هیچ.

گوش کن؛ دوباره صدای مرگ می‌آید...

هرچند کوچک است، ولی خانه‌ی تو بود جغرافیای مختصرِ بازوان من...

_زهرا حاتمی

تو را از دور می‌بینم به این تقدیر بدبینَم نه خوشحالم، نه خوشبینم فقط غمگینِ غمگینم...

_زهرا حاتمی

هستی چه بود اگر که مرا و تو را نداشت؟ کوهی که هیچ زمزمه در وی صدا نداشت...

_حسین منزوی

بهترینِ بهترینِ من!

شعر از فریدون مشیری

باز در غلغله‌ی جمع به یادت بودم ماهی تُنگ تو دلبسته‌ی دریایی نیست(:

_زهرا حاتمی

📍دانشگاه علامه طباطبایی

اگر غمی به "اشک" مبدّل شود آنجاست که غمت از وجودت سرازیر می‌شود؛ اما غمی که به "آه" مبدّل شود، در وجودت ته‌‌نشین می‌شود. روزی سنگینیِ غم‌های ته‌نشین‌شده‌‌ی وجودت تو را غرق خواهند کرد...

_زهرا حاتمی

چو بید بر سر ایمان خویش می‌لرزم که دل به دست کمان ابرویی‌ست کافرکیش

_حافظ

حتی برای ماندنم اصرار هم نکرد...

سرم بازار مسگرهاست

تنک مپوش که اندام‌های سیمینَت درونِ جامه پدید است، چون گلاب از جام ز اتفاق چه خوشتر بُوَد میانِ دو دوست درونِ پیرهنی چون دو مغز در بادام؟

_سعدی‌‌ِنازِمن