanê hilgirtin, dîwarên betonî yên ku dijmin dixwest li ser nasnameya Kurdî ava bike şikandin û hişmendî û bîra kolektîf a têkoşînê ava kirin, bi bîr tînin. Bi xeta berxwedana 14’ê Tîrmehê re, em li ser rêya şehîdên xwe ber bi avakirina civaka komunal ve dimeşin.

Di şert û mercên ku tundiya cunta leşkerî ya 12’ê Îlonê gihîştibû asta herî giran de, Zindana Amedê ne tenê cihê ku tê de hewl didan tevgera şoreşger teslîm bikin bû, di heman demê de bû cihê ku tê de hewl didan nasnameya Kurdan tune bikin. Di Zindana Amedê de, ku şertên herî giran ên înkar û asîmîlasyonê hatibûn ferzkirin, êşkencevanan êrîşî her tiştê ku girêdayî nasnameya Kurdî bû dikirin û rûmeta mirovî bin lingan didan. Bi van êrîşan re hewl didan gelê Kurd ji nasnameya xwe dûr bixin, heta qebûlkirina nasnameya wî bi rêya êşkenceyê bişkînin, miletek bênasname bikin û bîra kolektîf a wî tune bikin.

12-13 Temmuz 1930 tarihinde Türk devletinin Zilan vadisinde Kürt halkına karşı yaptığı sistematik katliamın 96. Yıldönümündeyiz. Kürt halkının özsavunma ve özyönetim iradesini gasp etmeye çalışan Türkiye faşizmi verdiğimiz büyük savaş ve mücadele ile yenilgiye uğratılmıştır. 96 yılın sonunda görmekteyiz ki Kürt halkı hiç bir şekilde teslim olmamış, cevabını yeterince iyi vermiştir. Kürt halkının tarihine ve zihnine yer etmiş olan bu katliamı gün yüzünde tutmak yurtsever sorumluluğumuz ve gerçeğimizdir. Kapitalist dünya hegemonyası hâlâ katliam uygulamasını bırakmamış, her fırsat bulduğu zamanda Kürt halkına karşı kullanmaya çalışmaktadır. Bu yönüyle bizlerin ortaya koyması gereken güç, Kürt halkının birliği ve özsavunmasıdır. 96.Yıldönümünde Zilan'da yitirdiklerimizi anıyor, mücadelemizle hesabını soracağımızın sözünü veriyoruz.

Di 12-13’ê Tîrmeha 1930’an de em di salvegera 96’emîn a komkujiya Zîlanê de ne; komkujiyek ku dewleta Tirk li dijî gelê Kurd li Geliyê Zîlanê pêk anî. Faşîzma Tirkiyeyê ku dixwest iradeya xweparastin û xwerêvebirina gelê Kurd têk bibe, bi şer û têkoşîna me ya mezin hat têkbirin. Piştî 96 salan em dibînin ku gelê Kurd bi tu awayî teslîm nebûye û bersiva xwe bi awayekî xurt daye. Ev komkujî ku di dîrok û hişmendiya gelê Kurd de cih girtî ye, zindî ragirtina wê berpirsiyariya me ya neteweyî û rastiya me ye. Hegemonyaya cîhana kapîtalîst hîn jî dev ji siyaseta komkujiyan bernedaye û her dem ku derfet bibîne dixwaze wê li dijî gelê Kurd bi kar bîne. Ji ber vê yekê hêza ku divê em nîşan bidin yekîtiya gelê Kurd û xweparastina wî ye. Di salvegera 96’emîn a Zîlanê de em bi rêzdarî bîra wan kesên ku jiyana xwe winda kirine dikin û soz didin ku hesabê van komkujiyan bi têkoşîna xwe bipirsin.

12-13 Temmuz 1930 tarihinde Türk devletinin Zilan vadisinde Kürt halkına karşı yaptığı sistematik katliamın 96. Yıldönümündeyiz. Kürt halkının özsavunma ve özyönetim iradesini gasp etmeye çalışan Türkiye faşizmi verdiğimiz büyük savaş ve mücadele ile yenilgiye uğratılmıştır. 96 yılın sonunda görmekteyiz ki Kürt halkı hiç bir şekilde teslim olmamış, cevabını yeterince iyi vermiştir. Kürt halkının tarihine ve zihnine yer etmiş olan bu katliamı gün yüzünde tutmak yurtsever sorumluluğumuz ve gerçeğimizdir. Kapitalist dünya hegemonyası hâlâ katliam uygulamasını bırakmamış, her fırsat bulduğu zamanda Kürt halkına karşı kullanmaya çalışmaktadır. Bu yönüyle bizlerin ortaya koyması gereken güç, Kürt halkının birliği ve özsavunmasıdır. 96.Yıldönümünde Zilan'da yitirdiklerimizi anıyor, mücadelemizle hesabını soracağımızın sözünü veriyoruz.

Dema ku dîroka me ya têkoşînê didome, gelê Kurd jî bi perspektîfên Rêber APO dest bi avakirina jiyana xwe ya civakî kiriye. Ev dem, dema rêxistinbûnê, komûnbûnê û girêdana bi rêveberiya xwe ye. Nasîna hebûnê, bi xwe re pêdiviya afirandina qada jiyanê ya wê hebûnê tîne. Ev armanca bingehîn a xebata me ya mezin e. Em ku li ser mirovahiyê israr dikin, em ê serkevin. 11 Temmuz 2025'te PKK, 30 savaşçısı ile beraber 50 yıllık silahlı mücadelesini ve silahlı ilerleyiş stratejisini sembolik silah yakma töreni ile sonlandırdığını duyurdu. Geçen 1 yıl içerisinde silah bırakan savaşçılar için veya genel hareket için herhangi bir adım atılmadı. Meclis raporunda dahi zihniyetini değiştirmediğini gösteren Türk devleti, anlaşılıyor ki silah yakmanın ne anlama geldiğini henüz anlamış değildir. Devlet sadece silahları değil Kürt halkının tümünün iradesini teslim almak istemektedir. Teslim olmayan ve ateşle birleşen Mazlumların iradesinden, ateşe atılan silahlara kadar devlet henüz Kürt halkını görmüş değildir. Mücadele tarihimiz sürmekteyken Kürt halkının kendi iç yaşam oluşturma pratikleride Önder APO'nun perspektifleri sayesinde oluşmaya başlamıştır. Dönem bu temelde örgütlenme, komünleşme ve özyönetime bağlanma dönemidir. Varlığın tanınması beraberinde varlığın yaşam alanı oluşturmasıda bu büyük çalışmamızın temel amacıdır. İnsanlıkta ısrar eden bizler kazanacağız.

Di 11'ê Tîrmeha 2025'an de PKK'ê bi 30 şervanan re bi merasîmeke sembolîk a şewitandina çekan ragihand ku piştî nêzîkî 50 salan têkoşîna çekdar û stratejiya şerê çekdar bi dawî bûye. Di nava sala ku derbas bû de, ne ji bo şervanên ku çek danîna û ne jî ji bo tevgera bi giştî gavek girîng hate avêtin. Heta di rapora Meclîsê de jî dewleta Tirkiyeyê nîşan da ku zihniyeta xwe neguherandiye. Ev jî diyar dike ku dewlet hêj wateya şewitandina çekan fam nekiriye. Dewlet tenê naxwaze çekan teslim bibe, lê dixwaze îradeya gelê Kurd bi tevahî teslim bigire. Ji îradeya mazlûman ku teslîm nabin û bi agirê re dibin yek heta çekên ku di agir de hatin şewitandin, dewlet hêj gelê Kurd nas nekiriye.

Komûna Ciwan Rênas'ın kaleme aldığı "Ortadoğu ve Kürdistan'da Sömürge Hukuku" yazısına ulaşmak için; 👇 https://komunaciwanrenas.org/yazilar/ortadogu-ve-kurdistanda-somurge-hukuku.html

Me nîşan da ku yên ku li ber xwe didin dikarin çi bikin, ji çiyayan bigire heta bajaran, ji deştan heta kolanan, santîm bi santîm. Em ê careke din bînin bîra we ku çawa têkçûn û serketina bênavber li ser me ye. Direnenin neler yapabileceğini dağlardan şehirlere, ovalardan sokaklara, karış karış gösterdik. Yenilmezlik ve kesintisiz zaferin bizde nasıl esas alındığınıda tekrar hatırlatmış olacağız.

Ezenin yancısı, ezilenin düşmanı, halkların katili Nato Ankara’ya geldi. Ortadoğudaki iktidar- hegemonya savaşının aktörleri, kirli emelleriyle geldikleri bu topraklarda yüzlerce devrimciyi gözaltına aldırdı. Türk devleti, Akp iktidarı görülmemiş yoğun iyileştirme planları çıkardı. Kürt Özgürlük Hareketi’nin de büyük düşmanı olan trump ve işgalci çetesinin buradaki amaçlarını biliyoruz. NATO’nun bu topraklardaki her zirvesi yeni bir işgalin, sömürünün habercisidir. Buradan NATO denen katile ve işbirlikçilerine sesleniyoruz. Mahirler nasıl Elrom’un karşısına çıktıysa Kürdistan ve Anadolunun direnen halkları da şüphesiz karşınıza öyle dikilecektir. Elrom’ları cezalandıran Mahirlerin, uluslararası komplolara baş eğmemiş özgürlük gerillasının ruhuyla mücadele edecektir. Bu coğrafyanın halklarını hiçbir zaman teslim alamayacaksınız!

Ama en ufacık bir telaş, endişe içine bile girmediler.

Heval Fuat, Önderlik çizgisinin yolunda Önderliğe bağlılığın, hakikatın ve kutsal yaşamın sembolü olmuştu artık. Ömrü boyunca yürüttüğü fedakar mücadelesi ile Özgürlük mücadelesinin yeşeren ağacı oldu Heval Fuat, Dağların, yüreğimizin Dervişi, Piri oldu. Önderliğin deyimi ile beni benden iyi anlayan ve anlatan arkadaştı. Bir lokma bir hırka felsefesi ile bütün yaşamını devrime adayan Heval Fuat şimdi attığımız her adımda bizimle beraber yaşamaya devam ediyor, komünal toplum mücadelemizi yeşertiyor. Onun özlemleri özlemimiz, mücadelesi mücadelemiz olacaktır.

Dersimin kırsalından Ankara'nın sokaklarına, Ankara'nın sokaklarından Avrupa'ya, Avrupa'dan Kürdistan'ın özgür dağlarına bitimsiz bir mücadelenin dinmeyen bir militanı olarak her alanda mücadele etti Heval Fuat. Dersim Soykırımı'nın kurbanı olan bir ailenin çocuğu olarak 1952'de dünyaya geldi. Hakis'te Ermeni bir annenin yanında, köyünden uzakta, okula başladı. Ardından Erzurum'da yatılı okula geçiş yaptı. Önderlik gibi İstanbul Hukuk'a gidip arayışlarına cevap bulamayınca Ankara Siyasal'a geçti. Ankara Siyasal'a geçtiğinde ise arayışlarına cevap olacak o insanı ,"Anlamın ve Hissin Yarattığı İnsan"ı, bulmuştu. O insanı bulduğu gündür dönüşüm başlamıştı Heval Fuat için.

Şehit Zilan Kürt Halk Önderi'ne karşı yapılan saldırıya fedai eylemi ile cevap verdiğinde takvim 30 Haziran 1996'yı gösteriyordu. O gün Zilan yoldaş bütün imkansızlıklara ve ona inanmayanlara karşın kendi bedenini ortaya koyarak gerçekleştirdiği eylemle fedai çizginin öncüsü oldu. Zilan yoldaşın eylemi Kürt halkının kaderi haline getirilmeye çalışılan zülme ve ezilmişliğe karşı bir cevaptı. Kadının öncülüğünü reddeden feodal zihniyet kalıntılarına karşı bir cevaptı. O gün oluşan fedai çizgi, özgür yaşama duyulan aşkın ta kendisiydi. Kürdistan'ın talanına karşı duyulan öfke ile özgür bir yaşama duyulan sevdanın birleştiği noktaydı. İşgalciler tarafından kangölüne çevrilmiş Kürdistan'ın özgürlüğünün ancak büyük fedakârlıklar sonucunda sağlanabilineceğinin bilinciydi. Fedai çizgimizin öncüsü Zilan yoldaşın şehadetinin ve fedai eyleminin 30. Yılında onu anıyor, çizdiği yoldan yürümeye devam ediyoruz.