کافه دکلمه

 گرگ هر شب به شکار میرفت و بی آنکه چیزی شکار کند باز میگشت! ﺷﺒﯽ ﮔــــﺮگ را ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﺩﯾﺪﻡ ﺑﺎ ﻻﺷﻪ‌ی ﯾﮏ ﺁﻫﻮ ﺩﺭ ﺩﻫﺎﻥ و ﮔﺮﮒﻫﺎﯼ ﮔﻠﻪازدیدن شکار شاد شدند و از گرگ پرسیدند: ﭼﺮﺍ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﯽ؟

📕_داستان_کوتاه_شب

یاد آن بوسه که هنگام وداع بر لبم شعلهٔ حسرت افروخت یاد آن خندهٔ بیرنگ و خموش که سراپای وجودم را سوخت رفتی و در دل من ماند به جای عشقی آلوده به نومیدی و درد نگهی گمشده در پردهٔ اشک حسرتی یخ زده در خندهٔ سرد آه اگر باز بسویم آیی دیگر از کف ندهم آسانت ترسم این شعلهٔ سوزندهٔ عشق آخر آتش فکند بر جانت  

سلام حال همه‌ی ما خوب است ملالی نیست جز گم شدن گاه به گاه خیالی دور که مردم به آن شادمانی بی‌سبب می‌گویند

دوری اما نـزدِ من، تک واژه‌ی نابی هنوز مثلِ یک بیت الغزل،مضمونِ نایابی هنوز در پناہِ ذوقِ تو ، طعمِ غزل خوش میشود بینِ حرفِ تلخ هم شیرین و جذابی هنوز روی دیـوارِ دلـم ، تصویرِ لبخنـدِ تو ماند در نگارستـانِ قلبــم ، برترین قابی هنوز سازِ ناکـوکِ دلـم ، پُرشور شد با لحنِ تو بینِ تار و پـودِ قلبم، زخمِ مضرابی  هنوز چلچراغِ آسمان ، پنهـان شدہ در پلکِ تو نـورِ چشمِ آفتـاب و ماہ و مهتـابی هنوز عطـرِ نابِ یـادِ تـو، پیچیدہ در هر رکعتم قبـله گاہِ قلب های رو بـه محرابی هنوز دل بـه دریا می زند، ماهیِ تُنگِ تَنگِ دل تـو برای صیدِ او ، بی طعمه، قلابی هنوز ای کـه آرامش، کنـارِ نامِ تـو پهلو  گرفت ساحلِ بیـداریِ این چشمِ بیخوابی هنوز