کافه دکلمه

  رویاهای من قریه ی ست قدیمی

آغوش بکش خسته ام از هیاهو دنیا برایم شب ظلمت است شب ظلمتم را نور باش #حسین_زارع

معاشران، گره از زلفِ یار باز کنید شبی خوش‌ است بدین قصه‌اش دراز کنید حضورِ خلوتِ اُنس است و دوستان جمعند وَ اِنْ یَکاد بخوانید و در فَراز کنید رَباب و چنگ به بانگِ بلند می‌گویند که گوشِ هوش به پیغامِ اهلِ راز کنید

دست از گلایه از دلِ تو بر نداشتم با مرگ عشق چاره ی بهتر نداشتم جایت میان هر غزلم نقطه چین شده است شعری بدون عیب در آخر نداشتم خالی تر از همیشه و در انتظار تو امشب تو را هزار برابر نداشتم وقتی که با غریبه دم از عشق میزدی از عشق پوچ بودی و باور نداشتم در قلب خود هزار نفس جا گذاشتم اما کشش برای تو دیگر نداشتم انگار هیچ وقت نبودی کنار من هرجا نشسته ام تب دلبر نداشتم لبریز زخم های تو شد شعرهای من جز خونِ دل هر آینه جوهر نداشتم

به انتظار نبودی، ز انتظار چه دانی؟ تو بی‌قراریِ دل‌های بی‌قرار چه دانی؟ ...؟

بہ چشمانت بگو مبادا فراموش ڪنند... اگر نبودم قرارمان پاے شب نشینے ماہ با ستارہ ها #امیر_غزنوی

منتظر یک شب طوفانی ام