🫧𝑵𝒊𝒍 𝑨𝒚🫧

امروز،۳۰ آگوست، روز آدم‌های غمگین و ناراحته. اما من نیازی به ۳۰ آگوست ندارم... برای من، انگار هر روزِ سال ۳۰ آگوسته. هر روز با یه غمِ تازه بیدار میشم و با همون غم می‌خوابم. بعضی وقت‌ها از خودم می‌پرسم: یعنی واقعاً یه روزی میرسه که منم خوشحال باشم؟! نه از اون خوشحالی‌های کوتاهی که چند دقیقه بعد تموم میشن... واقعاً خوشحال باشم. اونقدری که دلم نلرزه از اینکه دوباره قراره چی ازم گرفته بشه. نمیدونم... شاید یه روزی منم زندگی کنم، نه اینکه فقط هر روز تلاش کنم زنده بمونم.

کاش خیاطی فقط چهارتا دونه درز گرفتن بود. اگه این‌جوری بود که الان من میلیاردر بودم.😒🤦‍♀ اول باید اندازه بزنی، الگو بکشی، پاترونشو بدوزی، بعد برسی به این مرحله و بشینی یک ساعت با خودت کلنجار بری که چی رو کجا بذاری🫠 بعد روی پارچه سنجاق کنی، با گچ بکشی، برش بزنی، بعد بدوزی، یه درز رو سردوز بزنی، اتو بزنی، اتو سرد بزنی و هی این مراحل رو تکرار کنی تا بشه یک عدد مانتو‌شلوار مدرسه برای یه بچه گربه زشت ریزه میزه...🐈🙂‍↔️ تازه اگه این وسطا اشتباه ندوزی و نخواسته باشی یه درز رو هی بشکافی ودوباره بدوزی🥲 بعدشم: «شما که کاری نکردی، یه چهارتا درز دوختی دیگه. این که کاری نداره"🦥

شما در حال مشاهده‌ی؛ یک ساعت نقاشی من با گچ روی پارچه هستید.

02:02

🌨🫧

POV: مکالمه منو دوستم درمورد کنکوری که هیچی نخوندیم😔😂

ا

دلم تنگه… نمی‌دونم تنگِ چی یا تنگِ کی. دلم یه بغل محکم می‌خواد، نمی‌دونم توی بغلِ کی. دلم یه آرامش مطلق می‌خواد… دلم فکر نکردن می‌خواد، یه خوابیدنِ خیلی خیلی طولانی. سرم درد داره؛ از امروز صبح تا حالا فقط سرِ جام خوابیدم، همین…

بچه شدی؟! خب معلومه که من احساسات واقعیمو با شوخی میگم؛ یه جوری که یه موقع بقیه فکر نکنن واقعاً خیلی داغونم. با خنده میگم «حالم خیلی بده» با مسخره‌بازی میگم «افسردم» میخندم و شوخی میکنم، چون گفتنِ جدیِ بعضی چیزا برام خیلی سخته. گاهی پشت همین شوخی‌ها، چیزایی هست که واقعاً شوخی نیست.

یعنی من عاشقش شودممممم🥹🫧 گربههههههه خررررر🫠✨ مورد حمله خانومیش قرار گرفته🤭😈

🤎🐈

امروز، ۳ آگوست؛ روز جهانی عشق اول.♥️ نمیدونم باید از عشق اول نوشت، یا از زخمی که هیچ‌وقت کامل خوب نشد... فقط میدونم با گذشتِ این همه زمان، هنوز اسمش، هنوز صداش، و هنوز خنده‌هاش از خاطرم نرفته. عجیب نیست؟!! آدم‌ها میرن، سال‌ها می‌گذره، زندگی عوض میشه... اما بعضی خاطره‌ها، درست همان‌جایی که رهایشان کردی، باقی می‌مانند. شاید عشق اول برای ماندن نیامده بود، اما برای فراموش شدن هم نیامد..

.