bllackvideos

خیلی یهویی فهمیدم که هر چیزی که تو درموردم میدونی رو خودم تعریف کردم یعنی تو هیچوقت درموردش نپرسیدی، این خودم بودم که میومدم و همه‌چیزو تعریف میکردم، اگه تعریف نمیکردم تو هیچ‌وقت منو نمیشناختی، و الان بابتش احساس سردرگمی دارم.

من اصلا نمیدونستم میشه این حجم از غم رو تجربه کرد و زنده موند.

فکر نمی‌کنم مشکل از من بوده باشه، اخه جالبه که آخرش همشون برمی‌گردن.

‏"کاش اونموقع که ذوقشو داشتم دوستم داشتی"

کات کردن باهاش اینجوری بود که انگار خونه‌مو آتیش زدم.

🫠🪽

به اندازه تموم آدمایی که حوصلشونو ندارم، حوصله تورو داشتم.

ترک کردن با دوست نداشتن خیلی فرق داره؛ مثلا من اونو ترک کردم ولی هنوزم هیچکی نمی‌تونه جاشو بگیره.

اینو یادت باشه عزیزم؛ آدمی که میتونه قید زندگی خودشو بزنه،مطمئن باش میتونه قید زندگی دیگران رو هم بزنه.

درسته، شد تجربه ولی نه قلبی موند، نه حسی نه ذوقی.

لطفا به آدم‌هایی که بخاطر از دست دادن کسی ناراحتن نگید برای تو گزینه‌های بهتری هم هست، اون آدم دنبال جفت گیری نیست، بخش مهمی از آیندش و خاطراتی که زندگی کرده رو از دست داده.

وقتی فرد مورد علاقت باهات مثل بقیه رفتار میکنه.

خیلی چیزا هست که باید راجع بهشون محکم بغلت کنم.

ما مثل آن دیوارها هستیم: درهم شکسته، بدونِ هیچ قشنگیِ چشم‌گیری، اما هنوز سرپا ...

تنها قولی که بهش اعتقاد دارم :