حِرمان

حالا درسته هی مسخره بازی درمیارم ولی واقعا غمگینم.

ولی قرار بود شب برای آرامش و رویا بافی باشد نه فکر و خیال

فرق آدما تو جبران کردنشونه؛ اشتباه‌رو که هممون میکنیم.

بوی رفتن میدهی، در را باز میگذارم، وقتی برو که گنجشک ها و ستاره ها خوابند...

مهربونا هیچوقت اولویت نیستن چون بقیه خیالشون راحته که اونا همیشه هستن.

و اگر نیاز داری این را بشنوی: «اگر از دیگران می‌رنجی همیشه هم عیب تو نیست؛ گاهی هم واقعا آن‌ها بی‌رحم، بی‌ملاحظه و نامهربان‌اند.»

ت چیکار کردی ک ت هر جمعی برم تنهام🫠

واقعا از زیادی قوی بودن خسته شدم

<<باگ شمال زندگی کردن اینه که طبیعت انقدر قشنگه دلت نمیاد برگردی خونه>>

امشب واقعا مزخرفه

کاش بشه ی آخیش از ته دل

ولی اگ برگردم عقب خیلی کارا رو انجام نمیدم

گاهی دل خودت برا خودت میسوزه

عذرخواهی برای زمانیه که سهوا اشتباهی کردی، ولی وقتی بعد از اینکه دستت رو شد معذرت میخوای یعنی اینکه من اون موقع حواسم به خودم و حالم بود و به تو فکر نمیکردم ولی الان معذرت میخوام که تو فهمیدی.

این میزان حرومزادگی واقعا کار خودته یا کسی کمکت میکنه؟

من مجبورم موفق شم وگرنه رنجی که تا حالا کشیدم فقط رنج بوده.

بدترین اتفاق دنیا اینه که تو خوب باشی و کاری باهات بکنن که بخاطر خوب بودنت، حالت از خودت بهم بخوره.