کافه دکلمه

دیدم به خوابِ خوش ، که به دستم پیاله بود تعبیر رفت و کار به دولت حواله بود

خودم گفتم برو اما ،،،

این روزهـا خورشیـد هم سـاکت و سـرد روی نیمکتـی از اَبـرهای بی بـارش تـاریخ را ورق می زَنَـد تمـاشـاگر ِ مرگ کوهیــم  مرگ دریـا مرگ جنـگل مـرگ رود مـرگ بـاران مـرگ زمیـن مـرگ انسانیـت ... !! بیـدار شـو

#تنها_در_محراب #مجید_قاسم #کتاب_خوب_بخوانیم #کتابنوشان

از 📚 دفتر شعر بهمن امیدے صفحهٔ ۹۵و ۹۶

👌خوشه چین لحظه لحظه در غم و اندوه و تشویشیم ما همچو  شمعے اشک ریزِ  آتش خویشیم  ما از بلاد   کوروش  یکتا  پرست و  نیک خو بے گناهیم   و اسیر  دیو  بد   کیشیم   ما ظالم دون هستی ما را به یغما برده  است خوشه چین کشتزار و خرمنِ خویشیم  ما مے شود هر  روز  ما بدتر  ز روز پیش  تر بهر   فردا هم  دچار  رنج و  تشویشیم  ما بر دُم خر بسته شد ، آوخ  طناب  اُشتران از شتربان  دغَل  محزون  و دلریشیم  ما ما از این گرگانِ  دُون دائم درون وحشتیم زخمے  این  وحشیانِ   فتنه  اندیشیم   ما چشم ها راچون نَشُستیم دیو شد شکلِ ملک مستحقِ   کیفرِ    ناشکرےِ   خویشیم     ما